ตอนที่ 393: โกลเด้นโกรวเลอร์อีกครั้ง หานเซิ่นใช้เวลาอีกสองวันในทะเลทรายปีศาจแต่ก็ไม่พบสิ่งมีชีวิตระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์ตัวอื่นอีกเลย เขาเดินทางไปยังพื้นที่ที่ราชาสุนัขจิ้งจอกระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์เคยอาศัยอยู่ แต่ก็ไม่พบร่องรอยของมันเช่นกัน ทว่าสิ่งที่ทำให้หานเซิ่นประหลาดใจก็คือ ราชาหนอนหินทองคำได้เสร็จสิ้นการวิวัฒนาการแล้ว ราชาหนอนหินทองคำระดับซูเปอร์: สัตว์เลี้ยง (วิวัฒนาการและเปลี่ยนรูปร่างแล้ว) เมื่อได้เห็นราชาหนอนหินทองคำที่ผ่านการเปลี่ยนรูปร่างจนเสร็จสมบูรณ์ หานเซิ่นถึงกับยืนอึ้ง ร่างกายที่เคยใหญ่โตมโหฬารของมันเล็กลงอย่างมากหลังจากวิวัฒนาการ จากเดิมที่มีขนาดพอๆ กับรถบัส ตอนนี้มันหดเหลือเพียงขนาดเท่ากับรถยนต์คันหนึ่งเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เปลือกสีทองของมันกลับดูหนาและแข็งแกร่งขึ้น นอกจากนี้มันยังมีกรงเล็บแหลมคมงอกออกมาถึงสี่คู่ ซึ่งดูราวกับเคียวของยมทูต ที่ส่วนท้ายของลำตัวยังมีหางที่ดูเหมือนหางของแมงป่องงอกออกมาด้วย และที่กลางหลังมีปีกสีทองสองคู่สั่นพือด้วยความเร็วสูงจนแทบจะมองไม่เห็นคล้ายกับปีกของผึ้ง คำเดียวที่หานเซิ่นคิดออกเมื่อเห็นราชาหนอนหินทองคำระดับซูเปอร์ในตอนนี้คือ ‘ดุดัน’ หนอนตัวนี้แตกต่างจากที่มันเคยเป็นอย่างสิ้นเชิง "วิวัฒนาการ... สัตว์เลี้ยงระดับซูเปอร์..." หานเซิ่นรู้สึกดีใจจนบอกไม่ถูกและเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก แม้เขาจะเคยแอบหวังเอาไว้บ้าง แต่โอกาสมันช่างน้อยนิดเหลือเกินจนเขารู้สึกเหมือนฝันไปเมื่อความหวังนั้นกลายเป็นความจริง "ฮ่าๆ..." หานเซิ่นเรียกราชาหนอนหินทองคำออกมาและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ เมื่อเห็นว่าสัตว์เลี้ยงตัวนี้ดูยอดเยี่ยมเพียงใด "สัตว์เลี้ยงระดับซูเปอร์บวกกับเกราะสัตว์เลี้ยงระดับซูเปอร์ ฉันก็อยากจะรู้นักว่าใครจะมาหยุดการเก็บสะสมจีโนพอยต์ระดับซูเปอร์ให้เต็มของฉันได้" หานเซิ่นรู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมาก เขาแทบรอไม่ไหวที่จะออกไปตามหาสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์ตัวอื่นๆ เพื่อฆ่าพวกมัน อย่างไรก็ตาม ปัญหาใหญ่คือจะไปหาสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์ได้ที่ไหน หานเซิ่นไม่ได้มีเครือข่ายข้อมูลขนาดใหญ่เหมือนกับสตาร์รี่กรุ๊ปที่มีเงินทุนและกำลังคนมหาศาล หรือสำนักยุทธ์เอเรสที่มีคนเก่งกระจายอยู่ตามค่ายต่างๆ เขาตัวคนเดียว การจะตามหาสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์ วิธีเดียวคือการรวบรวมข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ จากข่าวในสกายเน็ตและกระดานสนทนาของหน่วยพิเศษ เมื่อมีราชาหนอนหินทองคำอยู่ด้วย หานเซิ่นก็ไม่อยากจะเสียเวลาตามหาสิ่งมีชีวิตระดับเลือดศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป เขามุ่งหน้ากลับไปยังค่ายเกราะเหล็กทันที โดยหวังว่าจะพบร่องรอยของสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์เพื่อที่เขาจะได้เก็บจีโนพอยต์ระดับซูเปอร์ให้เต็มโดยเร็วที่สุด แต่ก่อนที่หานเซิ่นจะถึงค่ายเกราะเหล็ก เขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติ ผู้คนจำนวนมากกำลังวิ่งหนีออกมาจากค่ายด้วยสีหน้าตื่นตระหนก บางคนถึงกับได้รับบาดเจ็บ ถ้าเป็นเพียงไม่กี่คนหานเซิ่นคงไม่คิดอะไรมาก แต่นี่มีคนหลั่งไหลออกมาจากค่ายมากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งมันผิดปกติอย่างยิ่ง "พี่ชาย เกิดอะไรขึ้นเหรอ?" หานเซิ่นดึงตัวคนที่วิ่งผ่านไปคนหนึ่งเพื่อสอบถาม "มอนสเตอร์... มีมอนสเตอร์บุกเข้าไปในค่าย..." ชายคนนั้นตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว หานเซิ่นชะงักไปชั่วครู่ การที่สิ่งมีชีวิตจะบุกเข้าไปในค่ายเป็นเรื่องที่พบเห็นได้บ่อยในก๊อดแซงชัวรี่เขตสองหรือสาม แต่ในก๊อดแซงชัวรี่เขตแรก สิ่งมีชีวิตแทบจะไม่เข้าใกล้ค่ายเลยด้วยซ้ำ หานเซิ่นไม่เคยได้ยินเรื่องที่มอนสเตอร์ทำร้ายมนุษย์ในค่ายมาก่อน ในความเป็นจริง เขาคิดว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ "มีมอนสเตอร์กี่ตัวในค่าย?" หานเซิ่นรีบถาม "ตัวเดียว..." ชายคนนั้นตอบ "ตัวเดียวงั้นเหรอ? มอนสเตอร์อะไร?" หรือว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์? หานเซิ่นขมวดคิ้ว ค่ายเกราะเหล็กไม่ใช่ค่ายที่อ่อนแอ มีคนเก่งๆ อยู่ที่นั่นมากมาย การที่มอนสเตอร์เพียงตัวเดียวทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนต้องหนีออกมาขนาดนี้ย่อมพิสูจน์ได้ถึงความแข็งแกร่งของมัน "สิงโต... สิงโตทองคำยักษ์..." ชายคนนั้นพูดตะกุกตะกัก คำพูดนั้นทำให้หัวใจของหานเซิ่นกระตุกวูบ สิงโตทองคำ... หรือว่าจะเป็นลูกโกลเด้นโกรวเลอร์ตัวนั้น? หานเซิ่นรีบสาวเท้ามุ่งหน้าไปยังค่ายเกราะเหล็กให้เร็วขึ้น ยิ่งเข้าใกล้ค่ายมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเห็นคนวิ่งหนีออกมามากขึ้นเท่านั้น หลายคนได้รับบาดเจ็บและร้องไห้ระงม หานเซิ่นยังเห็นหลายคนช่วยกันลากศพออกมาจากค่าย ดูเหมือนว่าจะมีผู้เสียชีวิตค่อนข้างมาก เพราะไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าจะมีมอนสเตอร์บุกเข้ามาในค่ายได้ มีผู้คนที่อ่อนแอจำนวนมากอยู่ในค่าย หากมันเป็นสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์จริงๆ หานเซิ่นไม่คิดว่าพวกเขาจะสามารถหนีออกมาได้ทันด้วยซ้ำ หานเซิ่นกัดฟันแน่นและวิ่งสวนกระแสฝูงชนเข้าไปในค่ายเกราะเหล็ก จากระยะไกล เขาเห็นสิงโตทองคำยักษ์กำลังอาละวาดอยู่ท่ามกลางสิ่งก่อสร้างในค่าย แม้จะมีนักสู้ฝีมือดีหลายคนพยายามเข้าโจมตีมัน แต่ก็ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งมันได้ สิงโตทองคำยังคงสังหารผู้คนอย่างบ้าคลั่ง โกลเด้นโกรวเลอร์... แกต้องเป็นเจ้าโกลเด้นโกรวเลอร์ตัวน้อยตัวนั้นแน่ๆ เมื่อมองดูโกลเด้นโกรวเลอร์ที่เติบโตขึ้นจนมีความสูงเท่ากับตึกสองชั้น หานเซิ่นก็รู้สึกทั้งประหลาดใจและยินดี เขายินดีที่ได้พบกับลูกโกลเด้นโกรวเลอร์อีกครั้ง เพราะตอนนี้เขามีความสามารถพอที่จะฆ่ามันได้แล้ว โกลเด้นโกรวเลอร์ตัวนี้เปรียบเสมือนลาภลอยที่พระเจ้าประทานมาให้แท้ๆ อย่างไรก็ตาม หานเซิ่นก็ประหลาดใจที่เห็นว่ามันตัวใหญ่ขึ้นมากขนาดนี้ เมื่อมันขยับกรงเล็บ มันสามารถพังห้องพักลงได้อย่างง่ายดาย ห้องพักแต่ละห้องถือเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่ติดตั้งอุปกรณ์เคลื่อนย้ายมวลสารเอาไว้ ทุกคนจะได้รับมอบหมายห้องพักของตัวเองโดยอัตโนมัติเมื่อเข้ามายังก๊อดแซงชัวรี่เขตแรก แต่ในก๊อดแซงชัวรี่ระดับที่สูงขึ้น มนุษย์จะต้องพึ่งพาตัวเองอย่างสมบูรณ์ พวกเขาต้องสร้างหรือแย่งชิงค่ายมาด้วยตัวเอง และบางครั้งก็อาจถูกสิ่งมีชีวิตบุกโจมตีภายในค่ายได้ เมื่อเห็นโกลเด้นโกรวเลอร์กำลังทำลายอาคารและห้องพักต่างๆ หัวใจของหานเซิ่นก็เต้นรัว เพราะโกลเด้นโกรวเลอร์กำลังมุ่งหน้าไปยังห้องพักของเขาในค่าย หานเซิ่นไม่ได้สนใจสิ่งอื่นใด นอกจากอีกานักแม่นปืนที่เขาเลี้ยงไว้ ซึ่งเขาจะปล่อยให้ใครล่วงรู้ความลับนี้ไม่ได้เป็นอันขาด โกลเด้นโกรวเลอร์เหยียบย่ำอาคารและผู้คนที่ยังหนีออกมาไม่ทัน ดูราวกับมังกรที่ดุร้าย มันกำลังเข้าใกล้ห้องพักของเขาเข้าไปทุกที โดยไม่ลังเล หานเซิ่นเรียกราชาหนอนหินทองคำระดับซูเปอร์ที่สวมเกราะสัตว์เลี้ยงระดับซูเปอร์ออกมาทันที เขาเปลี่ยนร่างเป็นราชินีแฟรี่และเรียกกริชหมาป่าต้องสาปออกมา หานเซิ่นยืนอยู่บนหลังของราชาหนอนหินทองคำและพุ่งเข้าหาโกลเด้นโกรวเลอร์ด้วยความรวดเร็ว ด้วยปีกทั้งสี่ที่กระพือเสียงดังหึ่งๆ ราชาหนอนหินทองคำดูราวกับสิ่งมีชีวิตจากต่างดาว มันกวัดแกว่งกรงเล็บอันแหลมคมทั้งสี่เข้าใส่โกลเด้นโกรวเลอร์ หานเซิ่นยืนตระหง่านอยู่บนหลังของราชาหนอน ผมสีทองของเขาสะบัดพริ้วไปตามลม มงกุฎทับทิมทอประกายเจิดจ้าภายใต้แสงอาทิตย์ มือของเขากำกริชหมาป่าต้องสาปไว้แน่น สายตาจับจ้องไปที่โกลเด้นโกรวเลอร์อย่างไม่ลดละ