บทที่ 122 — บททดสอบความภักดี

สายหมอกยามราตรีเหนือแม่น้ำเวลด์ยังคงทำหน้าที่เป็นม่านกักเก็บความลับของนครรัฐเวลด์ฮอลม์ มันแผ่ซ่านสีเทาหม่นเข้าปกคลุมบ้านเรือนหินทรายและป้อมปราการเก่าแก่จนแลดูเลือนรางประหนึ่งเมืองในความฝัน ไอชื้นแฉะของหยาดฝนปะปนกับกลิ่นคาวโคลนลอยอวลในอากาศอันหนาวเหน็บ ทว่าภายในห้องทำงานชั้นสามของเรือนรับรองศิลาแกรนิต ความอบอุ่นจากเตาผิงฟืนไม้สนกลับไม่ได้ช่วยให้จิตใจของเวอร์ดานผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย จอมเวทเทพเจ้าสูงสุดผู้ตกยุคในคราบนักผจญภัยนาม "แวร์" นั่งทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใส นิ้วมือเรียวยาวของเขาเคาะแผ่วเบาบนเข็มกลัดนกทองแดงที่กลบเกลื่อนร่องรอยเวทมนตร์ (Resonance) ภายใต้เสื้อคลุมสีเทาหยาบ สมองขอ…