บทที่ 125 — เงาของผู้รู้ล่วงหน้า

ความมืดมิดที่โรยตัวเหนือคฤหาสน์รับรองศิลาแกรนิตในนครเวลด์ฮอลม์ดูราวกับจะทวีความเข้มข้นยิ่งกว่าคืนใดๆ สายลมยามดึกพัดพากลิ่นอายชื้นแฉะของแม่น้ำเวลด์และกลิ่นโคลนเน่าเปื่อยเข้ามาปะทะตามบานเกล็ดไม้โอ๊กหนาหนัก ทว่าภายในห้องทำงานส่วนตัวของเวอร์ดาน อากาศกลับนิ่งสนิทราวกับเวลาถูกหยุดหมุนไว้ แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวมาจากเปลวเทียนไขสีเหลืองสลัวบนเชิงเทียนทองเหลืองโบราณ ซึ่งส่องให้เห็นเงาของร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อคลุมสีเทาหยาบที่นั่งนิ่งงันดุจรูปสลักหิน ทว่าภายใต้ความสงบภายนอก ห้วงความคิดของจอมเวทเทพเจ้าสูงสุดผู้ตกยุคกลับกำลังหมุนวนด้วยกระแสลมพายุแห่งความหวาดวิตกจริตที่ปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง บนโต๊ะไม้โอ๊กสีเข…