บทที่ 176 — คำเตือนใต้ฐานศิลา

ความมืดมิดกอปรขึ้นจากความเงียบสงัดและไอเย็นเยือกอันผิดแผกจากเปลวแดดระอุเบื้องบน รากฐานของศาสนสถานสีขาวพิสุทธิ์อย่างโบสถ์แห่งประกายแสงสุดท้ายไม่ได้ถูกค้ำยันด้วยเพียงอิฐศิลาธรรมดา ทว่าใต้อาคารหินอ่อนอันงดงามนั้นกลับซ่อนเร้นไว้ด้วยเครือข่ายอุโมงค์ลึกลับที่ขุดเจาะทะลวงลึกลงไปในชั้นหินดานใต้ทะเลทราย ละอองฝุ่นหนาเตอะลอยอ้อยอิ่งอยู่ในความมืดสลัว กลิ่นอับชื้นของหินโบราณที่แช่ตัวอยู่ในสุญญากาศมานานนับศตวรรษผสมปนเปกับกลิ่นเกลือมานาอ่อน ๆ ที่โชยมาจากผนังศิลาทราย ยามเมื่อคณะของเวอร์ดานลอบย่างกรายลงมาโดยอาศัยจังหวะที่ทหารยามวิหารผลัดเวรยามวิกาล บรรยากาศรอบกายพลันเปลี่ยนแปรเป็นดินแดนที่ตัดขาดจากแสงสว่างเบื้…