บทที่ 181 — ป้อมศิลาลอยทราย

สายลมร้อนระอุหอบพัดละอองทรายหยาบสีชาดกวาดผ่านเนินทรายระลอกแล้วระลอกเล่า ท้องฟ้าเหนือดินแดนทะเลทรายชั้นนอกทอดตัวยาวไกลประหนึ่งผืนผ้าใบสีแสดหม่นที่คุกรุ่นไปด้วยความร้อน ไอแดดเต้นระริกบนผิวกระจกทรายสะท้อนเงาพร่าเลือนของขบวนคาราวานแสวงบุญพเนจรที่คืบคลานไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ เสียงล้อเกวียนบดเบียดเม็ดทรายสลับกับเสียงกระดิ่งคออูฐทอดเสียงยาวเยือกเย็นท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัด ทุกฝีก้าวของสัตว์พาหนะนำพาความเหนื่อยล้ามาสู่ทุกคน ยกเว้นเพียงชายหนุ่มหน้าจืดชืดคนหนึ่งที่สวมเสื้อผ้าป่านหยาบขาดรุ่งริ่งก้มหน้าก้มตาเดินจูงอูฐอยู่ข้างล้อเกวียน แวร์ หรือ เวอร์ดาน จอมเวทเทพเจ้าผู้มีระดับพลังสูงสุดจากยุคทองโบร…