บทที่ 219 — มหันตภัยมอนสเตอร์เทือกเขา

ความหนาวเหน็บอันทารุณสลักลึกเข้าสู่กระดูกของทุกผู้คนในขบวนทัพ ท้องฟ้าเหนือช่องแคบลัดทิศเหนือ (Northern shortcut pass) ปรากฏเป็นสีเทาหม่นประหนึ่งผืนเหล็กกล้าที่ขึ้นสนิม เมฆพายุหิมะจับตัวกันหนาทึบบดบังแสงตะวันจนสิ้น เหลือเพียงแสงสลัวรางที่สะท้อนกับหน้าผาน้ำแข็งชันสองข้างทาง ลมพายุหมุนกวาดต้อนเอาเกล็ดน้ำแข็งแหลมคมพัดเข้าใส่ขบวนทหารราบของเจ้าชายคาลอสประหนึ่งลูกธนูแก้วที่ไร้จุดจบ เสียงหวีดหวิวของลมหนาวดังระงมไม่ขาดสายประหนึ่งเสียงเพรียกจากอเวจีเยือกแข็ง ทหารราบต่างก้มหน้าซุกตัวภายใต้ผ้าคลุมขนสัตว์เก่าๆ ลมหายใจที่พ่นออกมาแปรสภาพเป็นไอสีขาวหนาทึบในทันที ม้าศึกและล่อจูงสัมภาระก้าวเดินอย่างยากลำบากข้าม…