บทที่ 224 — ศึกตะลุมบอนด่านพสุธา

สายลมหนาวหวีดหวิวกรีดร้องประหนึ่งปีศาจโหยหวนพัดกวาดเกล็ดหิมะคมกริบเข้าใส่ป้อมปราการหินทมิฬอันเกรียงไกร ทว่าเสียงลมที่ว่าดังสะท้านสวรรค์แล้ว บัดนี้กลับถูกกลบด้วยเสียงทลายพังพินาศของประตูเหล็กกล้าหนาสามร้อยตันที่ด่านนอกของปราสาทด่านพสุธา (Earth Gate Fortress) ซึ่งบัดนี้ล้มพับลงเป็นเศษเหล็กบิดเบี้ยวอย่างไร้ชิ้นดี ด้วยกำลังกายภาพบริสุทธิ์ของดาบใบดำยาวในมือของราฮับ ทหารราบและพลธนูของกองทัพป้องกันด่านพสุธาต่างสติแตกซ่าน แววตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความหวาดสะพรึงเมื่อเห็นเงาร่างทมิฬของนายพลอัสนีเทพผู้ไม่ปล่อยไอมานาแม้แต่เสี้ยวเดียว ยืนตระหง่านอยู่บนซากประตูเหล็กที่เคยเชื่อกันว่าไม่มีวันถูกทำลายได้ในยุ…