บทที่ 238 — ความล่มสลายของแม่ทัพเหล็ก (ฉากตายจอมพลดราคอส)

ความหนาวเหน็บแห่งเหมันตฤดูในแคว้นเหนือของราชอาณาจักรคาลริกทวีความทารุณขึ้นทุกขณะ ลมพายุหวีดหวิวกรีดกรายผ่านซอกหินและเชิงเทินศิลาสีเขม่าดำของปราสาทเหล็กด่านเหนือ ราวกับเสียงคร่ำครวญของดวงวิญญาณทหารหาญนับพันที่เคยสังเวยชีพให้แก่ผืนแผ่นดินอันแห้งแล้งแห่งนี้ เกล็ดหิมะที่ตกลงมามิใช่ปุยขาวนุ่มนวล ทว่าคมกริบดั่งเศษแก้วละเอียดที่ปลิวว่อนตามแรงลมกระโชก พัดเข้ากระทบชุดเกราะเหล็กหนาหนักของเหล่านักรบจนเกิดเสียงกริกๆ ไม่ขาดสาย ควันอุ่นจากลมหายใจของคนนับพันพ่นออกมาเป็นสายสีขาวก่อนจะถูกพายุหิมะกลืนหายไปในพริบตา ทั่วทั้งลานปราสาทชั้นในตกอยู่ในความเงียบงันอันน่าอึดอัด มีเพียงเสียงกระพือของธงทหารที่ขาดวิ่นและเส…