บทที่ 337 — อัสนีเทพจำแลง (คาเอลิธปรากฏกาย)

ประกายประจุไฟฟ้าสีม่วงอมขาวแลบปลาบเป็นเส้นสายคดเคี้ยวพาดสลับกันไปตามแนวท่อสัมฤทธิ์โบราณที่ทอดตัวผ่านเพดานของวิหารแก้วทมิฬชั้นใน อากาศโดยรอบอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้ของโอโซนและไอไฟฟ้าแรงสูงที่เข้มข้นจนทำให้ผิวหนังของมนุษย์รู้สึกแสบร้อนคล้ายถูกเข็มขนาดเล็กทิ่มแทงอยู่ตลอดเวลา แรงสั่นสะเทือนถี่ต่ำ Resonance จากห้องโถงใหญ่ประธานด้านหน้าเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเศษหินอ่อนสีขาวและเกล็ดน้ำแข็งที่ปูลาดตามพื้นสั่นกราวสะท้อนเสียงฮัมคล้ายดนตรีสวดมนต์ของทวยเทพในวิหารอันโอ่อ่าและเยือกเย็นแห่งนี้ สถาปัตยกรรมภายในห้องโถงนี้ถูกออกแบบมาเพื่อทำหน้าที่เป็นสถานีเหนี่ยวนำกระแสไฟประธานสำหรับการกระจายบาเรียป้องกันภัยพิบัต…