บทที่ 84 — สงครามที่ไม่มีเลือด (เริ่ม)

กลิ่นอายของเวลด์ฮอลม์ไม่เคยเปลี่ยน มันคือกลิ่นผสมผสานระหว่างโคลนตมริมท่าน้ำเกลือเหนือ กลิ่นสาบชื้นของผ้าขนสัตว์ฝั่งตะวันออก และกลิ่นน้ำมันตะเกียงเกรดต่ำที่โชยมาจากย่านสลัมทางใต้ เมืองทั้งเมืองถูกค้ำยันไว้ด้วยสิ่งปลูกสร้างหินเทาอายุร้อยแปดสิบปีที่ไม่เคยได้รับการบูรณะอย่างแท้จริง รางน้ำหินผุกร่อนมีตะไคร่น้ำขึ้นหนาทึบ สัมปทานระบายน้ำใต้ดินเป็นของตระกูลวอร์นที่คอยปล่อยให้มันตันบ้างไหลบ้างตามราคาค่าบริการที่พวกเขาเรียกเก็บ แต่ท่ามกลางความเสื่อมโทรมที่คุ้นเคยนั้น สิ่งปลูกสร้างแห่งใหม่ใกล้ท่าเรือเกลือเหนือกลับตั้งตระหง่านราวกับอนุสาวรีย์จากโลกอื่น ตึกหินขาวของ "คลังรุ่งอรุณ" หรือในชื่อทางการว่าสำนักก…