Chapter 651: ฉลาดเกินไปจนเป็นเหตุ ความรู้สึกเหมือนถูกกดทับช่างไม่น่าอภิรมย์เลย หลินมู่หยูตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่กลับหาต้นตอไม่ได้และไม่รู้วิธีแก้ไข เขาทำได้เพียงรอจนกว่าจะแข็งแกร่งพอที่จะค้นพบเบาะแสเหล่านั้น หลายชั่วโมงต่อมา หลินมู่หยูเติมกองทัพอันเดดจนเต็มอัตราศึก ระฆังลมเสียงศักดิ์สิทธิ์ยังคงนิ่งเฉย หลินมู่หยูจึงทำได้เพียงออกตามหาต่อไป ยิ่งหลินมู่หยูลงลึกไปถึงพื้นมหาสมุทรแห่งมังกรครามมากเท่าไหร่ เลเวลของเหล่ามอนสเตอร์ก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้การจะเจอเลเวลต่ำกว่า 80 กลายเป็นเรื่องยากมาก ความวุ่นวายที่เกิดจากกองทัพอันเดดเริ่มขยายวงกว้างขึ้น จนในที่สุดก็ดึงดูดความสนใจของเหล่าบอสแห่งพื้นมหาสมุทร ไม่นานนัก บอสระดับโลกหลายตัวก็แห่กันมาหาเรื่อง ตัวที่แข็งแกร่งที่สุดมีเลเวลถึง 87 ส่วนตัวอื่นๆ ก็เลเวล 84 และ 85 ถ้าเป็นเมื่อก่อน หลินมู่หยูคงหันหลังกลับโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง การต่อสู้กับบอสธาตุน้ำภายใต้พื้นมหาสมุทรไม่ใช่เรื่องสนุกเลย ต่อให้เขาสู้ ก็คงเป็นเรื่องยากลำบากมาก แต่ด้วยการปรากฏตัวของราชาโครงกระดูกระดับเทพเจ้า ทุกอย่างก็กลายเป็นเรื่องง่ายดายเสียเหลือเกิน แสงจากคมดาบช่างเจิดจ้าท่ามกลางความมืดมิดของก้นบึ้งมหาสมุทร ด้วยความเหนือชั้นอย่างเบ็ดเสร็จ ราชาโครงกระดูกสังหารบอสเหล่านั้นด้วยการฟาดฟันเพียงไม่กี่ครั้ง สิ่งนี้มอบค่าประสบการณ์จำนวนมหาศาลให้กับหลินมู่หยู รวมถึงอุปกรณ์ระดับเกือบตำนานอีกหลายชิ้น หลินมู่หยูรู้สึกว่าเหล่าบอสพวกนี้เป็นคนดีจริงๆ ที่เดินทางไกลมาเพื่อมอบอุปกรณ์และค่าประสบการณ์ให้ถึงที่ ห้าวันต่อมา แสงแห่งการเลเวลอัพก็สว่างวาบขึ้นรอบตัวหลินมู่หยูอีกครั้ง หลังจากเลเวล 75 ความต้องการค่าประสบการณ์ก็เพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง ทำให้ความเร็วในการเลเวลอัพช้าลงตามลำดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากบอสระดับโลกหลายตัวถูกกำจัด มอนสเตอร์ในมหาสมุทรแห่งมังกรครามดูเหมือนจะได้รับสัญญาณบางอย่างและไม่กล้าเข้ามาวุ่นวายกับหลินมู่หยูอีกต่อไป หลังจากนั้นพวกมันถึงกับหนีเตลิดเพียงแค่ได้กลิ่นอายของกองทัพอันเดด พวกมันเคลื่อนที่ในน้ำได้รวดเร็วมาก ยกเว้นอัศวินไร้หัวที่ใช้ทักษะพุ่งชนเพื่อไล่ล่าบ้าง แต่ตัวอื่นๆ ก็ไล่ตามพวกมันไม่ทันเลยในยามปกติ นั่นทำให้ความเร็วในการเก็บเลเวลของหลินมู่หยูลดลงอย่างมาก เขาต้องใช้เวลาถึงห้าวันเต็มกว่าจะเลเวลอัพได้หนึ่งระดับ หลินมู่หยูยืนอยู่ในน้ำ การเลเวลอัพครั้งนี้ไม่ได้นำพาความยินดีมาให้มากนัก นอกจากความรู้สึกถูกกดทับจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขายังคงหาแก่นแท้เทพเจ้าแห่งเสียงไม่พบ “สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้นแล้ว ดูเหมือนแก่นแท้เทพเจ้าจะไม่ได้อยู่ในมหาสมุทรแห่งมังกรครามแล้ว” “ถ้าอย่างนั้น ความเป็นไปได้มากที่สุดคือมันไหลเข้าไปในกระแสน้ำวนนั่น” สีหน้าของหลินมู่หยูดูเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย เขาไม่อยากมีปัญหากับเทพเจ้าที่อยู่ในกระแสน้ำวนตอนนี้จริงๆ ไม่ใช่เพราะเขากลัว แต่เพราะเขาไม่อยากทำอะไรผลีผลามโดยที่ไม่รู้ภูมิหลังของอีกฝ่าย ท้ายที่สุด อีกฝ่ายยังมีความสามารถในการโจมตีทางจิตวิญญาณ ซึ่งเป็นสิ่งที่น่ารำคาญที่สุด หลินมู่หยูครุ่นคิดอยู่นานและตัดสินใจว่าจะค้นหาอีกสักรอบ เผื่อว่าเขาอาจจะพลาดอะไรไปบางอย่าง เขาบินออกจากมหาสมุทรแห่งมังกรครามขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือทวีปป่าเถื่อน จัดระเบียบตัวเองใหม่กลางอากาศ ก่อนจะพุ่งกลับลงไปในมหาสมุทรแห่งมังกรครามเพื่อค้นหาใหม่อีกครั้ง หลังจากใช้เวลาไปอีกห้าวัน เขาก็ยังไม่พบอะไรอยู่ดี “ฉันต้องไปที่กระแสน้ำวนจริงๆ งั้นเหรอ?” หลินมู่หยูครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะหยิบเกล็ดมังกรของอันทาเรสออกมา เขาปลุกพลังเกล็ดมังกรด้วยการขยับพลังจิตวิญญาณเล็กน้อย “อันทาเรส!” ไม่มีเสียงตอบรับ หลินมู่หยูรู้ดีว่าเจ้าหมอนี่คงหลับไปอีกแล้ว เขาจึงเรียกซ้ำ หลังจากเรียกไปกว่าสิบครั้ง ในที่สุดก็มีความเคลื่อนไหวจากอันทาเรส “ข้ากำลังฝันหวานอยู่! มีอะไรก็รีบพ่นออกมา ถ้าไม่มีอะไรข้าจะกลืนเจ้าลงท้องซะ!” เสียงของอันทาเรสเต็มไปด้วยความหงุดหงิดจากการถูกปลุก ดูไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง หลินมู่หยูไม่สนใจอารมณ์ของมันและเข้าประเด็นทันที “เจ้ารู้จักกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ในพื้นที่ชั้นล่างใช่ไหม?” “แน่นอนว่าข้ารู้!” อันทาเรสพ่นลมหายใจ “ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่มังกรตัวนี้ไม่รู้” หลินมู่หยูพูด “เจ้าช่วยเลิกโม้หน่อยได้ไหม?” อันทาเรสพ่นลมหายใจอีกรอบ “ยกเว้นเรื่องของเจ้า” หลินมู่หยูพูด “ฉันอยากจะไปที่กระแสน้ำวนขนาดใหญ่นั่น” เกล็ดมังกรสั่นระริกไม่หยุด เสียงคำรามของมังกรดังออกมาพร้อมกับเสียงโกรธเกรี้ยวของอันทาเรส “เจ้าจะไปที่นั่นทำไม จะไปหาที่ตายหรือไง?” หลินมู่หยูถาม “ทำไมล่ะ?” “ที่นั่นคือที่ที่มหาเทพแห่งจิตวิญญาณกำลังหลับใหลอยู่ เจ้าเข้าใจไหมว่ามหาเทพคืออะไร? เจ้าหนู ถึงเจ้าอยากจะตาย แต่ก็ไม่ใช่วิธีนี้นะ!” อันทาเรสดูร้อนรนเล็กน้อย เพราะกลัวว่าหลินมู่หยูจะไปที่นั่นแล้ว หลินมู่หยูตอบ “ไม่ต้องห่วง ฉันแค่คิดดูเฉยๆ ยังไม่ได้ไป” เมื่อได้ยินหลินมู่หยูพูดแบบนั้น อันทาเรสก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย “อย่าไปเชียว เจ้าหมอนั่นยังไม่ตื่น ใครก็ตามที่เข้าใกล้จะถูกถือว่าเป็นศัตรูทันที” “เข้าใจแล้ว” ในจุดนี้ หลินมู่หยูพอจะเดาได้อยู่แล้ว สิ่งที่อันทาเรสพูดก็ไม่ได้ต่างจากที่เขาคาดการณ์ไว้มากนัก อันทาเรสถามขึ้นมาทันที “ทำไมเจ้าถึงอยากไปที่นั่นล่ะ? ที่นั่นไม่มีอะไรเลยนะ” หลินมู่หยูเล่าเรื่องมหาเทพคุนหลุนที่กำจัดเขาให้ฟัง อันทาเรสกล่าว “ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ไม่ต้องไป แก่นแท้เทพเจ้าแห่งเสียงอยู่ในมหาสมุทรแห่งมังกรคราม ไม่ได้อยู่ในกระแสน้ำวนหรอก” “แต่ฉันค้นหาทั่วทั้งมหาสมุทรแห่งมังกรครามแล้วก็ไม่พบมัน” หลินมู่หยูขมวดคิ้ว อันทาเรสไม่น่าจะพูดพล่อยๆ เป็นไปได้ไหมว่าเขาพลาดอะไรบางอย่างไปจริงๆ? อันทาเรสหหัวเราะหึๆ “ยังไงซะข้าก็บอกเจ้าแล้ว ส่วนเจ้าจะหามันเจอไหม นั่นก็เรื่องของเจ้า” “ข้าจะไปนอนต่อแล้ว อย่ามารบกวนข้าถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญ!” “ถ้ารบกวนข้าอีก ข้าจะกินเจ้าจริงๆ นะ อย่าคิดว่าข้าไม่กล้าล่ะ!” พูดจบ อันทาเรสก็ตัดการเชื่อมต่อไป หลินมู่หยูหัวเราะ ไม่ใช่ว่าอันทาเรสไม่กล้าหรอก แต่มันไม่ทำต่างหาก เจ้าหมอนี่ก็แค่ปากเก่งไปวันๆ แต่ก็ถือว่าโชคดีที่เขาถามอันทาเรส ถ้าเขารีบผลีผลามเข้าไปจริงๆ คงเกิดเรื่องใหญ่แน่ “ในเมื่ออันทาเรสบอกว่าแก่นแท้เทพเจ้ายังอยู่ในมหาสมุทรแห่งมังกรคราม มันก็ต้องอยู่ที่นี่” “ฉันค้นหาไปตั้งสองรอบแล้วจริงๆ หรือว่ามีอะไรที่ฉันมองข้ามไป?” หลินมู่หยูทบทวนกระบวนการค้นหาของตัวเอง เขาแน่ใจว่าไม่ได้พลาดอะไรไป “มันต้องมีที่ไหนสักแห่งที่ฉันมองข้ามไปแน่ๆ” “คิดใหม่สิ!” หลินมู่หยูเลือกที่จะเชื่อคำพูดของอันทาเรส เขารู้สึกว่าต้องมีบางอย่างที่เขาไม่ทันสังเกต หลินมู่หยูขบคิดปัญหาอยู่ในน้ำ ทบทวนรายละเอียดทั้งหมด พลังจิตวิญญาณไหลเวียนอย่างช้าๆ ส่งผ่านข้อมูลโดยรอบทั้งหมดโดยไม่ให้ตกหล่นแม้แต่น้อย ทันใดนั้น หลินมู่หยูก็พบปัญหาที่เขาเคยสังเกตเห็นมาก่อนหน้านี้แต่กลับละเลยไป กระแสน้ำ! แม้ว่าพื้นมหาสมุทรแห่งมังกรครามจะเงียบสงบ แต่ก็ยังคงมีกระแสน้ำอยู่ ใกล้กับกระแสน้ำวน กระแสน้ำจะไหลเข้าหามัน ในตอนนั้นหลินมู่หยูเคยกังวลว่ากระแสน้ำจะพัดพาแก่นแท้เทพเจ้าไปหรือไม่ ต่อมาเมื่อเขาขยับห่างออกจากกระแสน้ำวน กระแสน้ำก็หายไป หลินมู่หยูจึงสรุปไปเองว่าแก่นแท้เทพเจ้าไม่ได้เข้าสู่กระแสน้ำวน หลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยสนใจเรื่องกระแสน้ำอีกเลย ตอนนี้เขาพบว่ากระแสน้ำยังคงมีอยู่ เพียงแต่มันอ่อนกำลังลงมาก พลังของกระแสน้ำเบาบางมาก แต่ก็ดำรงอยู่ตลอดทั้งปี แก่นแท้เทพเจ้าตกลงมาในมหาสมุทรแห่งมังกรครามไม่รู้กี่ปีต่อกี่ปีแล้ว เป็นไปได้ว่ามันอาจถูกกระแสน้ำค่อยๆ พัดพาไปเรื่อยๆ ในที่สุดเมื่อจับจุดสำคัญได้ ดวงตาของเขาก็เปล่งประกาย หลินมู่หยูดิ่งลงสู่พื้นมหาสมุทร เมื่อยืนอยู่บนพื้นทรายใต้ทะเล หลินมู่หยูก็สัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำอย่างระมัดระวังด้วยพลังจิตวิญญาณ เขาค้นพบว่ากระแสน้ำทั้งหมดกำลังไหลไปในทิศทางเดียวกันจริงๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแก่นแท้เทพเจ้าต้องถูกพัดพาไปในทิศทางนั้นแน่นอน เว้นเสียแต่ว่ากระแสน้ำจะเปลี่ยนทิศทางไปตามกาลเวลา หลินมู่หยูตามกระแสน้ำไปจนในที่สุดก็มาถึงจุดที่พวกมันไหลมารวมกัน ที่นี่เขาตรวจพบรอยแยก “หุบเขาลึกใต้ทะเล ร่องลึกก้นสมุทร...” หลินมู่หยูยิ้มแหยๆ มันมีหุบเขาลึกใต้ทะเลอยู่จริงๆ เขาฉลาดเกินไปจนเป็นเหตุแท้ๆ เดิมทีเขาคิดว่าการรักษาความห่างจากพื้นมหาสมุทรไว้ที่ 50,000 เมตรจะครอบคลุมทุกอย่างทั้งบนและล่าง ต่อให้แก่นแท้เทพเจ้าถูกมอนสเตอร์บางตัวเก็บได้โดยบังเอิญและนำไปยังชั้นน้ำแข็งใต้ทวีปป่าเถื่อน เขาก็ยังควรจะสัมผัสมันได้ แต่เขาลืมไปว่าพื้นมหาสมุทรอาจมีหุบเขาและร่องลึกอยู่ด้วย ร่องลึกนั้นจะลึกแค่ไหน ใครจะไปรู้ มันอาจลึกเกิน 100,000 เมตร ซึ่งเกินระยะการตรวจจับของเขาไปโดยธรรมชาติ เมื่อพบแล้ว หลินมู่หยูก็ไม่ลังเลและมุ่งหน้าเข้าไปทันที ร่องลึกแห่งนี้มีขนาดไม่เล็กเลย และยังมีมอนสเตอร์อาศัยอยู่มากมาย หลินมู่หยูมาพร้อมกับกองทัพอันเดด ทำให้เหล่ามอนสเตอร์พวกนั้นพากันหนีตายด้วยความตื่นตระหนก ตลอดหลายวันที่ผ่านมา หลินมู่หยูกวาดล้างพื้นมหาสมุทรแห่งมังกรครามไปหลายรอบแล้ว มอนสเตอร์ทุกตัวต่างหวาดกลัวเขา ความลึกของร่องลึกสมุทรแห่งนี้เกินกว่าที่หลินมู่หยูจะจินตนาการไว้ อย่างน้อยก็กว่า 80,000 เมตร แรงกดดันนั้นสูงจนน่าตกใจ แม้แต่ความอดทนของหลินมู่หยูก็ถึงขีดจำกัดแล้ว กองทัพอันเดดหยุดอยู่ที่ระดับ 50,000 เมตร โดยมีขุนพลลิชคอยรักษาฟื้นฟูให้กองทัพอย่างต่อเนื่อง ที่นี่ พวกมันได้รับความเสียหายตลอดเวลา หากกองทัพอันเดดลงมาด้วยกันทั้งหมด แม้แต่ขุนพลลิชก็อาจไม่สามารถรักษาได้ทันเวลา พวกมันคงอยู่ได้ไม่นานนัก ตอนนี้ยังไม่มีการต่อสู้ พวกมันจึงไม่จำเป็นต้องลงไป การรออยู่ที่นี่คือการเตรียมพร้อมเพื่อเข้าร่วมสมรภูมิด้วยพลังชีวิตเต็มเปี่ยมเมื่อจำเป็น หลินมู่หยูมุ่งหน้าลงสู่ก้นร่องลึกสมุทรเพียงลำพัง ตามกระแสน้ำไปข้างหน้า “ติ๊ง... ต่อง...” โสตประสาทของเขาได้ยินเสียงที่ไพเราะ ระฆังลมเสียงศักดิ์สิทธิ์ส่องแสงจางๆ ส่องสว่างให้กับโลกที่มืดมิดแห่งนี้ “มันอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย” หลินมู่หยูตามกระแสน้ำไป ในน้ำมีแรงต้าน ความเร็วของเขาจึงไม่เร็วเท่าที่อื่น ขนาดแค่ 100 กิโลเมตรยังต้องใช้เวลาพอสมควร สัมผัสที่ได้รับเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แสงสลัวปรากฏขึ้นตรงหน้า หลินมู่หยูเห็นแก่นแท้เทพเจ้านอนอยู่บนพื้นมหาสมุทร ส่องประกายวูบวาบไปพร้อมกับระฆังลมเสียงศักดิ์สิทธิ์ วินาทีที่หลินมู่หยูเห็นแก่นแท้เทพเจ้า พลังมหาศาลก็ถาโถมเข้ามา กระแทกใส่หลินมู่หยูราวกับหมัดหนักๆ หลินมู่หยูไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไร เขารู้ดีว่านี่คือการเตือน ไม่ใช่การโจมตีจริง ดวงตาสีแดงฉานคู่หนึ่งปรากฏขึ้นเหนือแก่นแท้เทพเจ้า จ้องมองหลินมู่หยูอย่างไม่ลดละ จากนั้นมอนสเตอร์นับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นในสัมผัสวิญญาณของเขา มอนสเตอร์ทุกตัวที่เคยพยายามหลบหน้าเขาแทบตาย ตอนนี้กำลังพุ่งกลับมาหาเขาอีกครั้ง