Chapter 220
208 / 820
5 min read
Chapter 220 - Master Will Give You A Hand
Published Mar 14, 2026, 05:48 AM
บทที่ 220 - อาจารย์จะช่วยเจ้าเอง
ถึงแม้จะไม่มีหยกจารึกค่ายกลโจมตี แต่เย่เสวียนก็ยังมีหอคอยสวรรค์ ซึ่งเป็นสมบัติล้ำค่าสูงสุดที่มีพลังแห่งมิติสถิตอยู่ ภายในหอคอยนั้นมีพื้นที่แยกต่างหากที่อิสระจากโลกภายนอก
แม้แต่ยอดฝีมือระดับควบแน่นลวดลายก็อาจไม่สามารถทำลายการป้องกันของหอคอยสวรรค์ได้ ดังนั้นเขาเพียงแค่เข้าไปหลบอยู่ภายในนั้นก็ย่อมได้
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ต่อให้เขาไม่สามารถต้านทานสามขุมพลังอำนาจได้ เย่เสวียนก็ยังสามารถหลบหนีไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสามารถพาคนทั้งสำนักชิงหยุนเข้าไปซ่อนตัวในหอคอยสวรรค์ได้อีกด้วย
ทว่านั่นเป็นทางเลือกสุดท้าย ในฐานะผู้ฝึกวิถีกระบี่ เขาต้องมีความโอหังและท้าทายสวรรค์!
เขาควรเผชิญหน้ากับทุกความท้าทายโดยตรง อย่างไรก็ตาม เมื่อพลังของเขาพัฒนาขึ้น เขาก็จะสามารถจัดการกับพวกอันธพาลเหล่านี้และขับไล่พวกมันไปได้
ในตอนนี้ จิตสัมผัสของเขาสามารถแยกพลังของสมุนไพรความว่างเปล่าออกเป็นหลายสายและประมวลผลพร้อมกันได้ ซึ่งนั่นช่วยให้เขาหลอมกลั่นมันได้อย่างรวดเร็ว
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถช่วยเยว่หลอมกลั่นพลังของเจ้าหุบเขากล้วยไม้กระบี่ได้ วิธีนี้จะทำให้เขาได้รับรางวัลจากระบบอีกครั้งเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตนเอง
ด้วยความช่วยเหลือจากเขา เยว่จะใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงในการหลอมกลั่นพลังนั้นจนหมดสิ้น
…
เป็นที่รู้กันโดยทั่วไปว่ากายพิเศษนั้นแบ่งออกเป็นขั้นต้น ขั้นกลาง และขั้นสมบูรณ์!
แม้ว่ากายราชันกระบี่ของเขาจะไม่สามารถเลื่อนระดับไปสู่ขั้นสมบูรณ์ได้หลังจากช่วยเยว่พัฒนากายหยกกระบี่ แต่ที่แน่ๆ คือมันจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายและระดับการบำเพ็ญตบะของเขา อีกทั้งเขายังอาจสามารถยกระดับเจตจำนงกระบี่ของตนเองได้อีกด้วย
หลังจากนั้น เขาจะช่วยหลี่ชิงเหยียนหลอมกลั่นผลวิญญาณหยกแดงและจิตวิญญาณแห่งชีวิต ซึ่งจะช่วยพัฒนากายวิญญาณคู่ของนาง และนั่นก็จะย้อนกลับมาส่งเสริมกายวิญญาณคู่โดยกำเนิดของเขาเองเช่นกัน
ถึงเวลานั้น พลังของเขาจะต้องเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดอย่างแน่นอน
เย่เสวียนไม่รีรออีกต่อไป เขาออกคำสั่งให้อินทรีเพลิงทมิฬเร่งความเร็วกลับไปยังสำนักชิงหยุนโดยทันที จากนั้นเขาก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกายเยว่
“เยว่ ด้วยพลังของเจ้าในตอนนี้ ต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะหลอมกลั่นพลังของเจ้าหุบเขากล้วยไม้กระบี่ในร่างกายได้หมดสิ้น!”
“อาจารย์จะช่วยเจ้าในเรื่องนี้เอง” เย่เสวียนกล่าว
“อา?”
เยว่ทั้งประหลาดใจและงุนงงกับคำพูดนั้น แต่ไม่นานก็นึกขึ้นได้
“ขอบพระคุณท่านอาจารย์!”
“อืม!” เย่เสวียนพยักหน้า จากนั้นจิตสัมผัสของเขาก็แผ่ออกไป เปลี่ยนเป็นสายใยพลังเพื่อช่วยเยว่แยกและจัดการกับพลังโอสถของเจ้าหุบเขากล้วยไม้กระบี่
อัตราการดูดซับพลังโอสถของกายหยกกระบี่ในตัวเยว่เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
นอกจากนี้ การหยั่งรู้ในเจตจำนงกระบี่ของเยว่ยังเกิดการทะลวงครั้งใหญ่ และนางเหลือเพียงอีกครึ่งก้าวก็จะสามารถเข้าใจเค้าโครงของเจตจำนงกระบี่ได้แล้ว
ในขณะที่กายหยกกระบี่ของนางเข้าใกล้ระดับขั้นกลาง ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับเจตจำนงกระบี่ก็หลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของนาง
“อะไรกัน?”
เมื่อเห็นเช่นนั้น เย่เสวียนอดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าประหลาดใจ
เขาได้รับรู้โดยธรรมชาติแล้วว่าเยว่กำลังจะเข้าใจเค้าโครงของเจตจำนงกระบี่
บางทีหลังจากหลอมกลั่นพลังโอสถของสมบัติสวรรค์นี้จนหมดสิ้น ศิษย์ของเขาอาจจะสามารถเข้าใจเจตจำนงกระบี่ที่แท้จริงได้
แม้ว่าความสำเร็จนี้ควรยกเครดิตให้กับกายหยกกระบี่ของเยว่ แต่น้อยที่สุดเขาก็ได้ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ ดังนั้นเขาจึงสงสัยว่าระบบจะรับรู้และให้รางวัลแก่เขาหรือไม่
ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความคาดหวัง
เจตจำนงกระบี่ของเขาเหลือเพียงอีกครึ่งก้าวก็จะถึงระดับเจ็ด ดังนั้นหากเขาได้รับรางวัลจากระบบ แม้ตัวคูณจะไม่สูงนัก แต่มันก็จะทำให้เขาสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งขึ้นได้อีกครั้ง
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ในขณะที่อินทรีเพลิงทมิฬบินกลับสำนักชิงหยุนด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่จะทำได้
ทว่าสิ่งที่เย่เสวียนและคนอื่นๆ ไม่รู้ก็คือ มีผู้เชี่ยวชาญสี่คนจากนิกายเทพเนเธอร์กำลังไล่ล่าพวกเขามาอย่างกระชั้นชิด
เป้าหมายของพวกมันเรียบง่าย นั่นคือการไล่ตามเย่เสวียนให้ทันแล้วสังหารเขาร่วมกับผู้อาวุโสกงซุน
แม้ว่าอินทรีเพลิงทมิฬจะบินได้รวดเร็วมาก แต่ระดับการบำเพ็ญตบะของมันยังต่ำกว่าผู้เชี่ยวชาญทั้งสี่คนอยู่หลายขั้น ด้วยเหตุนี้ พวกมันจึงเริ่มไล่ตามเย่เสวียนทัน และอีกไม่นานก็จะประชิดตัวเขาได้
อย่างไรก็ตาม เย่เสวียนยังคงไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย เขามุ่งมั่นอยู่กับการช่วยเยว่หลอมกลั่นพลังของเจ้าหุบเขากล้วยไม้กระบี่อย่างเต็มที่
เมื่อเวลาผ่านไป ออร่ารอบตัวเยว่ก็เริ่มปั่นป่วนรุนแรง
เมื่อกายหยกกระบี่ของนางเข้าสู่ระดับขั้นกลาง นางจะสามารถควบแน่นปราณกระบี่ที่ดุร้ายอย่างยิ่งได้ ซึ่งจะช่วยเสริมพลังให้นางอย่างมหาศาล
ในขณะนี้ การทะลวงระดับของเยว่เริ่มชะลอตัวลงอย่างช้าๆ
“เฮ้อ!”
เยว่ลืมตาขึ้นช้าๆ และพ่นลมหายใจออกมา
“ช่างเป็นพลังที่แข็งแกร่งเหลือเกิน!” เยว่อุทานด้วยความประหลาดใจ
แม้ว่ากายหยกกระบี่ของนางจะยังไม่ถึงระดับขั้นกลางโดยสมบูรณ์ แต่ความแข็งแกร่งของนางก็เพิ่มขึ้นอย่างมากทีเดียว
ระดับสิบของอาณาจักรวิญญาณม่วง!
ไม่เลวเลย!
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.