Chapter 692
600 / 820
5 min read
Chapter 692 Could It Really Happen?
Published Mar 14, 2026, 06:04 AM
บทที่ 692 เป็นไปได้จริงหรือ?
หลังจากเห็นว่าประตูสู่ด่านต่อไปเปิดออกแล้ว เซียงหยุนก็ก้าวเข้าไปข้างในด้วยความดีใจ เธอแทบรอไม่ไหวที่จะได้พบกับพี่สาวคนโตของเธออีกครั้ง!
เพียงพริบตาเดียว เธอก็มาถึงยอดเขา ที่นั่นมีคนสามคนกำลังรออยู่อย่างเงียบๆ ยอดเขามีลักษณะราบเรียบและมีการสลักลวดลายหยินหยางเอาไว้ ตรงกลางของแผนภาพนั้นมีคำว่า ‘เต๋า’ สลักอยู่
หลังจากรับรู้ถึงการมาถึงของเซียงหยุน จูเก่อเยว่เยว่, มู่เป่ยเฉิน และนางฟ้าแห่งการจุติก็หันมามอง
“เอ๊ะ”
!!
“เป็นเด็กหญิงคนนี้จริงๆ ด้วย”
เมื่อเห็นเซียงหยุนกระโดดโลดเต้นเข้ามา มู่เป่ยเฉินก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก
จากนั้น ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีก็ผุดขึ้นมาในใจของเขาอย่างกะทันหัน
มันเกิดอะไรขึ้น?
ทำไมสัญชาตญาณของเขาถึงบอกว่าเด็กคนนี้จะกลายเป็นผู้ชนะในท้ายที่สุดกัน?
เรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้จริงหรือ?
หากเป็นเช่นนั้น การชุมนุมในปีนี้คงจะไม่มีใครเทียบได้และน่าอับอายยิ่งนัก
เหล่าอัจฉริยะทั้งหมดของทวีปตะวันออกจะต้องพ่ายแพ้ให้กับเด็กหญิงคนนี้งั้นหรือ?
เมื่อเขาหันไปมองนางฟ้าแห่งการจุติ เขาก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของนางก็ดูซับซ้อนเช่นกัน
ในตอนแรก นางฟ้าแห่งการจุติกังวลเพียงแค่เรื่องมู่เป่ยเฉินและจูเก่อเยว่เยว่เท่านั้น เพราะพวกเขาเป็นคู่แข่งที่แข็งแกร่งที่สุดของนางอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่าตอนนี้กลับมีเด็กสาวที่คาดเดาไม่ได้คนนี้เพิ่มเข้ามาอีก ยอมรับตามตรงว่าการที่เซียงหยุนมาถึงที่นี่ได้นั้นแทบจะเป็นปาฏิหาริย์
อย่างไรก็ตาม คนที่เคยเห็นการต่อสู้ของเธอนั้นต่างก็เชื่อมั่นในพลังการต่อสู้ของเธอ เมื่อใดที่เธอโกรธ ไม่มีอะไรหยุดค้อนนั่นได้เลย
ในระยะไกล เมื่อเซียงหยุนมาถึงยอดเขา เธอก็เห็นจูเก่อเยว่เยว่ในทันทีและรีบตรงดิ่งเข้าไปหา
“พี่สาวคนโต!”
หลังจากเรียกชื่อนั้น เธอโผเข้ากอดจูเก่อเยว่เยว่ จูเก่อเยว่เยว่ลูบหัวเล็กๆ ของน้องสาวด้วยความรักและส่งสัญญาณให้เธอนั่งลงข้างๆ
แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังประหลาดใจที่เห็นน้องสาวอยู่ที่นี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มาถึงเร็วขนาดนี้ ซึ่งนั่นหมายความว่าน้องสาวของเธอเอาชนะคู่ต่อสู้มาได้อย่างง่ายดาย
ถ้าอย่างนั้น สิ่งที่อาจารย์บอกก็เป็นเรื่องจริง น้องสาวคนเล็กคนนี้ของเธอมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัดจริงๆ
หากเธอสามารถกระตุ้นพลังที่ซ่อนอยู่ในร่างกายออกมาได้ บางทีเหล่าอัจฉริยะทั้งหมดที่อยู่ที่นี่อาจเทียบไม่ได้กับเธอเลย หากเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น เด็กหญิงคนนี้คงได้กลายเป็นผู้ชนะคนสุดท้ายเป็นแน่
เมื่อคิดได้ดังนั้น จูเก่อเยว่เยว่ก็นึกถึงสิ่งที่อาจารย์บอกเธอและซีหยุนเมื่อไม่นานมานี้
‘อาจารย์บอกพวกเราว่ามีพลังที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งซ่อนอยู่ในร่างกายของนาง เมื่อใดที่อารมณ์ของนางแปรปรวนอย่างรุนแรง พลังนี้จะถูกกระตุ้นโดยอัตโนมัติ’
‘หากการต่อสู้ในภายหลังกลายเป็นความโกลาหลและฉันพบว่าตัวเองเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ บางทีฉันอาจจะต้องแสดงละครสักฉากให้พี่สาวคนที่สามดู’
หากเธอถูกต้อนจนมุม นี่จะเป็นทางเลือกสุดท้ายของเธอ
เซียงหยุนผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ไม่รู้เลยว่าพี่สาวคนโตของเธอกำลังวางแผนที่จะเลียนแบบพี่สาวคนที่สองและใช้ประโยชน์จากพลังที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเธอ
จูเก่อเยว่เยว่ลูบหัวเซียงหยุนเบาๆ แล้วพูดว่า “พี่สาวคนที่สาม นั่งลงเถอะ เรามาพักผ่อนสักครู่และฟื้นฟูพลังที่เสียไปเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ที่กำลังจะมาถึงกันเถอะ”
“ขอบคุณค่ะพี่สาวคนโต หนูจะทำตามนั้นค่ะ”
หลังจากพูดจบ เซียงหยุนก็นั่งสมาธิเลียนแบบท่าทางของพี่สาวคนโตและพักผ่อน
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ความผันผวนของมิติก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
“คนที่ห้าคือใครกัน?”
จากนั้น ร่างของชายหนุ่มรูปงามก็ปรากฏตัวขึ้น จะเป็นใครไปได้นอกจากฮัวรูเฟิง?
“ไม่เลวเลย!”
ภายนอกดินแดนโบราณ เหล่าผู้ฝึกตนของสำนักเทพพงไพรต่างพากันดีใจ
อัจฉริยะของสำนักพวกเขาถึงสามคนมาถึงยอดเขาแล้ว!
“ฮิฮิ คราวนี้ชื่อเสียงของเราคงจะขจรขจายไปไกลแน่นอน” เกาซุนพูดด้วยความดีใจ นี่อาจเรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสำนักเลยก็ว่าได้
หลี่ต้าไห่พูดเสริมขึ้นในจังหวะนี้
“ฮ่าฮ่า ศิษย์พี่อาวุโสอ้าว ท่านคิดว่าเราควรเตรียมจัดพิธีรับศิษย์ครั้งใหญ่ในปีหน้าไหม?”
“ต้องทำแน่นอน!”
“ดูเหมือนว่าจะมีเหล่าอัจฉริยะที่หาตัวจับยากแห่กันมาเข้าร่วมกับเราในเร็วๆ นี้สินะ น่าจะมีสักคนสำหรับทุกยอดเขาเลยใช่ไหมล่ะ?”
อ้าวเล่ยยิ้มอย่างมีความสุขพลางลูบเคราสีขาวเส้นยาวของเขา
“เราจำเป็นต้องเตรียมการบ้างแล้ว ศิษย์น้องเกา เมื่อเรากลับไปที่สำนักแล้ว เจ้าจะเป็นผู้รับผิดชอบในการประชาสัมพันธ์การรับศิษย์ของเรา”
“ประกาศให้ทั่วว่าสำนักเทพพงไพรของเราจะเปิดรับศิษย์ในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เมื่อถึงเวลานั้น เราหวังว่าเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์จำนวนมากจะมาร่วมทดสอบ”
เมื่อได้ยินดังนั้น เกาซุนก็รีบตอบกลับทันที “ได้เลย ไม่ต้องห่วงครับศิษย์พี่อาวุโสอ้าว ผมจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย”
เย่ซวนไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก เขาจึงไม่ได้เข้าร่วมวงสนทนาด้วย ไม่ว่าอย่างไรเขาก็แค่ปฏิบัติตามชะตากรรมในการรับศิษย์เท่านั้นเอง
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.