Chapter 2839: การแข่งกิน การแข่งกินครั้งนี้เป็นแผนชั่วร้าย ทุกคนต่างรู้ดีว่าผลไม้เหล่านี้มีคุณค่าทางโภชนาการสูงอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่เกิดมาพร้อมกับธาตุแสง ท้ายที่สุดแล้ว ผลไม้แต่ละผลล้วนอัดแน่นไปด้วยแก่นแท้ของธาตุแสงอันเข้มข้น การกินเข้าไปหนึ่งผลสามารถชำระล้างจิตใจและเพิ่มพลังบำเพ็ญเพียรได้ ยิ่งผลไม้มีคุณภาพสูงเท่าใด ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ทว่าไม่มีสิ่งใดที่แน่นอน หากใครคนหนึ่งไม่ได้แข็งแกร่งพอ การกินผลไม้ระดับสูงเข้าไปย่อมไม่ส่งผลดี ยกตัวอย่างเช่น หากโจวชิวซื่อกินผลไม้ระดับเก้าเข้าไปในคำเดียว ร่างกายของเขาก็คงจะระเบิดออกทันที แม้จะมีกระบี่ที่น่าเหลือเชื่อ แต่ทุกคนต่างดูออกว่าหลี่ชีเย่ไม่มีพลังบำเพ็ญเพียรใดๆ ให้เห็นเลย การกินผลไม้ระดับแปดเข้าไปสักผลอาจจะพอไหว แต่ถ้ากินรวดเดียวสิบผลล่ะ? ร่างกายอาจระเบิดออกเพราะไม่สามารถทนทานต่อพลังที่ถาโถมเข้ามาได้ “เป็นความคิดที่ไม่เลว” ราชาเสือหัวเราะร่า “พวกเราล้วนเป็นเพื่อนนักเรียนกัน การต่อสู้มีแต่จะทำลายมิตรภาพของเราเปล่าๆ สู้มาแข่งกินกันจะดีกว่า ถ้าเจ้าชนะ เจ้าจะทำอะไรข้าก็ได้ แต่ถ้าเจ้าแพ้ สมบัติชิ้นนั้นต้องเป็นของข้า และข้าจะถอยไปเอง!” คำพูดของเขาดูเหมือนจะยุติธรรมต่อหลี่ชีเย่ ในความเป็นจริง หลี่ชีเย่ดูเหมือนจะเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบกว่าด้วยซ้ำ อย่าลืมว่าฝ่ายหนึ่งคือศิษย์ของจักรพรรดิที่แท้จริงโกลด์ไทฟา (Goldtypha) ส่วนอีกฝ่ายเป็นเพียงนักเรียนจากสถาบันสำนึกผิด ความแตกต่างทางสถานะนั้นมหาศาลนัก “แข่งกินงั้นรึ?” หลี่ชีเย่ลูบคางพลางทำท่าลังเล “แน่นอน หากเจ้าถอดใจตอนนี้ ข้าก็จะจบเรื่องนี้” ราชาเสือมีความมั่นใจมากขึ้นเมื่อเห็นท่าทีของคู่ต่อสู้ “ข้าว่าถอดใจเถอะ ยอมยกสมบัติให้ราชาเสือเป็นการทำดีต่อเขาไป บางทีเจ้าอาจได้รับความเมตตาจากจักรพรรดิที่แท้จริงโกลด์ไทฟาด้วยนะ” คนอื่นๆ เริ่มส่งเสียงสนับสนุนราชาเสือ “ตกลง มาลองดูกัน ระดับไหนดี?” หลี่ชีเย่หัวเราะและตัดสินใจในที่สุด ท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของเขาทำให้ฝูงชนประหลาดใจ ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่ราชาเสือ “ระดับเก้างั้นหรือ? เอาเป็นระดับนั้นแล้วกัน” ราชาเสือไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก “ผลไม้ระดับเก้างั้นรึ?” สิ่งนี้ทำให้ผู้ชมถึงกับตกตะลึง ไม่ใช่ทุกคนที่จะรับมือกับการกินผลไม้ระดับเก้ารวดเดียวได้ “ระดับเก้าก็ระดับเก้า เอาตามนั้น” หลี่ชีเย่ไม่ยอมถอย ไม่มีใครคาดคิดว่าหลี่ชีเย่จะตอบรับเร็วขนาดนี้ เจ้าหมอนี่จะรับมือกับการกินผลไม้ระดับเก้าทั้งผลได้จริงๆ หรือ? “เริ่มจากสามผลก่อนแล้วกัน” ราชาเสือหยิบถุงมิติออกมาและเผยให้เห็นผลไม้ระดับเก้าสามผลที่อยู่ข้างใน พวกมันมีแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีสิ่งใดเปรียบเปรยได้ ราวกับถูกแกะสลักมาจากอัญมณีล้ำค่า “พี่ราชาเสือมีถึงสามผลเลยรึ...” ผู้ชมคนหนึ่งพึมพำด้วยความทึ่ง แค่ได้มาผลเดียวก็ยากลำบากสำหรับผู้เป็นอมตะบางคนแล้ว นับประสาอะไรกับสามผล “แถมยังเป็นผลไม้โอสถร้อยน้ำค้าง (Hundred-dew Pill Fruits) ซึ่งเป็นเกรดดีที่สุดในบรรดาผลไม้ระดับเก้าด้วย” คนหนึ่งถอนหายใจด้วยความอิจฉา “ฮ่าๆ ก็แค่เรื่องเล็กน้อย ข้าได้มาผลหนึ่งเพราะการชี้นำของท่านอาจารย์ ส่วนอีกสองผลท่านก็ช่วยข้าคว้ามาให้” ราชาเสือกล่าว สีหน้าของเขาไม่มีความถ่อมตนแม้แต่น้อยขัดกับคำพูด มีเพียงความลำพองใจ ท้ายที่สุดแล้ว มีคนกี่คนกันที่มีจักรพรรดิที่แท้จริงเป็นอาจารย์? ฝูงชนเริ่มปรารถนาที่จะมีอาจารย์คนใหม่ที่สามารถมอบผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ระดับเก้าให้ศิษย์สองผลได้อย่างง่ายดาย นี่คือความแตกต่างระหว่างราชาเสือกับคนอื่นๆ “เอาล่ะ มาแข่งกันกินคนละสามผล ใครที่กินหมดแล้วยังปกติดีจะเป็นผู้ชนะ” ราชาเสือกล่าว ตามการคาดคะเนของเขา การกินผลไม้รวดเดียวสามผลนั้นถือว่าเสี่ยงเกินไป แต่เขาต้องการสมบัติชิ้นนี้ให้ท่านอาจารย์จริงๆ การจะบุ่มบ่ามในกรณีนี้ถือว่ายอมรับได้ “ได้ สามผลก็สามผล” หลี่ชีเย่ตอบรับอย่างใจเย็น “แล้วผลไม้ของเจ้าล่ะอยู่ที่ไหน?” ราชาเสือแสดงสีหน้าเย้ยหยัน เขาไม่คิดว่าหลี่ชีเย่จะมีผลไม้ระดับเก้าถึงสามผล ในความคิดของเขา ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเจ้าหมอนี่ที่จะหามาได้แม้จะมีกระบี่เล่มนั้นก็ตาม นี่คือโอกาสที่จะทำให้หลี่ชีเย่ต้องอับอาย “เจ้าต้องเตรียมผลไม้ของตัวเองสำหรับเดิมพันนี้ ราชาเสือไม่สามารถหามาให้เจ้าได้หรอกนะ” นักเรียนคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมาทันที “นั่นสิ เจ้าคงหาผลไม้ระดับหนึ่งมาไม่ได้ถ้าไม่มีกระบี่นั่น” อีกคนหนึ่งดูถูกเขา “ใช่ โชคไม่ดีเลยที่ข้ามีกระบี่จริงๆ รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวข้าไปหามาก่อน” หลี่ชีเย่ยิ้มแล้วกระโดดลงจากกิ่งไม้ เขาวิ่งไปที่เนินดินแห่งหนึ่งแล้วเริ่มใช้กระบี่ขุดดิน ท่ามกลางความตกตะลึงของฝูงชน เจ้านี่ใช้กระบี่ระดับบรรพกาลมาเป็นเสียมขุดดิน... โลกนี้มันช่างไม่ยุติธรรมจริงๆ... หากพวกเขาครอบครองกระบี่ระดับนั้น พวกเขาคงบูชาและกราบไหว้มันทุกวัน แต่หลี่ชีเย่กลับปล่อยให้มันสัมผัสกับโคลนและดิน “ช่างไม่เคารพเสียจริง กระบี่ระดับบรรพกาลควรถูกเก็บรักษาและกราบไหว้!” นักเรียนคนหนึ่งกล่าวด้วยความเดือดดาล “ก็มันเป็นกระบี่ของข้า ข้าจะทำอะไรกับมันก็ได้ เจ้าอยากทำแบบเดียวกันกับกระบี่ของเจ้าบ้างก็เชิญนะ มันไม่ผิดกฎหมายเสียหน่อย” หลี่ชีเย่ตอบอย่างใจเย็นขณะขุดดินต่อไป คำพูดนี้ทำเอานักเรียนคนนั้นพูดไม่ออกเพราะไม่มีข้อโต้แย้ง “โอเค ได้มาแล้ว นี่คือสามผลของข้า” หลี่ชีเย่หยิบสิ่งที่ดูคล้ายรากบัวสามชิ้นขึ้นมาแล้วล้างจนสะอาด “ผลเอิร์ธโลตัส (Earthlotus Fruits)...” ฝูงชนจดจำผลไม้ที่ล้างทำความสะอาดแล้วนั้นได้ “นั่นเป็นผลไม้ศักดิ์สิทธิ์งั้นรึ?” นักเรียนคนหนึ่งไม่เคยเห็นประเภทนี้มาก่อน “ใช่ มันก็เป็นระดับเก้าเหมือนกัน แต่ด้อยกว่าผลไม้โอสถร้อยน้ำค้างมาก” นักเรียนผู้รอบรู้คนหนึ่งกล่าว ทุกคนเพิ่งรู้ว่าผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้เติบโตบนต้นไม้เพียงอย่างเดียว บางชนิดก็ฝังตัวอยู่ใต้ดินเช่นกัน “เอาล่ะ สามผลของข้า กับสามผลของเจ้า?” หลี่ชีเย่ยิ้ม “หึ ไม่ยุติธรรมเลย เพราะผลบัวของเจ้าแทบจะถึงระดับเก้าด้วยซ้ำ เจ้าต้องหาอะไรที่เหมือนกันหรือผลไม้ชนิดเดียวกันมาสิ” นักเรียนคนหนึ่งกล่าวด้วยความดูแคลน “ใช่ แบบนี้ไม่ยุติธรรมต่อราชาเสือเลย” อีกคนเสริม “ยอมแพ้ไปเถอะถ้าเจ้าไม่มีปัญญาหาผลไม้โอสถร้อยน้ำค้างมาน่ะ” “อย่ารับคำท้าถ้าทำไม่ได้” อีกคนเย้ยหยัน นักเรียนที่มีเบื้องหลังธรรมดาๆ เหล่านี้ต่างพยายามอย่างหนักที่จะเอาใจราชาเสือ “ไม่เป็นไร” ราชาเสือทำท่าทีใจกว้าง “ผลเอิร์ธโลตัสก็ใช้ได้ ก็แค่ข้าเสียเปรียบเล็กน้อย เริ่มกันเลยเถอะ” “ความคิดของพี่ราชาเสือน่ายกย่องจริงๆ พวกเราเทียบไม่ได้เลย” นักเรียนคนหนึ่งรีบสรรเสริญราชาเสือทันที “โอเค งั้นข้าจะไม่ลองดีล่ะนะในเมื่อเจ้าใจกว้างขนาดนี้ ข้าจะกินก่อนหนึ่งผล เพราะผลเอิร์ธโลตัสมีคุณสมบัติที่กลมกลืนและปานกลาง ซึ่งสามารถสยบพลังของธาตุแสงได้ แบบนี้จะยุติธรรมขึ้น” “หึ ที่แท้ก็มีคุณสมบัติที่อ่อนโยนนี่เอง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงเลือกผลไม้ชนิดนี้” นักเรียนคนหนึ่งแค่นเสียง “ได้ งั้นเจ้าเริ่มก่อนเลย” ราชาเสือต้องการดูผลลัพธ์ของหลี่ชีเย่ในการกินผลไม้นี้จึงตกลง หลี่ชีเย่เริ่มกินผลแรกเข้าไป “วูบ” แสงศักดิ์สิทธิ์เข้าห่อหุ้มตัวเขาไว้ ทุกคนสัมผัสได้ถึงพลังโอสถอันมหาศาลที่กำลังเข้าสู่ร่างกายของเขา สายใยแห่งแสงไหลซึมออกมาจากร่างของเขา ดูเหมือนว่ามันจะอัดแน่นอยู่ภายในจนแทบจะปริแตก “สรรพคุณทางยาน่าทึ่งมาก” เหล่านักเรียนต่างตกตะลึง ผลไม้ชนิดนี้มีธรรมชาติที่อ่อนโยน แต่กลับดูทรงพลังอย่างน่าอันตราย ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าผลไม้โอสถร้อยน้ำค้างจะทรงพลังขนาดไหน