บทที่ 3891: ฟันดาบเดียวก็เกินพอ วิถีดาบนี้ปราศจากความโอ่อ่าหรือร่องรอยของการรุกราน มันดูธรรมดาสามัญยิ่งนักเมื่อเทียบกับกระบวนท่าดาบอื่น ๆ ดาบเล่มนี้เคลื่อนไหวตามใจปรารถนาของหลี่ชีเย่ นี่คือวิถีดาบของเขา เจตจำนงแห่งวิถีดาบที่ประกอบไปด้วยอิสระไร้พันธนาการและความต้องการที่จะปลิดชีพอย่างเด็ดขาด สิ่งนี้ดูเหลือเชื่อและเป็นไปไม่ได้ ทว่าเขาก็เป็นผู้ที่ทำทุกอย่างได้ตามใจปรารถนา ‘การกวาดล้าง’ และ ‘วิถีดารที่สิบ’ หยุดชะงักลงทันทีหลังจากปะทะเข้ากับดาบของเขา ทั้งสองกระบวนท่าสลายกลายเป็นควันและหายสาบสูญไปจากความเป็นจริง เสียงฝีเท้าของทั้งสองดังขึ้นขณะที่พวกเขาก้าวถอยหลังอย่างโซเซ ฝูงชนรอบข้างต่างอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง “เคร้ง! เคร้ง!” ดาบของเด็กเถื่อนและดาบกระแสคลื่นมืดของสามดาบต่างหักสะบั้นออกเป็นสองท่อนแล้วร่วงหล่นลงพื้น “อึก—” ปากของเด็กเถื่อนอ้าค้างและกระตุก เขาราวกับพยายามจะกล่าวบางอย่างแต่กลับไม่สามารถเค้นคำพูดออกมาได้แม้แต่คำเดียว มีเพียงเสียงครวญครางที่ไม่เป็นภาษา ศีรษะของเขาร่วงหล่นลงสู่พื้น รอยตัดนั้นเรียบเนียนและสะอาดหมดจด ราวกับก้อนเต้าหู้ที่ถูกคมมีดอันแหลมคมเฉือนผ่าน “ซี้ด!” เลือดพุ่งกระฉูดออกจากลำคอของเขาดุจน้ำพุ ขณะที่ศีรษะกำลังร่วงหล่น เขาเห็นร่างของตนเองล้มลงกระแทกพื้นดินที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ดวงตาที่เบิกกว้างในที่สุดก็ปิดลง ในขณะเดียวกัน หลังจากก้าวถอยหลังอย่างโซเซ สามดาบก็ตะโกนขึ้นว่า “กระบวนท่าดาบที่น่าเหลือเชื่อ—” นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายของเขาก่อนที่ร่างจะถูกแยกออกเป็นสองส่วนแล้วล้มลง “ตุบ!” อวัยวะภายในไหลทะลักออกมา สามดาบตายก่อนเด็กเถื่อนเสียอีกโดยที่ตัวเขาเองยังไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ รอยตัดนั้นสะอาดหมดจดเช่นเดียวกับบาดแผลของเด็กเถื่อน ทั้งคนหนุ่มสาวและผู้อาวุโส รวมถึงยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ต่างพากันนิ่งงัน ไม่มีใครคิดเลยว่ากระบวนท่าเหล่านั้นจะถูกหยุดไว้ได้ โดยเฉพาะเหล่าจักรพรรดิสวรรค์ ทว่าการฟันดาบอย่างไม่ใส่ใจของหลี่ชีเย่กลับลบล้างกระบวนท่าดาบเหล่านั้นและสังหารศัตรูลงได้อย่างง่ายดาย ในระดับพลังของพวกเขา การสังหารนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ดวงจิตแท้จริงของพวกเขายังสามารถรอดพ้นและหลบหนีไปได้แม้ร่างกายจะถูกทำลายจนสิ้นซาก อย่างไรก็ตาม การฟันดาบของหลี่ชีเย่ได้ทำลายล้างดวงจิตแท้จริงของพวกเขาไปพร้อมกัน ปิดฉากชีวิตของพวกเขาลงในทันที ทั้งหมดนี้ไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ จากเขาเลย ราวกับว่าเขาเพียงแค่ปัดฝุ่นออกจากไหล่หรือหั่นเต้าหู้บนเขียงเท่านั้น ในเวลานี้ มีเพียงทายาทผู้ทรงธรรมเท่านั้นที่อาจเทียบชั้นกับคนทั้งสองนี้ได้ พวกเขาเคยเอาชนะอัจฉริยะและบรรพชนมามากมาย ผู้ที่เคยต่อสู้กับพวกเขาต่างไม่มีสิ่งใดกล่าวขวัญนอกจากคำยกย่องในบำเพ็ญเพียรและทักษะ เมื่อครู่หากมีใครบอกว่าพวกเขาสามารถสังหารอัจฉริยะทั้งสองได้ด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว คนอื่น ๆ คงหัวเราะเยาะไม่หยุด โดยเฉพาะผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์ พวกเขาคงคิดว่าคนพูดผู้นั้นจะต้องถูกทั้งสองจัดการจนตายในทันที ตอนนี้ ฝูงชนได้เห็นกับตาตนเองและไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมรับความจริงที่ว่าอัจฉริยะเหล่านั้นถูกสังหารด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว ริมฝีปากและมุมปากสั่นระริกแต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบคอของทุกคนไว้ ต้องใช้เวลาสักพักกว่าที่พวกเขาจะกลับมาหายใจได้เป็นปกติและเรียกสติกลับคืนมา “น่าสยดสยองเกินไปแล้ว” บางคนหวาดกลัวจนเสียขวัญ ผู้ฝึกตนอายุน้อยบางคนถึงกับทรุดลงนั่งกับพื้น เหล่าคนที่เคยล้อเลียนหลี่ชีเย่ก่อนหน้านี้ต่างสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว พลางนึกถึงผลลัพธ์ที่อาจตามมาหากเขามีจิตใจคับแคบพอที่จะเอาคืน พวกเขาหน้าซีดเผือดและอยากจะวิ่งหนีไปเสียให้พ้น ทว่าเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนั้นกลับสูบสิ้นพลังจนพวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะยืนขึ้นได้ “อืม เป็นเพราะพลังของเขาเองหรือว่าเป็นเพราะดาบ หรือว่า... โลหะชิ้นนั้นกันแน่?” บรรพชนคนหนึ่งถามขึ้น “ข้ามั่นใจว่าเป็นเพราะโลหะชิ้นนั้นแน่นอน” ยอดฝีมือระดับเดียวกันตอบกลับ พวกเขาทุกคนเห็นว่าหลี่ชีเย่ไม่ได้ใช้กำลังใด ๆ เลยตั้งแต่ต้นจนจบ ในตอนแรกพลังดาบปกป้องเขา และในตอนท้ายมันก็เป็นสิ่งที่ลงมือสังหารด้วย หลี่ชีเย่ไม่ได้โคจรปราณชีวิตหรือใช้กฎเกณฑ์วิชาที่ทรงพลังใด ๆ โลหะชิ้นนั้นจัดการทุกอย่างด้วยตัวมันเอง “แค่มีโลหะชิ้นนั้นเจ้าก็ครองโลกได้แล้ว” อีกคนพึมพำ ความหวาดกลัวของพวกเขาเริ่มถูกแทนที่ด้วยความโลภขณะจ้องมองไปยังโลหะชิ้นนั้น อย่างไรก็ตาม พวกเขายังพอมีสติหลงเหลืออยู่บ้าง จึงรู้ดีว่าไม่ควรทำอะไรผลีผลามในตอนนี้ สองคนที่เพิ่งตายไปนั่นคือตัวอย่างที่ดีที่สุด “ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือว่าแค่กระบวนท่าเดียวก็เพียงพอ?” หลี่ชีเย่ยิ้มให้กับศพทั้งสอง “คำทำนายของเขาเป็นจริงด้วย เขาเคยบอกว่าสามดาบจะต้องตายด้วยคมดาบ” ผู้เชี่ยวชาญจากป่าดำนึกขึ้นได้เบา ๆ คนอื่น ๆ สบตากัน เขาเคยทำนายเรื่องนี้ไว้ที่หอเฝ้าพยากรณ์จริง ๆ ทว่าในตอนนั้นไม่มีใครเชื่อเขาเลย “ครืน!” บทสนทนาของพวกเขาต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากเสียงระเบิดดังสนั่นมาจากก้นบึ้งของขุมนรก