บทที่ 2612: เจ้าไม่ใช่คู่มือของข้า เซียนกระบี่เยว่ฮวารู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมอย่างที่สุด ภายใต้การยุยงของฉืออู๋เนียน จั๋วอูเฉิน และคนอื่นๆ ผู้บำเพ็ญตนกว่าครึ่งที่อยู่ใต้ต้นไม้บรรพกาลต่างพากันรุมโจมตีร่างจริงวิถียุทธ์ มีผู้บำเพ็ญตนจำนวนน้อยมากที่ไม่ลงมือโจมตีเลยตลอดช่วงที่ผ่านมา และเขาก็เป็นหนึ่งในนั้น อวิ๋นจูและม่อชิงต่างรู้จักร่างจริงวิถียุทธ์ จึงย่อมไม่โจมตีเป็นธรรมดา ในฐานะเซียนชั้นยอดผู้สมบูรณ์แบบ จวินอวี้รู้สึกละอายใจที่จะร่วมมือกับผู้อื่น จึงไม่ได้ขยับเขยื้อน เหตุผลที่เซียนกระบี่เยว่ฮวาไม่โจมตีนั้นเรียบง่ายนัก เพราะสัญชาตญาณที่หกกำลังเตือนเขาว่าหายนะครั้งใหญ่กำลังจะมาเยือน นอกจากนี้ ไม่รู้ด้วยเหตุผลกลใด เขามีความรู้สึกว่าวิถียุทธ์ที่รกร้างแห่งแดนอสูรกำลังจะลงมือกับเขา! เหตุผลที่เซียนกระบี่เยว่ฮวาไม่โจมตี เพราะเขากลัวว่าจะทำอะไรบางอย่างที่เปิดโอกาสให้วิถียุทธ์แห่งแดนอสูรมีเหตุผลในการลงมือ ทว่าเขากลับไม่คาดคิด แม้เขาจะประพฤติตนดีและไม่เคยแตะต้องวิถียุทธ์แห่งแดนอสูรเลยแม้แต่น้อย แต่สุดท้ายเขากลับกลายเป็นเป้าหมาย ทั้งที่ไม่มีความแค้นเคืองต่อกัน! เซียนกระบี่เยว่ฮวาทั้งสับสน ขุ่นเคือง และเจ็บแค้น ก่อนหน้านี้ วิถียุทธ์ได้ปลดปล่อยนิสัยดุร้ายของอสูรออกมา แม้แต่ราชาเซียนระดับเขตแดนถ้ำสวรรค์ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสจากเขา แล้วผู้ที่อยู่ในอันดับ 9 ของการจัดอันดับเซียนผู้สมบูรณ์แบบอย่างเขาจะทำอะไรได้? วิถียุทธ์คงสามารถขยี้เขาได้ด้วยนิ้วเดียว! เซียนกระบี่เยว่ฮวาไม่มีอารมณ์จะป้องกันตัว เขาหันหลังหนีโดยไม่ลังเล พร้อมตะโกนร้องขอความช่วยเหลือไปทางยอดต้นไม้บรรพกาล “คิดจะหนีงั้นหรือ?” ร่างจริงวิถียุทธ์แค่นเสียงหัวเราะ ในพริบตานั้น เขาก็พุ่งตัวเข้าหาเซียนกระบี่เยว่ฮวาด้วยความเร็วสูงยิ่ง ไม่มีใครกล้าขวางทางเขาในที่ที่เขาผ่านไป! ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ลึกลับราวกับแบกรับดวงดาวอันกว้างใหญ่ไว้บนแผ่นหลัง เซียนชั้นยอดผู้สมบูรณ์แบบ จวินอวี้ ได้ปรากฏตัวขึ้น! นางไม่เต็มใจที่จะร่วมมือกับผู้อื่นเพื่อจัดการกับร่างจริงวิถียุทธ์ แต่ในเวลานี้ นางเป็นเพียงคนเดียวที่กล้ายืนหยัดและขวางทางร่างจริงวิถียุทธ์เอาไว้ เมื่อเห็นเช่นนั้น ม่อชิงก็ตระหนกและเป็นห่วงความปลอดภัยของจวินอวี้ เพราะในความคิดของนาง วิถียุทธ์ไม่เกรงกลัวสิ่งใด เขามาจากแดนอสูรและเด็ดขาดในการสังหาร แม้แต่ราชาเซียนที่ขวางทางยังถูกเขาสยบ แล้วจวินอวี้จะทำอะไรได้? “ไม่ต้องห่วง” ทันใดนั้น เสียงของอวิ๋นจูก็ดังขึ้นในความคิดของม่อชิงด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ “จวินอวี้จะไม่เป็นอะไร” อวิ๋นจูรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของร่างจริงวิถียุทธ์ นั่นคือเหตุผลที่นางมั่นใจว่าร่างจริงวิถียุทธ์จะไม่ทำร้ายจวินอวี้อย่างแน่นอน เมื่อเห็นจวินอวี้ขวางทาง ร่างจริงวิถียุทธ์หยุดชะงักครู่หนึ่งแล้วกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “เจ้าไม่ใช่คู่มือของข้า” ก่อนที่ประโยคของเขาจะจบลง ร่างจริงวิถียุทธ์ได้ลงมือไปแล้ว ต่างจากการโจมตีครั้งก่อน ครั้งนี้ร่างจริงวิถียุทธ์ไม่ได้ปล่อยหมัดถล่มทลายแต่อย่างใด เขาเพียงใช้นิ้วสองนิ้วประกบกันเป็นกระบี่นิ้ว แทงตรงไปยังหว่างคิ้วของจวินอวี้ ก่อนที่กระบี่นิ้วจะถึงตัว จวินอวี้รู้สึกได้ว่าหว่างคิ้วของนางบวมเป่งและมีความเจ็บปวดแหลมคมแล่นพล่าน! ‘แข็งแกร่งมากจริงๆ!’ จวินอวี้คิดในใจ เมื่อต้องเผชิญกับวิถียุทธ์ นางไม่กล้าออมมือเช่นกัน นางประสานตราประทับด้วยมือทั้งสองข้างและชี้ไปยังร่างจริงวิถียุทธ์พร้อมตะโกนเบาๆ ว่า “พันธนาการดารา!” จวินอวี้ไม่รีรอและปลดปล่อยวิชาเซียนอันไร้เทียมทานนั้นออกมาทันที! พลังอำนาจที่ทรงพลังและลึกลับแผ่ซ่านลงมาในทันใด ทุกสิ่งที่อยู่ในพื้นที่นี้ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้และไม่อาจสัมผัสถึงกาลเวลาที่ผ่านไป อากาศรอบตัวร่างจริงวิถียุทธ์ดูเหมือนจะนิ่งสนิทลงในทันที ทว่าไม่นานนัก รัศมีสีม่วงก็พุ่งออกมาจากร่างจริงวิถียุทธ์ มันส่องประกายด้วยอักขระลึกลับนับไม่ถ้วน และร่างจริงวิถียุทธ์ก็หลุดพ้นจากพันธนาการดาราได้ในทันที! กล่าวให้ชัดคือ เขาไม่ได้หลุดพ้น วิชาเซียนอันไร้เทียมทานนั้นแทบไม่ส่งผลกระทบต่อร่างจริงวิถียุทธ์เลย สถานการณ์ทั้งหมดเปรียบเสมือนกระดานหมากรุก จวินอวี้เสียเปรียบหลังจากผ่านไปเพียงกระบวนท่าเดียว ร่างจริงวิถียุทธ์มาปรากฏตัวตรงหน้าจวินอวี้แล้ว กระบี่นิ้วของเขาจ่ออยู่ที่หว่างคิ้วของนาง พร้อมที่จะปล่อยปราณกระบี่สังหารได้ทุกเมื่อ! ในพริบตา จวินอวี้เคลื่อนตัวเฉียงไปด้านหลัง วิชาตัวเบาของนางประหลาดและลึกลับอย่างยิ่ง ก้าวย่างเก้าวังของจักรพรรดินีเซียนหลิงหลง! ความเร็วไม่ใช่จุดเน้นของก้าวย่างเก้าวัง ทว่าในการต่อสู้ มันมักจะช่วยให้ผู้ใช้รอดพ้นจากสถานการณ์อันตรายและหาช่องทางใหม่ๆ ได้! จวินอวี้ใช้วิชาก้าวย่างเก้าวังหมายจะทิ้งระยะห่างจากร่างจริงวิถียุทธ์ไปก่อนเพื่อวางแผนใหม่ ทว่าในวินาทีที่จวินอวี้หลบฉากไปด้านข้าง ร่างจริงวิถียุทธ์ก็ขยับตามราวกับฉีกกระชากมิติ ทั้งสองคนเคลื่อนที่ตามกันแทบจะสนิท ไม่มีช่องว่างระหว่างกันเลย! กระบี่นิ้วของร่างจริงวิถียุทธ์ยังคงจ่ออยู่ที่หว่างคิ้วของจวินอวี้! หัวใจของจวินอวี้กระตุกวูบ นางรีบใช้วิชาก้าวย่างเก้าวังอีกครั้ง หวังจะสลัดจากการติดตามของร่างจริงวิถียุทธ์ ทว่าร่างจริงวิถียุทธ์ยังคงติดตามดั่งเงาตามตัว “เป็นไปได้อย่างไร?!” จวินอวี้ตระหนก วิถียุทธ์สามารถแก้ทางวิชาก้าวย่างเก้าวังและยังติดตามได้ทันอีกหรือ?! “ข้าบอกแล้วว่าเจ้าไม่ใช่คู่มือของข้า” ร่างจริงวิถียุทธ์ย้ำอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งทะยานไล่ตามเซียนกระบี่เยว่ฮวาไปในพริบตา “อย่าเพิ่งไป ผลแพ้ชนะยังไม่ปรากฏ…” จวินอวี้ก้าวเท้าตามไป หวังจะหยุดร่างจริงวิถียุทธ์ ทว่าทันใดนั้น นางก็รู้สึกถึงความอุ่นที่ไหลลงมาจากหว่างคิ้ว จวินอวี้เอามือแตะตามสัญชาตญาณ มือของนางเต็มไปด้วยเลือด หว่างคิ้วของนางถูกแทง! กล่าวอีกนัยหนึ่ง ก่อนหน้านี้วิถียุทธ์สามารถทลายจิตวิญญาณของนางได้หากเขาขยับกระบี่นิ้วไปข้างหน้าอีกเพียงนิ้วเดียว! แต่เหตุใดวิถียุทธ์ถึงไม่สังหารนางทั้งที่เขากำลังคลุ้มคลั่งอยู่? จวินอวี้สัมผัสได้เลือนรางว่าวิถียุทธ์ดูเหมือนจะปฏิบัติต่อนางต่างออกไป อย่างน้อยที่สุด เขาก็ไม่ได้ปล่อยพลังโจมตีที่ดุร้ายและน่าสะพรึงกลัวเกินไปนัก แต่กลับยั้งมือไว้ จวินอวี้รู้สึกถึงความสิ้นไร้ไม้ตอกในฉับพลัน ความแตกต่างระหว่างพวกเขานั้นห่างชั้นกันเกินไป! ต่อหน้าวิถียุทธ์แห่งแดนอสูร แม้แต่จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของนางก็ยังถูกกดทับจนไม่อาจเงยหน้าขึ้นได้เต็มที่ แม้จะมีความล่าช้าเพียงเล็กน้อย แต่ร่างจริงวิถียุทธ์ก็มีความเร็วสูงยิ่ง ในขณะที่เซียนกระบี่เยว่ฮวากำลังจะถึงเทือกเขาต้นไม้บรรพกาล เขาก็ไล่ตามทัน! ฟึ่บ! โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างจริงวิถียุทธ์ชกหมัดออกไป ทันใดนั้น! ในมิติข้างตัวเซียนกระบี่เยว่ฮวา รอยร้าวปรากฏขึ้นและชายชราผมขาวผู้หนึ่งพุ่งออกมา เขาจ้องเขม็งไปที่ร่างจริงวิถียุทธ์และตะโกนว่า “เจ้าอสูร กล้าดีอย่างไรถึงทำร้ายศิษย์ของสำนักเรา!” ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักฟ้าดินได้มาถึงแล้ว! แม้ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักจะชราภาพ แต่เขาก็มีเขตแดนถ้ำสวรรค์ขนาดใหญ่และเป็นราชาเซียนชั้นยอด! เมื่อเห็นว่าราชาเซียนทั่วไปไม่อาจหยุดร่างจริงวิถียุทธ์ได้เลย ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักจึงไม่อาจอยู่นิ่งและต้องปรากฏตัวด้วยตนเอง! ไม่ว่าจะอย่างไร เซียนกระบี่เยว่ฮวาก็เป็นศิษย์เอกอันดับหนึ่งของสำนัก พวกเขาไม่อาจปล่อยให้เสียเขาไปได้ ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักยื่นฝ่ามือที่แห้งเหี่ยวเล็กน้อยออกมาแล้วกำหมัด รวบรวมพลังสายเลือดเข้าปะทะกับหมัดของร่างจริงวิถียุทธ์! ตึง! หมัดปะทะกันจนเกิดเสียงทึบดังสนั่น ไม่มีใครถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ประกายเย็นเยียบฉายผ่านดวงตาของร่างจริงวิถียุทธ์เมื่อเขามองไปที่เซียนกระบี่เยว่ฮวาที่กำลังหนีอย่างบ้าคลั่งไปทางยอดต้นไม้บรรพกาล เขารวบรวมจิตวิญญาณและโคจรพลังวิชาเซียนและวิชาธรรมะ ชี้ไปยังเซียนกระบี่เยว่ฮวาจากระยะไกล “ทัณฑ์นิรันดร์!” วิชาเซียนอันไร้เทียมทานถูกปลดปล่อยออกมา! ร่างจริงวิถียุทธ์แทบไม่เคยใช้วิชาเซียนหรือเคล็ดลับวิชาในการต่อสู้เลย ไม่ใช่เพราะเขาไม่สำเร็จวิชาเหล่านั้น แต่เพราะส่วนใหญ่แล้วเขาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น วิชาเซียนและเคล็ดลับวิชาของเขาหลอมรวมเข้ากับร่างจริงวิถียุทธ์มานานแล้ว! วินาทีที่ร่างจริงวิถียุทธ์ปลดปล่อยวิชาเซียน มันจึงเป็นวิชาเซียนอันไร้เทียมทานที่สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่ว! เซียนกระบี่เยว่ฮวาหันกลับมาด้วยใบหน้าซีดเผือดและความสิ้นหวังในใจ ด้วยพลังของเขา เขาไม่อาจต้านทานวิชาเซียนอันไร้เทียมทานนี้ได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ทัณฑ์นิรันดร์ยังน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าพันธนาการดาราในแง่ของพลังทำลายล้าง! ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักถูกร่างจริงวิถียุทธ์รั้งตัวไว้และไม่อาจปลีกตัวออกมาได้ในตอนนี้ เขาทำได้เพียงสะบัดแขนเสื้อและปล่อยเคล็ดลับวิชาอันทรงพลังพุ่งเข้าใส่ทัณฑ์นิรันดร์!