Chapter 3063: A Mantis Trying to Stop a Carriage

Published Mar 12, 2026, 08:10 AM

บทที่ 3063: ตั๊กแตนขวางล้อรถ ผู้แปล: Legge ราชันย์ระดับสูงสุดตายลงเช่นนั้นเอง ราชันย์หลายคนต่างมีสีหน้าผ่อนคลายและกำลังพูดคุยกันอย่างไม่ใส่ใจกับคนรอบข้าง พวกเขาไม่ได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ เพียงแค่ชำเลืองมองและเผลอวอกแวกไปชั่วครู่ ราชันย์ระดับสูงสุดที่พุ่งเข้ามาก็สิ้นใจไปเสียแล้ว นี่มัน... เร็วเกินไปหน่อยหรือเปล่า? เมื่อผู้คนจำนวนมากเห็นภาพนั้น พวกเขากลับรู้สึกราวกับว่าเป็นเรื่องไม่จริง หลังจากเข้าสู่ถ้ำสวรรค์และกลายเป็นราชันย์ ทุกคนต่างก็มีวิธีการรักษาชีวิตสารพัดรูปแบบ แม้แต่ในการต่อสู้ระหว่างราชันย์ หากไม่มีความแตกต่างของจำนวนมหาศาลหรือหากอีกฝ่ายไม่ได้เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด ก็เป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะตาย ต่อให้เป็นราชันย์ระดับสูงสุดที่ตายลงอย่างรวดเร็วก็พอเข้าใจได้ สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจคือราชันย์มนุษย์ผู้นี้กลับกล้าสังหารคนต่อหน้าพวกเขากว่า 5,000 คน! เหล่ามังกรบนดาวมังกรอิลลูมิเนชันต่างตกตะลึงกับฉากนั้นเช่นกัน ในตอนแรก ราชันย์มังกรบางตนที่ไม่พอใจซูจื่อโม่และถึงกับสงสัยในตัวเขาต่างก็เงียบลง ในตอนนี้ พวกเขาทำได้เพียงปกป้องดาวมังกรอิลลูมิเนชันจนตัวตายและไม่กล้าแม้แต่จะบุกออกไป นับประสาอะไรกับการสังหารราชันย์ระดับสูงสุดท่ามกลางสายตาคนมากมาย! ราชันย์มังกรตนหนึ่งพ่นลมหายใจเบาๆ “คนผู้นี้มีฝีมืออยู่บ้าง ทว่าการกระทำของเขามีแต่จะทำให้อีกฝ่ายโกรธเคือง มันไม่ฉลาดเลยสักนิด” “ทำไมถึงไม่ฉลาด?” ราชันย์มังกรจิตวิญญาณขมวดคิ้ว “อีกฝ่ายไม่มีเจตนาจะปล่อยเขาไปเลยแม้แต่น้อยและได้พุ่งเข้ามาเพื่อฆ่าเขาแล้ว เจ้าจะให้เขาทำอย่างไรนอกจากสู้กลับ? คุกเข่าลงแล้วอ้อนวอนงั้นรึ?” ราชันย์มังกรจิตวิญญาณเหลือบมองราชันย์มังกรตนนั้นแล้วส่ายหน้าครุ่นคิดกับตัวเองด้วยความปลง ในความเป็นจริง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดเช่นนี้จะออกมาจากปากของราชันย์มังกรตนหนึ่ง “ต่อให้สู้กลับก็ไร้ประโยชน์ มันไม่ส่งผลอะไรหรอก” ราชันย์มังกรกล่าว “เขาอาจจะฆ่าราชันย์ได้หนึ่งคน แต่เขาจะฆ่าสิบคน หนึ่งร้อยคน หรือหนึ่งพันคนได้รึ? การพุ่งออกไปตอนนี้ก็เหมือนตั๊กแตนที่พยายามขวางล้อรถ!” ในห้วงดารา ราชันย์ซื่อเฉินเหลือบมองศพของราชันย์แห่งโลกหลุมศพที่เพิ่งตายไปอย่างเย็นชา สีหน้าของเขาสงบนิ่ง ราวกับว่าราชันย์แห่งโลกหลุมศพที่ตายไปนั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาเลย มันเป็นเพียงการตายของราชันย์ถ้ำสวรรค์คนหนึ่ง สำหรับราชันย์ซื่อเฉินที่มีกองทัพราชันย์กว่า 5,000 คนนั้น มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย ในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้มีราชันย์ระดับสูงสุดมาสิบหรือร้อยคนก็ไร้ประโยชน์ นับประสาอะไรกับราชันย์ธรรมดา! “ตั๊กแตนขวางล้อรถ” ราชันย์ซื่อเฉินเยาะเย้ยและโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ฆ่ามัน” ราชันย์หลายสิบคนพุ่งออกจากฝูงชนในทันที บางคนเป็นราชันย์ธรรมดาและบางคนเป็นราชันย์ระดับสูงสุด ราชันย์ระดับยอดฝีมือไม่สนใจราชันย์ธรรมดาอย่างซูจื่อโม่ ยังมีราชันย์คนอื่นๆ ที่เตรียมจะเข้าโจมตี ทว่าเมื่อเห็นคนจำนวนมากพุ่งออกไป พวกเขาก็ไม่ได้เคลื่อนไหวตาม ซูจื่อโม่มองราชันย์หลายสิบคนที่พุ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉยและกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าพูดไม่ผิด” “ทว่า มันก็ยากจะบอกว่าใครคือตั๊กแตนและใครคือล้อรถกันแน่...” ในขณะนั้น แน่นอนว่าไม่มีใครสนใจประโยคนั้น เมื่อทุกคนได้ยิน พวกเขาก็เพียงแค่พ่นลมหายใจด้วยความดูแคลน เหล่าราชันย์ถ้ำสวรรค์หลายสิบคนกรูเข้ามา ราชันย์คนหนึ่งปลดปล่อยถ้ำสวรรค์ของตนออกมาจนเกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่ว ทว่าราชันย์ถ้ำสวรรค์คนอื่นๆ กลับมองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม ชายคนนั้นหน้าแดงก่ำและรีบเก็บถ้ำสวรรค์ของตนไปในทันที ด้วยการโจมตีจากราชันย์ถ้ำสวรรค์หลายสิบคนและราชันย์ระดับสูงสุดอีกกว่าสิบคน พวกเขาสามารถเหยียบย่ำราชันย์มนุษย์ผู้นี้ให้ตายได้ด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว เหตุใดต้องเรียกใช้ถ้ำสวรรค์ให้เสียเวลา? ท่ามกลางการโจมตีเช่นนั้น ซูจื่อโม่ไม่หลบหลีกหรือถอยหนี กลับกันเขายังรุกคืบและพุ่งเข้าหาเหล่าราชันย์หลายสิบคนด้วยมือเปล่า ดูจากภายนอก มันช่างเหมือนกับตั๊กแตนที่พยายามขวางล้อรถจริงๆ ราวกับว่าซูจื่อโม่กำลังจะถูกล้อรถยักษ์บดขยี้จนกลายเป็นผุยผงในชั่วพริบตา! วินาทีที่ทั้งสองฝ่ายกำลังจะปะทะกัน แสงดาบสีเขียวเจิดจ้าก็พุ่งออกมาจากระหว่างคิ้วของซูจื่อโม่ วิ้ง! เสียงดาบดังกังวานขึ้น ซูจื่อโม่คว้าดาบดั๊กวีด (Duckweed Sword) แล้วติดตามแสงดาบนั้นไปพร้อมกับกลายร่างเป็นลำแสงดาบ พุ่งทะลวงเข้าไปในฝูงชน! เงาดาบปรากฏขึ้นทีละสายและแสงดาบส่องประกายสว่างไสว กวาดไปทั่วทุกทิศทาง กลืนกินราชันย์หลายสิบคนในชั่วพริบตา! ในความเป็นจริง เมื่อราชันย์ถ้ำสวรรค์เหล่านี้เห็นแสงดาบสีเขียว พวกเขาก็สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติและต้องการจะปลดปล่อยถ้ำสวรรค์ของตนออกมาป้องกัน ทว่าแสงดาบนั้นเจิดจ้าเกินไปจนทำให้ดวงตาของเหล่าราชันย์ปวดแสบ เสียงดาบดังกังวานขึ้นกะทันหันและทิ่มแทงเข้าไปในโสตประสาทของพวกเขาดั่งคมดาบ! ในชั่วขณะนั้น เหล่าราชันย์สูญเสียสัมผัสทั้งห้าไป ด้วยความล่าช้าเพียงเสี้ยววินาทีนั้น แสงดาบสีเขียวก็กวาดผ่านราวกับคลื่นยักษ์และกลืนกินเหล่าราชันย์จนสิ้น! ในเสี้ยววินาทีถัดมา เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่วห้วงดาราพร้อมกับปราณเลือดที่รุนแรงดั่งพายุ ท่ามกลางหมอกเลือด เหลือเพียงร่างเดียวที่ยังคงยืนหยัดอยู่ ผมสีดำของเขาพลิ้วไหวในมือถือดาบ ชุดสีเขียวของเขายังคงไร้รอยเปื้อนของเลือด ทั้งภายในและภายนอกดาวมังกรอิลลูมิเนชัน เหล่ามังกรและกองทัพนับพันล้านต่างตกตะลึงและช็อกจนพูดไม่ออกเมื่อได้เห็นภาพนั้น มันเร็วเกินไป! เสียงดาบดังกังวานขึ้น ก่อนที่เสียงนั้นจะจางหายไป การต่อสู้ก็จบลงเสียแล้ว ราชันย์หลายสิบคนที่พุ่งเข้ามาเมื่อครู่ตายสิ้นโดยไม่มีข้อยกเว้น! อันที่จริง แม้แต่ซากศพที่สมบูรณ์ก็ยังไม่เหลือ มีเพียงหมอกเลือดที่ฟุ้งกระจายไปทั่วท้องฟ้าและชิ้นส่วนอวัยวะบนพื้น แน่นอนว่าทุกคนรู้ดีว่าการตายของราชันย์ถ้ำสวรรค์หลายสิบคนไม่ใช่เพราะพวกเขาอ่อนแอ แต่เป็นเพราะพวกเขาประเมินศัตรูต่ำไป ถึงกระนั้น การโจมตีของซูจื่อโม่เมื่อครู่ก็ทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรนับไม่ถ้วนต้องหวาดหวั่น! ราชันย์ซื่อเฉินหรี่ตาลงเล็กน้อยแต่ยังคงรักษาสีหน้าสงบนิ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปที่ดาบดั๊กวีดและพยักหน้า “เป็นดาบที่ไม่เลว” ก่อนที่ราชันย์ซื่อเฉินจะทันออกคำสั่ง ราชันย์ถ้ำสวรรค์หลายร้อยคนก็ก้าวออกมาในทันที ท่ามกลางพวกเขายังมีราชันย์ระดับยอดฝีมืออีกสามคน! คราวนี้ ราชันย์ถ้ำสวรรค์หลายคนเลิกดูแคลนและพร้อมใจกันปลดปล่อยถ้ำสวรรค์เพื่อพุ่งเข้าโจมตี “หลีกไป!” ราชันย์ระดับยอดฝีมือตะโกน ราชันย์ระดับยอดฝีมือทั้งสามมีไหวพริบดีเยี่ยมและต่างหมายตาดาบดั๊กวีดในมือของซูจื่อโม่ ต้องการจะช่วงชิงมาเป็นของตน ราชันย์ถ้ำสวรรค์อีกหลายร้อยคนทำได้เพียงล่าถอยออกไปอย่างช่วยไม่ได้ ราชันย์ระดับยอดฝีมือทั้งสามพุ่งตัวออกไป แม้พวกเขาจะไม่ได้ปลดปล่อยถ้ำสวรรค์ระดับสมบูรณ์แบบออกมา แต่ก็ไม่กล้าประมาทและเรียกใช้อาวุธวิเศษประจำถ้ำสวรรค์ของตนออกมา อันที่จริง พวกเขาถึงกับรู้สึกหนาวสั่นจากความคมกริบของดาบสีเขียวเล่มนั้น! ซูจื่อโม่มุ่งตรงไปยังราชันย์ระดับยอดฝีมือทั้งสามและยิ้มออกมา “ที่จริง ร่างกายและสายเลือดของข้าก็ไม่เลวเหมือนกัน” ตูม! วินาทีที่เขาพูดจบ เสียงคำรามของคลื่นยักษ์ก็ดังออกมาจากร่างกายของซูจื่อโม่ และปราณเลือดมหาศาลก็พุ่งทะลักออกมา ราวกับมหาสมุทรที่ดึงดูดสายตานับไม่ถ้วน! แม้แต่สีหน้าของราชันย์ซื่อเฉินยังเปลี่ยนไปเมื่อเขามองดูด้วยความสนใจ “ปราณเลือดที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้!” ราชันย์ซื่อเฉินพึมพำเบาๆ “นี่เป็นภาพลวงตางั้นรึ?” แม้แต่สิ่งมีชีวิตจากเผ่าพันธุ์อย่างเทพหรือมังกรก็อาจไม่สามารถบ่มเพาะปราณเลือดที่ทรงพลังเช่นนี้ได้ เบื้องหลังของร่างมนุษย์ผู้นี้มีอะไรพิเศษกันแน่? มีราชันย์ถ้ำสวรรค์อยู่มากมาย ณ ที่นี้ ทว่าน้อยคนนักที่จะบอกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับปราณเลือดของซูจื่อโม่ ในวินาทีถัดมา ซูจื่อโม่ก็เร่งสายเลือดของเขาไปจนถึงขีดสุด! ทันใดนั้น ดอกบัวสีเขียวหยกก็ผุดขึ้นจากแผ่นหลังของเขา ราวกับกำลังจะระเบิดออกมาจากโลกและไหวเอนไปตามแสงสว่าง จนทำให้ห้วงดาราสั่นสะเทือน!

React

Discussion