Chapter 3104
2998 / 3263
6 min read
Chapter 3104: Reunion
Published Mar 12, 2026, 08:11 AM
บทที่ 3104: การกลับมาพบกัน
ผู้แปล: Legge
ไม่ไกลนัก ร่างของคนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ผู้ที่เอ่ยปากพูดคือ ‘จวี๋อวิ๋น’ ผู้ได้รับฉายาเซียนตำรา
เถาเหยาและหลิวผิงติดตามมาติดๆ
เบื้องหลังของทั้งสามคือชายชราผู้หนึ่งที่มีระดับพลังอยู่ในขอบเขตถ้ำสวรรค์
ทว่าพวกเขาทั้งหมดกลับถูกปิดกั้นไว้นอกวงล้อมของกองทัพจากวังเมฆาทิพย์
ในตอนแรก ราชาเซียนฉีเชวี่ยไม่ได้ใส่ใจนัก
อาณาจักรเซียนจื่อเสวียนเป็นเพียงฝ่ายระดับสวรรค์ในดินแดนเซียนเมฆาทิพย์ ซึ่งมีระดับต่างจากวังเมฆาทิพย์ราวฟ้ากับเหว หากเป็นวังเมฆาทิพย์แห่งดินแดนชั้นฟ้าปรากฏตัวขึ้นมา เขาอาจจะยังเกรงใจอยู่บ้าง
อาณาจักรเซียนจื่อเสวียนงั้นหรือ?
“หึหึ”
สายตาของราชาเซียนฉีเชวี่ยกวาดผ่านไปอย่างไม่แยแส ทว่าทันใดนั้นเขาก็ชะงักงันและดวงตาของเขาก็เป็นประกาย!
หนึ่งในสามยอดหญิงงามแห่งยุค เซียนตำรา จวี๋อวิ๋น!
ยอดหญิงงามทั้งสี่ล้วนเป็นหญิงสาวผู้งดงามและเปี่ยมด้วยพรสวรรค์ที่โดดเด่นในด้านของตนเอง พวกนางมีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วทั้งโลกแห่งฟ้ากว้าง
น่าเสียดายที่เขาได้ข่าวว่าเซียนพิณเสียโฉมในงานประลองเก้าชั้นฟ้าและถูกซูจู๋แห่งโลกกระบี่สังหารในภายหลังที่โลกสวรรค์ประทานพร
ในบรรดายอดหญิงงามอีกสามคนที่เหลือ เซียนหมากนั้นรักการต่อสู้เป็นชีวิตจิตใจและไม่สนใจสิ่งอื่นใดนอกจากการต่อสู้ ราชาเซียนฉีเชวี่ยจึงไม่ได้สนใจนาง
สำนักฟ้าดินที่เซียนวาดภาพพำนักอยู่นั้นเสื่อมถอยไปนานแล้ว ยิ่งประกอบกับการที่นางเก็บตัวเงียบและไม่ค่อยปรากฏตัว ชื่อเสียงของนางจึงไม่เหมือนแต่ก่อน
คนเดียวที่เขาถูกใจที่สุดก็คือเซียนตำรา จวี๋อวิ๋น
อันที่จริง เขาเคยเชิญเซียนตำรามาที่วังเมฆาทิพย์หลายครั้ง แต่น่าเสียดายที่ไม่มีการตอบรับใดๆ
“ให้พวกนางเข้ามา”
ราชาเซียนฉีเชวี่ยยิ้มและโบกมือ
ช่องว่างปรากฏขึ้นในกองทัพของวังเมฆาทิพย์ ทำให้จวี๋อวิ๋นและคนอื่นๆ อีกสามคนเดินเข้ามาได้
ในขณะนั้น มีกองทัพของวังเมฆาทิพย์นับแสนนายล้อมรอบอยู่ และยังมีผู้เชี่ยวชาญระดับราชาเซียนมากกว่า 300 คน!
ท่ามกลางกระบวนทัพของทหารนับพัน พวกเขาถูกจับจ้องด้วยสายตานับไม่ถ้วน ด้วยจำนวนผู้เชี่ยวชาญระดับราชาเซียนที่มากมายขนาดนี้ จวี๋อวิ๋นและคนอื่นๆ ย่อมตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล
ราชาเซียนผู้ดูแลจวี๋อวิ๋นซึ่งคุ้นเคยกับการผ่านพ้นพายุฝนมามาก แม้จะผ่านเรื่องราวมานับไม่ถ้วน แต่เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ เขาก็ยังอดรู้สึกประหม่าและตึงเครียดไม่ได้!
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากเกิดความขัดแย้งขึ้นมา เขาคงไม่มีปัญญาแม้แต่จะปกป้องตนเอง นับประสาอะไรกับการปกป้องจวี๋อวิ๋น
ราชาเซียนฉีเชวี่ยยิ้มอย่างอ่อนโยน “ท่านเซียนจวี๋อวิ๋น ข้าเชิญท่านมายังดินแดนเซียนเมฆาทิพย์ของข้าหลายครั้งแต่ท่านก็ปฏิเสธข้าเสมอ ไม่นึกเลยว่าวันนี้ท่านจะมาโดยไม่ได้เชิญ”
จวี๋อวิ๋นประสานมือ “ราชาเซียนฉีเชวี่ย คนทั้งสองนี้เป็นสหายเก่าของข้า ข้าหวังว่าท่านจะไว้หน้าข้าและโปรดเมตตาด้วย”
ในความเป็นจริง นางไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรกับเสี่ยวหนิงและเยี่ยหลิง นางเพียงแค่มาตามคำขอของซูจื่อโม่เท่านั้น
ทว่านางกังวลว่าราชาเซียนฉีเชวี่ยอาจจะไม่ยอมตกลง
เมื่อเสี่ยวหนิงและเยี่ยหลิงเห็นเถาเหยา พวกเขาก็พอจะเดาออกว่าจวี๋อวิ๋นมาที่นี่เพื่อใคร
“ตกลง!”
ราชาเซียนฉีเชวี่ยยิ้ม “ท่านเซียนจวี๋อวิ๋น ในเมื่อท่านเอ่ยปากขอก็ย่อมได้ ข้าจะไว้หน้าท่านไม่ว่าอย่างไรก็ตาม”
ไม่คาดคิดว่าราชาเซียนฉีเชวี่ยจะตอบตกลงทันที
จวี๋อวิ๋นชะงักไปเล็กน้อย ทว่าไม่นานนางก็สังเกตเห็นแววตาของราชาเซียนฉีเชวี่ยและตระหนักได้ว่าเขามีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง!
“เช่นนั้น ขอบคุณท่านราชาเซียนฉีเชวี่ย”
จวี๋อวิ๋นแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องและโบกมือให้เสี่ยวหนิงกับเยี่ยหลิง “พวกเราไปกันเถอะ”
“เดี๋ยว!”
สีหน้าของราชาเซียนฉีเชวี่ยเปลี่ยนเป็นมืดครึ้มขณะกล่าวอย่างเย็นชา “ท่านเซียนจวี๋อวิ๋น ทำไมท่านถึงแสร้งทำเป็นไขสือกับข้า? หากท่านต้องการให้ข้าปล่อยนางไปก็ย่อมได้ แต่ท่านต้องแลกด้วยบางอย่าง!”
“ท่านต้องการอะไร?”
จวี๋อวิ๋นถาม
“ท่านยังไงล่ะ!”
ราชาเซียนฉีเชวี่ยกล่าวพร้อมรอยยิ้มจอมปลอม “ซูเสี่ยวหนิงควรจะเป็นนางสนมของข้า ข้าสามารถปล่อยนางไปได้หากท่านยินดีที่จะมาแทนที่นาง”
“แน่นอน ท่านเซียนจวี๋อวิ๋น ไม่ต้องกังวลไป หากท่านยินดีสยบให้กับข้า ข้าสามารถแต่งตั้งให้ท่านเป็นคู่บำเพ็ญเพียรอย่างเป็นทางการของข้าได้”
จวี๋อวิ๋นมีสีหน้าเรียบเฉยและไม่มีความหวั่นไหวใดๆ ในดวงตา ไม่สามารถบอกได้ว่านางโกรธเคืองหรือไม่ นางเพียงกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “ราชาเซียนฉีเชวี่ย ท่านคงจะล้อข้าเล่นแล้ว”
“ข้าไม่ชอบทำให้ผู้อื่นลำบากใจ”
ราชาเซียนฉีเชวี่ยยิ้ม “ท่านตัดสินใจเอาเองเถอะ”
จวี๋อวิ๋นยังคงนิ่งเงียบ
นางปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้เพราะไม่มีทางเลือกอื่น นางต้องการถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
ทว่าเมื่อพิจารณาจากท่าทีของราชาเซียนฉีเชวี่ยแล้ว ดูเหมือนนางอาจจะเอาตัวไม่รอดด้วยซ้ำ!
เถาเหยามีสีหน้าวิตกกังวลและเป็นห่วง
“สหายเต๋าจวี๋อวิ๋น ขอบคุณท่านมาก”
เสี่ยวหนิงประสานมือจากที่ไกลๆ “ทว่าอย่าได้หลงเชื่อคำพูดของมัน เขามีภรรยาและนางสนมมากมายอยู่แล้วและมีคู่บำเพ็ญเพียรอย่างเป็นทางการอยู่ก่อน การที่เขาต้องการกำจัดคู่บำเพ็ญเพียรคนเดิมเพื่อท่านในตอนนี้ แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นคนไร้หัวใจมาแต่ไหนแต่ไร”
“รีบหนีไปเถอะ ไม่ต้องห่วงพวกเรา”
“น่าสนใจ”
ราชาเซียนฉีเชวี่ยไม่ได้โกรธเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขามองลงมาที่เสี่ยวหนิงและเยี่ยหลิง “ข้าไม่นึกจริงๆ ว่าพวกเจ้าจะสามารถทำให้เซียนตำราจวี๋อวิ๋นปรากฏตัวได้ แต่น่าเสียดาย ต่อให้เป็นอาณาจักรเซียนจื่อเสวียนก็ช่วยพวกเจ้าไม่ได้!”
“หากบิดาของข้าปรากฏตัว ฝ่ายต่างๆ ของดินแดนเซียนเก้าชั้นฟ้าต่างก็ต้องให้เกียรติท่าน พวกเจ้าเป็นเพียงคู่รักชู้สาวจากโลกเบื้องล่าง คิดหรือว่าจะต่อกรกับข้าได้เพียงเพราะรู้จักคนไม่กี่คน?! หืม?”
“การมาจากโลกเบื้องล่างแล้วมันทำไม?”
ทันใดนั้น ช่องว่างในมิติก็เปิดออกและเสียงหยอกล้อก็ดังขึ้น “มีคนจากโลกเบื้องล่างไปเอาแม่เจ้าหรือไง? ถึงได้มีความแค้นกับคนจากโลกเบื้องล่างนัก?”
เมื่อได้ยินเสียงนั้น เยี่ยหลิงก็ตัวสั่นเทาและเงยหน้าขึ้นมองด้วยความไม่อยากเชื่อ
ร่างสี่ร่างร่วงหล่นลงมาจากรอยแยกมิติ คนที่พูดก่อนหน้านี้ดูแข็งแกร่งและดุดัน จะเป็นใครไปได้นอกจากเสือ!
ข้างกายเขา หญิงสาวในชุดสีเขียวที่มีเรียวขาสวยงามกล่าวอย่างเย็นชาว่า “พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้จักใครมากหรอก แค่มีพวกเราเหล่าพี่น้องอยู่ก็พอแล้ว!”
ชิงชิง!
ชายร่างกำยำผมสีทองที่อยู่ข้างๆ มองไปที่เยี่ยหลิงแล้วฉีกยิ้ม “คนที่ห้า พวกเรามาแล้ว เจ้าคิดถึงพวกเราไหม?”
จิ้งจอกน้อยไม่ได้พูดอะไร เพียงกะพริบตากลมโตและโบกมือไปทางเยี่ยหลิงอย่างกระตือรือร้น
เยี่ยหลิงกำหมัดแน่นด้วยดวงตาที่แดงก่ำ อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่าน
อาจเป็นเพราะธรรมชาติของเขา เยี่ยหลิงมักจะสงบนิ่งอยู่เสมอและไม่ค่อยแสดงอารมณ์ใดๆ
ทว่าในวินาทีนั้น อารมณ์ที่ยากจะบรรยายก็ระเบิดออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ!
พี่น้องของเขา!
เยี่ยหลิงไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว เขายังมีพี่น้องที่ดีอยู่!
เสือ, ชิงชิง,
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.