บทที่ 126: ไปเดตกับภรรยาของผม ดูท่ามอร์แกนจะเรียบร้อยไปได้พักหนึ่งแล้ว การฝึกที่ผมใส่ให้มอร์แกนดูเหมือนจะได้ผลสมบูรณ์แบบ ไม่จำเป็นต้องใช้สัญญาหรือบทเรียนมาผูกเธอไว้อีกต่อไป เธอติดเซ็กซ์งอมแงมถึงขั้นประกาศตัวเองว่าเป็นของเล่นเอาไว้เย็ดของผมไปแล้ว ถ้าผมเย็ดเธอเป็นประจำ เธอก็จะคอยอมนกเขาให้ผม แล้วร่วมเล่นบทบาทสมมุติทุกแบบพร้อมยอมจำนนต่อผม แน่นอนว่านั่นไม่ได้หมายความว่าความสนุกจะจบลง ตรงกันข้าม มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ผมยังมีเรื่องอยากทำกับมอร์แกนอีกเยอะ อยากเล่นกับน้ำนมจากหน้าอกมหึมาคู่นั้น จับเขาของเธอแล้วเย็ดเธอแบบหยาบคายในจินตนาการแนวข่มขืน พอคิดถึงศักดิ์ศรีของเธอแล้ว การเย็ดให้เธออายต่อหน้าผู้หญิงคนอื่นก็น่าร้อนแรงไม่แพ้กัน ไม่ว่าจะเป็นอะไร มันก็จะเป็นทั้งการฝึกและการเย็ดที่เหมาะกับมอร์แกนที่สุด การที่เธอบอกตัวเองว่าเป็นของเล่นเอาไว้เย็ดของผม ไม่ใช่จุดจบ ผมตั้งใจจะค่อยๆ เติมความสุขใส่เธอจนเธอขาดผมไม่ได้ มีของเล่นเป็นมังกรแบบนั้นอยู่ข้างกาย ผมแทบจะอยู่ยงคงกระพันเลยทีเดียว ผมจะมีมังกรผู้ยิ่งใหญ่คอยหนุนหลัง ต่อให้ไม่ต้องไปไหนไกล แค่มีมอร์แกนอยู่ด้วย พวกขุนนางส่วนใหญ่ก็ต้องคลานเข่ามาอ่อนข้อให้ผมแล้ว "ฮึ่ม! สบายดีจริงๆ อร่อยชะมัด" แม่มดผู้ยิ่งใหญ่ เอลฟ์ แล้วก็มังกร ผมนี่คงเป็นมนุษย์คนเดียวในประวัติศาสตร์ที่รวบรวมรายชื่อแบบนี้ได้ แผนการของผมกำลังคืบหน้าไปอย่างราบรื่น และผมก็อดยิ้มไม่ได้ การได้เย็ดสาวงามระดับท็อปแบบนี้ มันให้ความรู้สึกเหมือนได้แก้แค้นไปแล้ว วันที่ผมจะมอบโอยาโกะดง เอ็นทีอาร์ แม่ลูกให้ไอ้พี่ชายเวรนั่นคงอีกไม่ไกล "...อะไรทำให้คุณมีความสุขขนาดนั้นเหรอ" "อ๋อ แค่ของว่างวันนี้รสชาติดีเป็นพิเศษน่ะ" มีเดียที่คอยช่วยผมอยู่ข้างๆ เอ่ยถาม ตอนนั้นเป็นเวลาของว่าง และผมกำลังกินขนมที่เธอเตรียมไว้ให้ ไม่ว่างานจะยุ่งแค่ไหน ผมก็ขาดช่วงพักกับน้ำตาลไม่ได้ แถมมันยังเป็นเวลาล้ำค่าที่ได้ใช้กับมีเดียอีกด้วย "โดยเฉพาะมัฟฟินช็อกโกแลตอันนี้ รสนิยมผมสุดๆ เลย" "...ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น" "ผมอยากกินอีกจัง ซื้อมาจากที่ไหนเหรอ" "ฉันทำเอง" "อ้าว เธอทำเองเหรอ มีเดีย? เธอทำของหวานได้ด้วย?" "...มันเป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่เมด" มีเดียที่ยังคงสวมสูทอยู่แทนที่จะเป็นชุดเมดตอบกลับ "ขอบใจนะ เวลาอาหารว่างนี่สนุกทุกวันเพราะเธอเลย" "...ไม่จำเป็นต้องชม นี่เป็นแค่หน้าที่ของฉัน" ขณะพูด มีเดียก็ขยับเข้ามาใกล้อย่างเป็นธรรมชาติ แล้วก้มเอวลงเล็กน้อย ผมเองก็ลูบหัวเธออย่างเป็นเรื่องธรรมดาที่สุดในโลก ลูบ ลูบ ลูบ มันกลายเป็นกิจวัตรระหว่างผมกับมีเดียไปแล้ว เวลาที่เธอรับใช้ดีหรือทำอะไรได้ดี ผมก็จะชมเธอ ดูเหมือนตอนนี้เธอจะถูกฝึกจนเชื่องไปประมาณแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ใครจะไปคิดว่ามีเดียที่เย็นชาและแม่นยำจะมีคิกเรื่องคำชมด้วย เป็นการค้นพบที่ไม่คาดคิดเลย ตอนนี้เธอรับคำชมจากผมได้อย่างเป็นธรรมชาติ และรู้สึกยินดีพร้อมทั้งภูมิใจจากมัน มีเดียยังไม่รู้ตัว แต่เท่ากับว่าเธอมอบอำนาจควบคุมความสุขของตัวเองมาให้ผมแล้ว ทีละน้อย เธอกำลังกลายเป็นของผม อีกไม่นาน ผมจะเก็บเกี่ยวผลจากความพยายามอันแสนอร่อยนั้น "เอาล่ะ ทำงานกันมาพอแล้ว ถึงเวลาไปต่อได้แล้ว" "มีอะไรให้ทำเหรอ" "ผมเตรียมอีเวนต์พิเศษไว้ให้เซอร์ซี วันนี้เป็นวันหยุดหายาก ผมเลยอยากใช้เวลาคุณภาพในฐานะคู่รักกันสักหน่อย" "...งั้นเหรอ น่ารักดีนี่" มีเดียตอบกลับด้วยสีหน้าที่แปลกไปนิดหน่อย ปฏิกิริยานั้นเป็นอีกหนึ่งการเปลี่ยนแปลงจากก่อนหน้านี้ --- "เฮ้อ มีแต่คาร์ลชอบเตรียมอะไรแบบนี้..." เซอร์ซีเดินไปตามทางเดินหลังจากได้รับโน้ตจากสามีของเธอ คาร์ล เธอเฝ้ารอที่จะได้ใช้เวลาสงบๆ กับเขาในวันหยุดหายากวันนี่ แต่คาร์ลกลับชิงวางแผนไว้ก่อนเสียแล้ว [โปรดสวมชุดที่ฉันเตรียมไว้ แล้วมาที่สถานที่ที่กำหนด] ทันทีที่เห็นโน้ต เธอก็รู้เลยว่าคาร์ลต้องเตรียมอีเวนต์อะไรสักอย่างไว้แน่ ตั้งแต่การเล่นบทบาทสมมุติหลายแบบไปจนถึงงานแต่งงาน คาร์ลเก่งเรื่องจัดการอะไรพวกนี้แล้วทำให้เธอมีความสุขเสมอ กระนั้น จะคิดว่าเขาจะขอให้เธอสวมชุดแบบนี้ด้วยนี่สิ แผนการและการกระทำของสามีทำให้เซอร์ซีน่ารักจนเธออดยิ้มไม่ได้ "แต่ด้วยอายุขนาดนี้ จะใส่อะไรแบบนี้..." เซอร์ซีก้มมองตัวเองด้วยสีหน้าเขินอาย มันคือชุดนักเรียน เสื้อสีขาวรัดรูปที่แนบไปกับหน้าอกอันใหญ่โตของเธอ กระโปรงที่โชว์เรียวขาเนียนสวยของเธอ ทั้งชุดให้ความรู้สึกสดใสและอ่อนวัย ด้วยสไตล์กับความงามอันโดดเด่นของเซอร์ซี ชุดนักเรียนชุดนี้กลับเข้ากับเธออย่างสมบูรณ์แบบ แต่เธอก็อดรู้สึกประหม่าไม่ได้ยิ่งมองมัน แม่มดผู้ยิ่งใหญ่อย่างเธอ ดันใส่เสื้อผ้าที่มีไว้สำหรับนักเรียน เธอกังวลว่าคนอื่นอาจจะคิดว่าเธอกำลังทำเรื่องน่าขัน 'การเอาให้คาร์ลดูก็เขินสุดๆ เหมือนกัน...' ไม่ได้มีกฎข้อไหนบอกว่าแม่มดวัยรุ่นเท่านั้นถึงจะใส่ชุดนักเรียนได้ แต่ด้วยอายุของเธอ เซอร์ซีก็อดรู้สึกไม่มั่นใจไม่ได้ ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่อยากปฏิเสธ มันเป็นของขวัญที่คาร์ลเตรียมไว้ด้วยตัวเอง และเธออยากตอบแทนความตั้งใจของเขา 'น่าจะเป็นที่นี่...' เซอร์ซีกดความเขินอายลง แล้วมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่คาร์ลเขียนไว้ในโน้ต เป็นถนนเงียบๆ นอกคฤหาสน์แม่มด ห่างไกลจากสายตาคนอื่น "อ้อ มาถึงแล้วเหรอ" พอไปถึงจุดนัดหมาย เซอร์ซีก็มองเห็นคาร์ล เธออดหลุดหัวเราะออกมาไม่ได้เมื่อเห็นสภาพของเขา "พรู๊ด! นั่นชุดอะไรน่ะ" "เพราะเราเป็นคู่รักกัน ก็ต้องใส่ชุดเข้าคู่กันอยู่แล้วสิ" คาร์ลเองก็สวมชุดนักเรียนเหมือนเซอร์ซี หรือว่าเพราะเขามีรสนิยมดีอยู่แล้วกันแน่ เสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงขายาวนั้นเข้ากับเขาอย่างพอดี ในดินแดนแม่มดไม่มีชุดนักเรียนชายอยู่ด้วยซ้ำ คงเป็นชุดที่สั่งทำขึ้นเฉพาะสำหรับวันนี้แน่ สามีของเธอถึงกับลงทุนขนาดนี้เพื่ออีเวนต์แค่ครั้งเดียว มันช่างน่ารักจนเซอร์ซีแทบบ้า "ฮิฮิ! ถึงกับเตรียมอะไรแบบนี้เลย แปลว่าคุณอยากใส่ชุดเข้าคู่กับฉันมากสินะ" "แน่นอน ผมเฝ้ารอวันนี้มานานแล้ว" สิ่งที่คาร์ลวางแผนไว้ในวันนี้คือเดตในชุดนักเรียน ความปรารถนาอันบริสุทธิ์แต่ก็ไม่บริสุทธิ์นัก ที่อยากจะเสพเซอร์ซีในชุดนักเรียนให้เต็มที่ "เดตแบบหวานๆ ในฐานะคู่รักกันเป็นครั้งคราวก็ไม่เลวใช่ไหม" "อือ ฉันชอบมากเลย เอ้อ แต่ก่อนอย่างนั้น..." เซอร์ซีดึงใบหน้าคาร์ลเข้ามาใกล้ แล้วจูบเขา เป็นจูบที่ลึกและเร่าร้อนกว่าปกติมาก "อื้อ~ ฮา! สามีของฉัน! น่ารักจนฉันอยากตายเลย" "ถ้าคุณเป็นแบบนี้ตั้งแต่ตอนนี้ แล้วพอถึงตอนมีเซ็กซ์ทีหลังจะเป็นยังไงล่ะ ผมจะดูร้อนแรงและน่ารักยิ่งกว่านี้อีก" "อึก อืม" คำพูดตรงๆ ของคาร์ลทำให้หน้าเซอร์ซีแดงก่ำ เอาจริงๆ เธออยากกระโจนใส่เขาเดี๋ยวนั้นเลย แต่ก็ข่มใจไว้ เธออยากสัมผัสเดตชุดนักเรียนที่เขาเตรียมไว้ให้ก่อน "ชิ ไปกันเถอะ!" "ได้เลย" เซอร์ซีรู้สึกเขินจนเดินนำหน้าไป แต่แล้วมือของเธอก็ถูกคาร์ลจับไว้เบาๆ เมื่อรู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปสมัยยังหนุ่มสาว หัวใจของเซอร์ซีก็เต้นรัวขณะเดินเคียงข้างคาร์ล .... หมายเหตุผู้เขียน: ผมจะอัปโหลดภาพเซอร์ซีในชุดนักเรียนมัธยมปลายไว้ในเซิร์ฟเวอร์ ไปดูกันได้เลย นอกจากนี้เซอร์ซียังบอกด้วยว่าเธอพร้อมรับกิฟต์ โกลเดนทิกเก็ต และพาวเวอร์สโตนแล้ว