บทที่ 832 - ทรราชแห่งบัลลังก์! I ทราเวอร์เซอร์มีสีหน้าเคร่งขรึมขณะจ้องมองไปยังเหล่าเอนทิตีที่ปรากฏตัวขึ้น สายตาของเขาหยุดลงที่ใบหน้าอันเรียบเฉยไร้ความรู้สึกของเหล่าเอนทิตีจากเผ่าวิญญาณ เขาเกลียดชังสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มากที่สุดในบรรดาผู้ที่เขาเคยพบเจอมา เพราะพวกมันไม่เคยทำให้เขารู้สึกสบายใจได้เลย! สีหน้าว่างเปล่าอันจองหองที่มองสิ่งมีชีวิตอื่นว่าไร้ค่า ความคิดที่ยากจะหยั่งถึงซึ่งทำให้พวกมันดูน่าขนลุกอย่างยิ่ง... และพลังโบราณอันทรงพลังอย่างเหลือเชื่อที่ทำให้เหล่าเอนทิตีสามารถทำความเข้าใจเต๋าหลายแขนงได้อย่างง่ายดาย พวกมันมาปรากฏตัวที่นี่เพราะเป้าหมายของพวกมันดูเหมือนจะเป็นบุคคลเดียวกับที่เขาเพิ่งจะตามหาจนพบอีกครั้ง ’เฮ้อ’ ทราเวอร์เซอร์ถอนหายใจอย่างหดหู่ขณะจ้องมองไปยังสีหน้าอันไม่ทุกข์ร้อนของบุคคลในหัวข้อสนทนา ซึ่งดูเหมือนจะไม่ได้สนใจใครอื่นนอกจากเหล่าเอนทิตีจากเผ่าวิญญาณเช่นกัน --- ก่อนที่การต่อสู้ภายในอาณาเขตนิรันดร์มายาจะสิ้นสุดลง ซิสเตอร์โกลด์ได้ทำตามคำสั่งของหนึ่งในบรรพบุรุษแห่งเผ่าวิญญาณ เธอใช้ร่างกายของตนเองเป็นสื่อกลางเพื่อนำพาเอนทิตีออกมาเพิ่มอีก 4 ตน มันเป็นความสามารถที่พิเศษอย่างยิ่งซึ่งสร้างภาระให้กับจุดกำเนิดของเธอ แต่เธอก็ทำมันได้อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อสิ่งมีชีวิต 4 ตนที่มีพลังไม่ด้อยไปกว่าเธอปรากฏตัวออกมา! เอนทิตีทั้ง 4 นี้คือส่วนเสริมในยามที่ต้องตัดสินว่า เอนทิตีอันทรงพลังซึ่งมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นผู้ถือครองแกนกลางแห่งความพินาศนั้น จะเป็นมิตรหรือศัตรู และเมื่อใดที่เรื่องนั้นถูกตัดสิน... เหล่าเอนทิตีที่น่าสะพรึงกลัวจากเผ่าวิญญาณก็จะลงมือทันที! ทว่าเมื่อการต่อสู้สิ้นสุดลง เอนทิตีทรราชกลับทำตัวแตกต่างจากที่หลายคนคาดคิดไว้มาก แทนที่จะเป็นเอนทิตีที่ระแวดระวังและควรจะเหนื่อยล้าจากการต่อสู้อันน่าตกตะลึงที่เพิ่งผ่านพ้นไป... กลับไม่มีร่องรอยเช่นนั้นให้เห็นเลย เขายังคงรักษาร่างแปลงอันน่าสะพรึงกลัวเอาไว้ ดวงตาจับจ้องอย่างทรงอำนาจไปยังเหล่าเอนทิตีจากขุมอำนาจโบราณหลายแห่งที่ปรากฏตัวขึ้นรอบกาย แก่นแท้ของกฎสากลทั้งหมดรอบตัวเขาเต้นระบำอย่างบ้าคลั่งในขณะที่เขาลอยห่างออกมาจากกลุ่มของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์และทราเวอร์เซอร์อย่างช้าๆ พวกเขาตกตะลึงกับฉากนี้ เมื่อเห็นว่าแม้แต่เหล่าอัญเชิญของเขาก็ยังคงยืนเรียงแถวอยู่กับพวกเขา คอยเฝ้าดูอย่างลังเลว่าเอนทิตีผู้โอหังตนนี้กำลังจะทำอะไร! วูมมม! ด้วยดาบเอเธอร์และดาบแห่งความตายที่สั่นสะพานอยู่ในมือ เขาลอยตัวอยู่อย่างโดดเดี่ยวในความว่างเปล่าอันโกลาหล เขาเต็มใจที่จะละทิ้งการคุ้มครองจากจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์และเหล่าเอนทิตีที่จักรพรรดินำมาด้วย แม้แต่สัตว์เลี้ยงของเขาก็ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ในขณะที่เขาลอยอยู่เพียงลำพังพร้อมกับจ้องมองไปยังเหล่าตัวตนอันทรงพลังทั้งหมด! ใบหน้าของเขาประดับไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ก่อนที่เสียงอันก้องกังวานจะดังขึ้น "เหล่าพี่น้องที่รักแห่งจักรวาลมืดนี้... ข้าสงสัยเหลือเกินว่าทำไมพวกเจ้าถึงเลือกที่จะมาปรากฏตัวต่อหน้าข้าในวันพิเศษเช่นนี้!" ครืนนน! ถ้อยคำอันไร้ความกลัวที่เจือไปด้วยความเย่อหยิ่งพุ่งเข้าสู่โสตประสาทของเหล่าเอนทิตีทกุตน ดวงตาของพวกมันหรี่ลงอย่างเป็นอันตรายเมื่อถูกถามด้วยคำถามง่ายๆ เช่นนี้ ใช่! พวกมันตั้งใจจะทำอะไรกันแน่หลังจากที่ได้เฝ้าดูเอนทิตี 26 ตนถูกสังหารหมู่ไปพร้อมกับผู้ปกครองของขุมอำนาจโบราณ? ความมืดมิดของความว่างเปล่าอันโกลาหลวูบวาบไปด้วยแสงไฟ แต่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดตอบคำถาม เหล่าเอนทิตีพเนจรที่คล้ายกับทราเวอร์เซอร์เคลื่อนตัวถอยห่างออกไปเล็กน้อยขณะจ้องมองไปยังร่างของโนอาห์ มีเพียงเหล่าเอนทิตีจากขุมอำนาจโบราณเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม! โนอาห์เหลือบมองพวกมันทั้งหมด และเมื่อไม่ได้รับคำตอบ ใบหน้าของเขาก็เผยให้เห็นความผิดหวังเล็กน้อยก่อนจะยกดาบที่เป็นประกายทั้งสองเล่มขึ้นมาส่องสว่างบนใบหน้า "หากพวกเจ้าต้องการจะต่อสู้ ข้าเพิ่งจะได้ออกกำลังกายไปพอสมควรจากการเชือดคอเอนทิตี 26 ตนนั้น การส่งพวกเจ้าเพิ่มไปอีกสักสองสามคนเพื่อไปอยู่เป็นเพื่อนพวกมันในความตายก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับข้า" "...!" ครืนนน! การจัดการเอนทิตี 26 ตน... เป็นแค่การออกกำลังกายงั้นรึ?! หัวใจของพวกมันสั่นสะท้านในขณะที่โนอาห์ยังคงจ้องมองแต่ละคนอย่างไม่เกรงกลัว เขามีแผนการของตัวเอง จริงๆ แล้วเขาไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการล่วงเกินหรือเริ่มการต่อสู้กับทุกขุมอำนาจโบราณที่มีอยู่ แต่เขาได้ให้สัญญาบางอย่างไว้! จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ที่เข้ามาช่วยเขาเมื่อครู่นี้เตือนให้เขาระลึกถึงคำสัญญาที่จะปกป้องกลุ่มมังกรอันกว้างใหญ่ และเขาก็ต้องการที่จะย่อยสลายผลกำไรมหาศาลจากเอนทิตี 26 ตนที่เขาเพิ่งจัดการไปเช่นกัน ก่อนที่เขาจะทำบางสิ่งให้เสร็จสิ้น... เขาไม่อยากจะเป็นศัตรูกับทุกขุมอำนาจโบราณอย่างเต็มตัว! โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขามองไปที่ข้อมูลของเอนทิตีทั้ง 5 จากเผ่าวิญญาณที่กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างแท้จริงด้วยเต๋าหลายแขนงที่พวกมันศึกษามา แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าก็คือ พวกมันไม่ใช่ตัวตนที่ทรงพลังที่สุดของเผ่าวิญญาณ! โนอาห์มักจะสงสัยเกี่ยวกับความจริงที่สิ่งมีชีวิตจำนวนมากตั้งคำถามในช่วงหลายหมื่นปีที่ผ่านมา—หลังจากการตายของเหล่าปราชญ์และมหาปราชญ์ทั้งหมดเนื่องจากการกระทำของพวกเขาเมื่อหลายปีก่อน มีคนใหม่ก้าวขึ้นมาแทนที่บ้างหรือไม่? ขณะที่เขาจ้องมองไปยังรายละเอียดของเอนทิตีเผ่าวิญญาณทั้ง 5 ต่อหน้าเขา เขาก็ได้รับคำตอบที่น่าตกใจเมื่อได้อ่านรายละเอียดเกี่ยวกับ [บรรพบุรุษ] ของเผ่าวิญญาณ! เขามองไปที่ดาบที่สร้างจากแก่นแท้อันชั่วร้ายของความตายและเอเธอร์ในมือ ก่อนจะออกคำสั่ง ดาบเหล่านั้นก็ระเบิดออกเป็นละอองแก่นแท้และควบแน่นอยู่เบื้องหลังเขากลายเป็นรูปทรง เหล่าเอนทิตีเฝ้ามองด้วยสายตาที่เฉียบคม เมื่อเห็นการระเบิดอันมีชีวิตชีวาของแก่นแท้แห่งกฎสากลอื่นๆ พุ่งไปรวมตัวกันเพื่อสร้างเป็น... บัลลังก์ดวงดาวที่ทำจากแก่นแท้ท่ามกลางความว่างเปล่าอันโกลาหล! สิ่งนี้เป็นเรื่องง่ายสำหรับโนอาห์ในการสร้างขึ้นมาจากการควบคุมแก่นแท้แห่งกฎสากล ร่างของเขาเคลื่อนตัวลงไปนั่งบนบัลลังก์อย่างยิ่งใหญ่ขณะที่เขาจ้องมองเหล่าเอนทิตีทั้งหมดโดยปราศจากความกลัว! บัลลังก์ที่สร้างขึ้นจากแก่นแท้ของกฎสากลทั้งหมดปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาคนจำนวนมาก ตัวตนที่สร้างมันขึ้นมานั่งลงอย่างสง่างามในขณะที่เสียงอันทรงอำนาจของเขาดังขึ้นอีกครั้ง!