บทที่ 2714 วิปริต “พี่ใหญ่ปาฉี พวกเราไม่อาจฆ่าเผ่าอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะนั้นได้ พวกมันมีอสูรอเวจีระดับ 8 ที่เป็นอมตะอีก 10 ตัว” ภายในอเวจี พิษเก้าได้ยินว่าปาฉีคิดจะวางแผนเล่นงานเผ่าอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะ ก็เบิกตากว้างแล้วถามออกมา เผ่าอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะนั้น เป็นสิ่งที่พวกเขาเพิ่งเผชิญหน้าไม่นานก่อนหน้านี้ แต่เป็นเผ่าที่แข็งแกร่งมาก ภายในเผ่าของมันมีจักรพรรดิอมตะระดับ 9 อยู่หนึ่งตน ระดับ 8 อีกสิบตน ที่เหลือยังมีมากกว่าแปดแสนตัว นับว่าเป็นจำนวนที่ไม่น้อยเลย ด้วยพลังของพวกเขา ย่อมโค่นอีกฝ่ายได้ แต่ก็ต้องเผยตัวแน่นอน และจะดึงดูดความสนใจของเผ่าอื่นๆ มาด้วย หากไปเตะตาจักรพรรดิ พวกเขาก็จบเห่ “น้องเก้า ตอนนี้พวกเราเป็นตัวตนแบบไหนกันแน่” โม่ซาตบไหล่เขาแล้วถามอย่างจริงจัง “เอ่อ... พวกเรา... พวกเราเป็นเผ่ามังกรศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน เป็นสายพันธุ์มังกรชั้นยอดอันทรงพลังของเผ่ามังกรศักดิ์สิทธิ์ นั่นคือมังกรเขาพิษ” พิษเก้าชะงักไปเล็กน้อยก่อนตอบ “แล้วสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดของมังกรเขาพิษคืออะไร” โม่ซายังคงถามต่อ “พิษ สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือพิษอันร้ายกาจ” พิษเก้าตอบด้วยสีหน้ามึนงง “ถูกต้อง การเอาแต่สู้เข่นฆ่าไม่ใช่เรื่องดี ไหวพริบบางครั้งสำคัญกว่าพละกำลัง ไปกันเถอะ ครั้งนี้พี่น้องสองคนจะให้เจ้าดูว่า ‘สไตล์วิปริต’ เป็นยังไง” “เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย!” โม่ซาพูดพลางหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “สไตล์วิปริต?” พิษเก้าชะงักไป ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง “พวกน้อย ตามหลังพวกเราไว้ ห้ามพูดอะไรทั้งนั้น ฟังคำสั่งเรา” ปาฉีคำรามอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งตรงไปหาเผ่าอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะ “โฮก โฮก โฮก!” เมื่อปาฉีกับพวกบินเข้าไปใกล้ เผ่านั้นก็ส่งเสียงคำรามเตือนทันที “โฮก โฮก โฮก!” ปาฉีคำรามตอบกลับไปทันที โดยสื่อความหมายว่า นายใหญ่ข้างหน้า พวกเราเสียสหายไปมากเพราะนักรบมนุษย์ หัวหน้าของพวกเราก็ตายแล้ว พวกเรามาขอเข้าร่วมกับท่าน พวกเรายอมรับท่านเป็นนาย “โฮก โฮก!” อสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะมองปาฉีกับพวก ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและยินดี มันเงยหน้าขึ้นกวาดตามองเล็กน้อย เผ่าของมันมีอสูรอเวจีกว่าแปดแสนตัว แต่ระดับอมตะมีอยู่เพียงราวหนึ่งพันตัวเท่านั้น และในกลุ่มอสูรอเวจีที่บินเข้ามา กลับมีระดับอมตะอยู่หลายร้อยตัวด้วยซ้ำ ซึ่งเป็นพวกที่ก่อนหน้านี้ยังไม่ถูกฆ่าและหลงเหลือรอดมา นี่เป็นกำลังเสริมครั้งใหญ่ให้เผ่าของมัน “โฮก!” มันคำรามเบาๆ สั่งให้ปาฉีกับพวกบินเข้ามา “โฮก โฮก!” ปาฉีกับพวกตอบรับ แล้วบินเข้าไปตรงๆ โดยไม่เหลือศักดิ์ศรีของนักรบแม้แต่น้อย ก่อนจะคุกเข่าต่อหน้าอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะ เพื่อแสดงการยอมสวามิภักดิ์ โฮก อสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะคำรามอย่างพอใจ “โฮก” ปาฉีหันไปคำรามใส่โม่ซา โม่ซาค้อมตัวลง ก่อนจะหยิบชิ้นเนื้อก้อนใหญ่ชิ้นหนึ่งออกมา แล้วยื่นให้อสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะอย่างนอบน้อม “โฮก!” ดวงตาของอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะวาบขึ้น มันอ้าปากกลืนลงไป สีหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ “โฮก โฮก โฮก!” มันคำรามถามว่ามีชิ้นเนื้ออีกหรือไม่ “โฮก!” โม่ซาชี้ไปทางขวาทันที โฮก อสูรอเวจีระดับ 9 สั่งให้โม่ซาไปเอามา โม่ซาพยักหน้า ก่อนจะบินไปทางขวาทันที และกลับมาอีกครั้งหลังผ่านไป 10 นาที พร้อมชิ้นเนื้ออีกชิ้นหนึ่ง โฮก อสูรอเวจีระดับ 9 คำรามแล้วรีบพุ่งเข้าไปกลืนทันที พร้อมถามว่ามีอีกหรือไม่ โม่ซาพยักหน้าให้ทันที เขาถูกสั่งให้ทำต่อ ผ่านไปอีก 10 นาที โม่ซานำมาอีกชิ้นหนึ่ง อสูรอเวจีระดับ 9 ยังคงถามต่อหลังกลืนลงไป โม่ซาก็ยังพยักหน้าเหมือนเดิม “โฮก โฮก!” คราวนี้อสูรอเวจีระดับ 9 สั่งให้เขาเอามาทั้งหมด ผ่านไป 10 นาที โม่ซาก็เอามาอีก อสูรอเวจีระดับ 9 ถามอีกครั้งหลังกลืนลงไป โม่ซายังพยักหน้าเหมือนเดิม “โฮก!” อสูรอเวจีระดับ 9 โกรธจัด หางฟาดเข้าที่ร่างของเขา จนมีเลือดซึมออกมา “โฮก โฮก!” มันก้มมองลงมาแล้วสั่งให้โม่ซานำชิ้นเนื้อมาส่ง “โฮก โฮก!” ข้างกายมัน ปาฉีคำรามขึ้นมา บอกว่าจะไปด้วย จากนั้นปาฉีก็เป็นฝ่ายนำทางอย่างนอบน้อมทันที “นี่...” พิษเก้ามองจากด้านข้างอย่างตะลึงงัน ขณะมองโม่ซากับปาฉีล่ออสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะออกไป “โฮก โฮก!” เมื่อบินไปทางขวาไกลลิ่วกว่าพันล้านกิโลเมตร รอบด้านก็ไม่เหลืออสูรอเวจีตัวอื่นอีกแล้ว โม่ซาชี้ไปที่อุกกาบาตก้อนหนึ่งแล้วคำรามออกมา อสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะเห็นชิ้นเนื้อชิ้นหนึ่งบนอุกกาบาตจริงๆ แววโลภปรากฏในดวงตาของมัน ร่างกายขยับวูบ แล้วพุ่งเข้าไปกลืนอย่างรวดเร็ว “เฮอะเฮอะ!” ในตอนนั้น ปาฉีกับโม่ซายิ้มออกมา ร่างทั้งสองขยับวูบ ก่อนจะมาถึงหน้าอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะแล้วคำรามออกมา “โฮก โฮก!” อสูรอเวจีระดับ 9 คำรามอย่างพอใจ ทว่าไม่นานนัก สีหน้าของมันก็เปลี่ยนไป และร่างทั้งร่างเริ่มสั่นเทา “ปัง!” “คึคึคึ ผลมันเริ่มออกฤทธิ์แล้ว” ในตอนนั้น ร่างของอสูรอเวจีที่ปาฉีกับโม่ซาสิงอยู่ก็ระเบิดออก พลังอันรุนแรงของโม่ซากระแทกเข้าที่ศีรษะของจักรพรรดิอมตะระดับ 9 “สิงร่าง!” ปาฉีคำรามทันที ปลดปล่อยความสามารถสิงร่างของมังกรเขาพิษออกมา ร่างของเขาราวกับของเหลว พุ่งตรงเข้าสู่จักรพรรดิอมตะระดับ 9 ปกติแล้ว การสิงร่างคนระดับเดียวกันเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง ทว่าจักรพรรดิอมตะระดับ 9 ตนนี้โดนพิษอยู่แล้ว แถมยังถูกโม่ซากระแทกที่ศีรษะ การสิงร่างของปาฉีจึงแทบไม่ติดขัดเลย “คึคึคึ สำเร็จแล้ว ง่ายเกินไปเสียอีก” เสียงตื่นเต้นของปาฉีดังออกมาจากปากของจักรพรรดิอมตะระดับ 9 “รีบสลายพิษออกไป ไม่อย่างนั้นร่างเจ้าจะบาดเจ็บสาหัส” โม่ซายิ้มแล้วเตือน “คึ” พลังภายในร่างของปาฉีพวยพุ่ง ลบพิษภายในออกไป ชิ้นเนื้อนั้นเป็นของที่ปาฉีกับโม่ซาใช้ในการทดลอง ตอนแรกภายในอสูรอเวจีระดับ 9 ที่เป็นอมตะตนนี้ยังไม่มีพิษอยู่เลย ทั้งหมดนี้ก็เพื่อทำให้มันตายใจ และชิ้นเนื้อชิ้นสุดท้ายบนอุกกาบาตนั่นคือจุดสำคัญ เพราะมันมีพิษ ตามปกติแล้ว หากเป็นระดับ 9 ที่เป็นอมตะ ก็คงจับผิดได้ทันที แต่ถ้าเผลอเพียงนิดเดียวก็จะถูกพิษเล่นงาน ปาฉีเปลี่ยนสายอาชีพเป็นมังกรเขาพิษ ร่างของมันล้วนเกิดจากพิษ จึงทำให้พิษสามารถทำร้ายจักรพรรดิอมตะระดับ 9 ได้อย่างหนัก “อย่าเสียพลังไปฆ่าหัวหน้าพวกมันเลย ปาฉี เจ้าไปเรียกเผ่าอเวจีระดับ 8 ที่เป็นอมตะอีก 10 ตัวมา ข้าสิงร่างตัวนี้ต่อไม่ไหวแล้ว ต้องหาอีกตัว” โม่ซาพูดกับปาฉี “คึคึคึ ไม่มีปัญหา อเวจีถัดไปจะเป็นโลกของพวกเรา”