บทที่ 104 - มือสังหาร หลังจากออกมาจากประตูเซียน เย่เฉินก็มุ่งหน้าไปที่บ้านของหลิวเยว่ทันที ไม่กี่นาทีต่อมา เย่เฉินก็มาถึงคฤหาสน์ของหลิวเยว่ บ้านของหลิวเยว่ใหญ่มาก ใหญ่กว่าวิลล่าของเย่เฉินหลายเท่าเสียอีก เย่เฉินร่อนลงที่หน้าประตูคฤหาสน์ของหลิวเยว่ "ติ๊ง" เย่เฉินกดกริ่ง "ได้ค่ะ รอสักครู่นะ" เสียงของหลิวเยว่ดังมาจากด้านในบ้าน ไม่นานหลิวเยว่ก็เปิดประตูออกมา ตอนนี้เธอแต่งตัวสวยมาก สวมชุดลายดอกไม้สีน้ำเงิน และยังสะพายกระเป๋าแบรนด์เนมไว้ที่แขนซ้าย "สามี ในที่สุดก็มาแล้ว ฉันนึกว่าคุณจะไม่มา ไปกันเถอะ" หลิวเยว่ตื่นเต้นมากที่ได้ชวนเย่เฉินไปช้อปปิ้ง หลิวเยว่กวาดตามองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นรถของเย่เฉินอยู่เลย "รถคุณอยู่ไหนล่ะ" "รถของผมเสียเพราะอุบัติเหตุเมื่อวาน ยังไม่มีเวลาซ่อม" "อ้อ อย่างนั้นก็ใช้รถฉันไปเลย" หลิวเยว่จึงชวนเย่เฉินไปที่โรงรถของคฤหาสน์ ในโรงรถของหลิวเยว่มีรถหรูหลายสิบคันจอดเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ รถหรูสารพัดรุ่นจอดอยู่เต็มโรงรถแห่งนี้ เย่เฉินไม่รู้มาก่อนว่าหลิวเยว่มีงานอดิเรกสะสมรถหรู "หลิวเยว่ คุณชอบสะสมรถหรูเหรอ" "ไม่ใช่หรอก รถส่วนใหญ่ที่นี่เป็นของที่พวกหุ้นส่วนที่ทำงานร่วมกับบริษัทเอามาให้ ฉันพยายามปฏิเสธของขวัญพวกนี้แล้ว แต่พวกเขาก็ยังยืนยันจะยัดเยียดรถพวกนี้ให้ฉันอยู่ดี" หลิวเยว่พูดอย่างจนปัญญา หลิวเยว่มีชื่อเสียงในฐานะราชินีแห่งวงการธุรกิจ ดังนั้นจึงมีคนมากมายพยายามเอาใจเธอด้วยของขวัญหรูหรานานาชนิด เพื่อหวังจะเข้าใกล้เธอ "เลือกคันที่ชอบได้เลย" หลิวเยว่ชี้ไปยังมุมหนึ่งที่วางกุญแจรถไว้ทั้งหมด เย่เฉินสุ่มหยิบกุญแจขึ้นมา เพราะสำหรับเขาแล้ว รถทุกคันก็เหมือนกันหมดอยู่แล้ว ทันใดนั้นเสียง "บี๊บ" ก็ดังขึ้น กุญแจที่เขาหยิบได้คือของบีเอ็มดับเบิลยูสีดำ "ไปกันเถอะ" เขาชวนหลิวเยว่ขึ้นรถบีเอ็มดับเบิลยูสีดำ ทั้งสองคนขึ้นรถ เย่เฉินเหยียบคันเร่งออกจากโรงรถทันที แล้วขับออกจากบ้านของหลิวเยว่ "อาการของคุณย่าซือถูรุ่ยดีขึ้นหรือยัง" เย่เฉินถามถึงอาการของซือถูรุ่ย "คุณย่าแข็งแรงมาก วันนี้ท่านตั้งใจจะไปบ้านเพื่อนเก่าเพื่อเล่นไพ่นกกระจอก" หลิวเยว่พูดอย่างตื่นเต้นเมื่อเล่าว่าอาการของคุณย่าดีขึ้นทุกวัน "ดีเลย นี่เป็นข่าวดี" เย่เฉินดีใจเมื่อรู้ว่าคุณย่าซือถูรุ่ยดีขึ้นแล้ว "เกือบลืมบอกไป ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเปิดตัวเมื่อวาน และกระแสตอบรับก็ดีมาก ภายในวันเดียวบริษัทของคุณก็มีกำไรสุทธิเกินสิบล้านดอลลาร์แล้ว" หลิวเยว่เล่าความคืบหน้าของบริษัทเซียนหนี่ให้ฟัง นี่เป็นข่าวดีสำหรับเย่เฉิน "ข่าวดี ถ้ามีเวลา ผมจะไปดูความคืบหน้าที่นั่น" "ตอนนี้สามีมีเงินเยอะแล้ว วันนี้คุณจ่ายทุกอย่างนะ ฮิฮิ" หลิวเยว่หัวเราะคิกคัก "ได้สิ อยากได้อะไรก็ผมซื้อให้หมด" เย่เฉินย่อมไม่ขี้เหนียวกับภรรยาตัวเองอยู่แล้ว ไม่นาน เย่เฉินกับหลิวเยว่ก็มาถึงห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมือง หลิวเยว่รีบจับมือเย่เฉินแล้วลากเขาไปตามร้านต่างๆ ในห้างแห่งนี้ ภายในห้างมีสายตาหลายคู่จับจ้องพวกเขาอยู่ หลังบำเพ็ญคู่กับเขาแล้ว หลิวเยว่ยิ่งงดงามขึ้นกว่าเดิม หลิวเยว่ชวนเย่เฉินไปที่ร้านเครื่องประดับที่ดีที่สุดในเมือง "สามี แหวนวงนี้เหมาะกับฉันไหม" หลิวเยว่ลองสวมแหวนวงหนึ่งที่ประณีตมากแล้วโชว์ให้เย่เฉินดู "เหมาะสิ ใส่แล้วสวยมาก จะซื้อไหม" เย่เฉินถาม นี่เป็นครั้งที่สิบแล้วที่หลิวเยว่ถามแบบนี้ "ฉันว่ามันยังไม่ดีพอสำหรับฉัน" หลิวเยว่จึงถอดแหวนเพชรวงนั้นออก เธออยากลองวงอื่นต่อ เย่เฉินที่เห็นแบบนี้ถึงกับจนปัญญา ทำไมหลิวเยว่ต้องทำให้เขาลำบากแบบนี้ ทั้งที่ผลสุดท้ายก็ตัดสินได้ด้วยตัวเธอเอง ตอนนี้เย่เฉินเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมผู้ชายหลายคนถึงไม่ชอบพาผู้หญิงไปช้อปปิ้ง เพราะตอนซื้อของกับผู้หญิง ความอดทนของผู้ชายถูกทดสอบจริงๆ ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เย่เฉินคงต้องใช้เวลาทั้งวันอยู่ที่นี่ "คุณพนักงานคะ มีแหวนที่แพงที่สุดในร้านนี้ไหม ช่วยเอามาให้หน่อย" พนักงานหญิงรีบไปหยิบแหวนที่แพงที่สุดในร้านมาทันที "คุณผู้ชายคะ นี่คือแหวนที่แพงที่สุดในร้านนี้ค่ะ เป็นผลงานของช่างฝีมือในยุโรป โดยใช้เพชรที่ดีที่สุดในโลก ราคาแหวนเพชรวงนี้อยู่ที่ 5 ล้านดอลลาร์" พนักงานหญิงอธิบายรายละเอียดของแหวนเพชรวงนี้อย่างครบถ้วน "งั้นผมเอาวงนี้" เย่เฉินหยิบบัตรที่หยุนห่าวให้มาออกมาเพื่อจ่ายค่าเครื่องประดับชิ้นนี้ "คุณผู้ชายคะ แหวนวงนี้ค่ะ" พนักงานหญิงยื่นแหวนเพชรวงนั้นให้เย่เฉิน เย่เฉินรับมันมา จากนั้นก็หยิบแหวนออกจากกล่องเครื่องประดับแล้วจับมือขวาของหลิวเยว่ไว้ เย่เฉินสวมแหวนลงบนนิ้วของหลิวเยว่ และไม่ลืมก้มลงจุมพิตหลังมือของเธอด้วย "หลิวเยว่ ชอบไหม" หลิวเยว่พยักหน้า เธอชอบแหวนที่เย่เฉินซื้อให้อย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้น เย่เฉินยังสวมแหวนให้อย่างโรแมนติกอีกด้วย "เอ๊ะ ยังไม่รีบหรอก ในเมื่อมาแล้ว แวะดูร้านอื่นๆ แถวนี้กันเถอะ" หลิวเยว่ายังอยากไปช้อปปิ้งต่อ เย่เฉินจำต้องตามหลิวเยว่ไปช้อปปิ้งต่ออย่างช่วยไม่ได้ "โธ่เอ๊ย นี่เหนื่อยยิ่งกว่าฝึกตนเสียอีก" เย่เฉินนั่งลงบนม้านั่งใต้ต้นไม้ เขาอยู่เป็นเพื่อนหลิวเยว่จนถึงช่วงบ่าย ตอนนี้หลิวเยว่กำลังไปซื้อของกินกับเครื่องดื่มอยู่ วัตถุบางอย่างพุ่งเข้าหาเขาด้วยความเร็วสูง เย่เฉินใช้สองนิ้วหนีบมันไว้ได้ทันที ที่แท้สิ่งนั้นคือมีดปาอันคมกริบ ดูเหมือนมีคนพยายามจะฆ่าเขา เย่เฉินลุกจากม้านั่งทันที แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่มีดเล่มนั้นถูกขว้างมา ต้นทางของมีดเล่มนี้มาจากด้านบน ดังนั้นมือสังหารคนนั้นต้องอยู่บนดาดฟ้าของตึกแถบนี้