บทที่ 2016 - ความล้มเหลวในการหลอมรวม “เจ้าหนู เจ้าคิดจะท้าทายพวกเราห้าอมตะอย่างนั้นหรือ?” หลังจากที่วิชาลับอมตะทั้งสามปรากฏตัวขึ้น พวกเขามองไปยังฉู่เฟิงโดยไม่มีท่าทีประหลาดใจนัก ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้อยู่แล้วว่าตนเองได้ตกมาอยู่ในกำมือของฉู่เฟิง และยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังรู้ดีว่าฉู่เฟิงกำลังวางแผนจะทำอะไร “อาวุโสทั้งหลาย โปรดมอบพลังของพวกท่านให้แก่ผู้น้อยด้วย” ฉู่เฟิงประสานมือคารวะ แม้ว่าร่างทั้งสามที่อยู่ตรงหน้าจะเป็นวิชาลับ แต่ในสายตาของฉู่เฟิง พวกเขาคือผู้อาวุโสที่น่านับถือ อย่างไรเสีย พวกเขาก็เป็นตัวตนที่มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่ยุคบรรพกาล “เจ้าหนู อมตะผู้นี้จะไม่เอ่ยคำพูดที่ไร้ประโยชน์ แต่ข้าต้องยอมรับว่าข้าชื่นชมในความกล้าหาญของเจ้า” “ในเมื่อเจ้ามีความมุ่งมั่น และได้หลอมรวมเข้ากับอมตะวารีและอมตะอัคคีไปแล้ว เจ้าย่อมมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะท้าทายพวกเราห้าอมตะ” “ดังนั้น หากเจ้าปรารถนาจะเริ่มการท้าทายจริงๆ เจ้าก็จงเริ่มจากอมตะผู้นี้ก่อนเถิด ข้าเองก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าเจ้ามีคุณสมบัติแค่ไหน และจะสามารถทนต่อแรงกดดันของวิชาลับทั้งสามได้หรือไม่” วิชาลับอมตะทองคำเอ่ยขึ้น มันต้องการให้ฉู่เฟิงพยายามหลอมรวมกับมันเป็นคนแรก “อาวุโส ผู้น้อยวางแผนที่จะหลอมรวมพวกท่านทั้งสามพร้อมกันในคราวเดียว” ฉู่เฟิงกล่าว “เจ้าว่าอย่างไรนะ?” เมื่อได้ยินคำพูดนั้น วิชาลับที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามต่างก็ตกตะลึง “อย่างไรเสีย ผลลัพธ์ก็มีเพียงสองทาง คือไม่สำเร็จก็ล้มเหลว” “ผู้น้อยไม่ต้องการเสียเวลา อาวุโสทั้งหลาย พวกท่านลงมือพร้อมกันได้เลย” ฉู่เฟิงกล่าว “เจ้าหนู? เจ้าพูดเรื่องอะไร? เรื่องพรรค์นี้จะเอามาล้อเล่นไม่ได้นะ!!!” ในขณะนั้น วิชาลับทั้งสามต่างแสดงสีหน้าตื่นตระหนก หากพวกเขาหลอมรวมกับฉู่เฟิงทีละคน ฉู่เฟิงจะยังมีโอกาสยอมแพ้ได้กลางคัน แต่ถ้าทั้งสามคนหลอมรวมเข้ากับฉู่เฟิงพร้อมกัน นั่นหมายความว่าฉู่เฟิงกำลังเดิมพันทุกอย่างในคราวเดียว ซึ่งมันอันตรายอย่างถึงที่สุด “อาวุโสทั้งหลาย เวลาก็ผ่านพ้นมานานนับหมื่นปีตั้งแต่ยุคบรรพกาล พวกท่านไม่อยากรู้บ้างหรือว่าความลับที่บรรพบุรุษห้าธาตุทิ้งไว้ในร่างกายของพวกท่านคืออะไรกันแน่?” “ผู้น้อยมั่นใจว่าพวกท่านเองก็อยากรู้ และผู้น้อย... ก็อยากรู้ยิ่งกว่า ผู้น้อยตั้งใจจะคลี่คลายปริศนานี้ให้จงได้ ดังนั้นผู้น้อยจึงต้องการความช่วยเหลือจากพวกท่าน” “อาวุโส โปรดเถิด” เมื่อฉู่เฟิงพูดจบ เขาก็หลับตาลง “ตกลง ในเมื่อเจ้ามีความกล้าหาญถึงเพียงนี้ พวกเราก็จะช่วยให้เจ้าสมความปรารถนา” ในวินาทีนั้น แววตาที่เด็ดเดี่ยวปรากฏขึ้นในดวงตาของวิชาลับทั้งสาม จากนั้นพวกเขาก็เปลี่ยนร่างเป็นแสงสามสายและพุ่งเข้าสู่ร่างกายของฉู่เฟิงพร้อมกัน “วูบ~~~” ในตอนนั้นเอง ดวงตาที่ปิดสนิทของฉู่เฟิงก็ลืมโพล่งขึ้นมา ฉู่เฟิงรู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขากำลังเผชิญกับพายุที่บ้าคลั่ง พลังงานอันมหาศาลทั้งห้าสายได้มารวมตัวกันอยู่ในร่างกายของเขาในขณะนี้ พลังที่ปลดปล่อยออกมาจากการหลอมรวมของพลังงานทั้งห้านั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง พวกมันไหลเวียนไปทั่วร่างของฉู่เฟิง และกระทั่งรุกล้ำเข้าไปในจุดตันเถียนของเขา มันราวกับว่าพลังงานทั้งห้าสามารถทำให้ร่างกายของฉู่เฟิงระเบิดออก และทำลายจิตวิญญาณของเขาให้แตกสลายได้ทุกเมื่อ ฉู่เฟิงกัดฟันแน่น เขาไม่ยอมแพ้ เขารู้ดีว่าความสำเร็จหรือความล้มเหลวจะถูกตัดสินจากการทดสอบในครั้งนี้ มีเหตุผลสองประการที่ทำให้ฉู่เฟิงยังคงดึงดันและอดทนต่อไป ประการแรก เขาปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะประสบความสำเร็จ ประการที่สอง เขาเชื่อมั่นในตัวเองอย่างเต็มที่ “ตูม~~~” ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังสนั่นก็ก้องออกมาจากร่างกายของฉู่เฟิง ตามมาด้วยมวลพลังงานขนาดมหึมาที่ก่อตัวขึ้นจากพลังที่แตกต่างกันของทอง, ไม้, น้ำ, ไฟ และดิน ซึ่งเข้าปกคลุมตำหนักที่ฉู่เฟิงอาูยู่ในทันที วัสดุที่ใช้สร้างตำหนักแห่งนี้มีความพิเศษอย่างยิ่ง อีกทั้งยังได้รับการเสริมความแข็งแกร่งด้วยค่ายกลวิญญาณ ทำให้มันทนทานมาก ทว่าเมื่อต้องเผชิญกับพลังงานห้าธาตุ สิ่งก่อสร้างนี้กลับดูอ่อนแอเหลือเกิน ราวกับฟองสบู่ที่สลายกลายเป็นผงธุลีในพริบตา ยิ่งไปกว่านั้น พลังงานห้าธาตุยังคงแผ่กระจายและทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า โชคดีที่สถานที่ที่ฉู่เฟิงอาศัยอยู่นั้นเป็นเขตอนุรักษ์ขนาดใหญ่ที่แยกตัวออกมา นอกจากนี้ อารมณ์ของฉู่เฟิงในช่วงนี้ยังไม่สู้ดีนัก เขาจึงไม่มีคนรับใช้อยู่ในตำหนักเลย สิ่งก่อสร้างทั้งหมดในเขตของฉู่เฟิงถูกทำลายจนหมดสิ้น แต่ก็นับว่าโชคดีที่ไม่มีใครต้องสังฆ่าชีวิตเพราะพลังงานห้าธาตุนี้ “เกิดอะไรขึ้น?” ทันใดนั้น มวลพลังงานอันไร้ขอบเขตก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ฉากนี้สร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้คนในภูเขาชิงมู่เป็นอย่างมาก พวกเขาเกรงว่าจะถูกโจมตี เพราะการต่อสู้ระหว่างพวกเขากับตำหนักกฎสวรรค์และตำหนักราชาพิภพเพิ่งจะสิ้นสุดลง ไม่มีใครมั่นใจได้ว่ากองทัพของศัตรูเหล่านั้นได้จากไปจริงๆ หรือไม่ ในเวลานั้น ทุกคนเริ่มตกอยู่ในความหวาดกลัว ผู้อาวุโสบางคนถึงกับสั่นสะท้านด้วยความหวาดวิตก จะไปตำหนิพวกเขาไม่ได้ เพราะพลังงานห้าธาตุนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปจริงๆ “แย่แล้ว!” ทว่าเมื่อเหล่าตัวตนระดับสูงอย่างอมตะนักหลอมศาสตราเห็นฉากนี้ พวกเขาก็รีบบินไปยังจุดที่พลังงานห้าธาตุประทุขึ้นมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย พวกเขาทั้งหมดคาดเดาว่าเรื่องนี้ต้องเกิดจากการที่ฉู่เฟิงพยายามหลอมรวมวิชาลับห้าธาตุอย่างแน่นอน แต่สถานการณ์ในปัจจุบันดูเหมือนจะย่ำแย่เหลือเกิน โชคร้ายที่เมื่ออมตะนักหลอมศาสตราและคนอื่นๆ เข้าใกล้เขตของฉู่เฟิง พวกเขากลับไม่สามารถฝ่าพลังงานห้าธาตุเข้าไปได้ พลังงานเหล่านั้นปิดกั้นทั้งสวรรค์และปฐพี พวกมันหมุนวนกลายเป็นพายุงวงช้างขนาดมหึมาที่ปั่นป่วนไปทั่ว พลังงานห้าธาตุนั้นอันตรายถึงชีวิต แม้แต่สำหรับอมตะนักหลอมศาสตราและคนอื่นๆ พวกเขาก็ไม่สามารถบุกเข้าไปได้ หากฝืนเข้าไปย่อมต้องตายอย่างแน่นอน “เกิดอะไรขึ้น? หรือว่า--?!” ไม่นานนัก ไป่หลี่ เสวียนคง, หนานกง หลงเจี้ยน และคนอื่นๆ ก็มาถึง แม้ว่าฉู่เฟิงจะไม่ได้บอกแผนการหลอมรวมวิชาลับห้าธาตุกับพวกเขา แต่พวกเขาก็เดาได้จากพลังงานที่น่ากลัวตรงหน้า “ใช่แล้ว เป็นฉู่เฟิง ฉู่เฟิงเพิ่งจะบอกกับพวกเราว่าเขาจะหลอมรวมวิชาลับห้าธาตุ และก่อนหน้านั้น เขายังอธิบายวิธีการวางค่ายกลป้องกันขนาดใหญ่ให้กับพวกเราด้วย” “เขาต้องการให้พวกเราสร้างค่ายกลวิญญาณป้องกันเพื่อปกป้องภูเขาชิงมู่ หากว่าเขาล้มเหลวในการหลอมรวมครั้งนี้” อมตะนักหลอมศาสตรากล่าว “ฉู่เฟิง เด็กคนนี้กลับไม่ยอมบอกเรื่องสำคัญขนาดนี้กับข้า...” หลังจากได้รับการยืนยัน ไป่หลี่ เสวียนคงก็รู้สึกเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง “ฉู่เฟิงไม่ได้บอกพวกท่าน เพราะเขากังวลว่าทุกคนจะพยายามห้ามเขาด้วยความล่วงรู้ถึงอันตราย อย่างไรเสีย สิ่งที่เขากำลังทำอยู่นั้นอันตรายอย่างที่สุด” อมตะนักหลอมศาสตราเอ่ยเสริม “แต่ว่า...” ไป่หลี่ เสวียนคงไม่ได้พูดต่อ เขารู้ดีว่าฉู่เฟิงคิดอะไรอยู่ เพียงแต่ฉู่เฟิงยังคงคำนึงถึงความปลอดภัยของภูเขาชิงมู่แม้ในยามที่ต้องเผชิญกับเรื่องที่อันตรายถึงชีวิตเช่นนี้ ในฐานะผู้ดูแลภูเขาชิงมู่ เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกละอายใจและรู้สึกผิดอย่างยิ่ง “พอแล้ว อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือความปลอดภัยของฉู่เฟิง” อมตะผมหิมะตะโกนก้อง ในตอนนั้น ทุกคนต่างเงียบเสียงลง พวกเขาจดจ่ออยู่กับพลังงานห้าธาตุที่น่าสะพรึงกลัว อมตะนักหลอมศาสตราและเหล่านักล่าวิญญาณคนอื่นๆ เริ่มใช้วิธีการสังเกตการณ์ต่างๆ เพื่อมองหาเงาร่างของฉู่เฟิงท่ามกลางพลังงานที่บ้าคลั่ง ส่วนหนานกง หลงเจี้ยน และผู้เชี่ยวชาญการบ่มเพาะพลังคนอื่นๆ ต่างก็ใช้ความสามารถในการรับรู้พิเศษเพื่อสัมผัสถึงตัวตนของฉู่เฟิง ทว่ายิ่งพยายามหาฉู่เฟิงมากเท่าไหร่ ฝูงชนก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเท่านั้น เหตุผลก็เพราะนอกจากพลังงานห้าธาตุที่น่ากลัวแล้ว พวกเขาไม่สามารถสัมผัสถึงสิ่งอื่นใดได้เลย พวกเขาไม่สามารถหาไอพลังของฉู่เฟิงพบได้แม้แต่นิดเดียว ในสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรอให้พลังงานห้าธาตุจางหายไปเอง ในที่สุด หลังจากรอคอยมาตลอดทั้งวันและหนึ่งคืน พลังงานห้าธาตุก็เริ่มสลายตัวลง พวกมันสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วครู่เดียว พลังงานทั้งหมดก็หายไปอย่างสมบูรณ์ “นี่มัน!!!” “.........” ทว่าเมื่อพลังงานห้าธาตุจางหายไป ฝูงชนที่อยู่ที่นั่นต่างก็แสดงสีหน้าหดหู่ สิ้นหวังปรากฏขึ้นในดวงตาของพวกเขา สำหรับไป่หลี่ เสวียนคง และคนอื่นๆ ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับฉู่เฟิง พวกเขาถึงกับทรุดลงกลางอากาศด้วยสีหน้าที่มืดแปดด้าน หลังจากที่พลังงานห้าธาตุสลายไป สิ่งที่เหลืออยู่คือหลุมอุกกาบาตขนาดมหึมาบนพื้นดิน แม้จะมีไอร้อนพุ่งออกมาจากก้นหลุม แต่พวกเขากลับมองไม่เห็นเงาร่างของฉู่เฟิงเลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงแต่จะไร้ร่องรอยของฉู่เฟิง แต่พวกเขายังไม่สามารถสัมผัสได้แม้แต่ไอพลังของเขา ข้อสรุปนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่อาจยอมรับได้ เพราะมันหมายถึงเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น... ฉู่เฟิงล้มเหลว!!!