ตอนที่ 1440: เจ้าสำนักผู้กตัญญู ฮั่นเซินดึงจีโนคอร์รูปเหรียญที่ยังคงติดอยู่บนตัวราชาหนอนกลับมา ทันทีที่มันถูกดึงออก เหล่าสัตว์ร้ายทั้งหมดก็ได้รับพลังคืนมา บางทีนั่นอาจเป็นข้อเสียอย่างหนึ่งของจีโนคอร์ มันจำเป็นต้องติดไว้กับสิ่งมีชีวิตเพื่อรวบรวมพลัง แต่เมื่อถูกดึงออกจากสิ่งมีชีวิตนั้น พลังก็จะกลับคืนสู่สิ่งมีชีวิตทุกตัวที่มันเคยดูดกลืนไป และผลกระทบเชิงลบที่สร้างความทรมานแก่สิ่งมีชีวิตที่เป็นพาหะก็จะหายไปด้วย แต่สำหรับตอนนี้ ฮั่นเซินไม่จำเป็นต้องใช้พลังนี้ หน้ากากทองคำได้เข้าควบคุมราชาหนอนเอาไว้แล้ว และในฐานะที่เป็นผู้นำของพวกมัน หนอนตัวเล็กๆ เหล่านั้นจึงยอมสยบตามไปด้วย บัดนี้พวกมันทั้งหมดต่างก้มหัวลงต่อหน้าฮั่นเซิน "ได้โปรดออกคำสั่งมาได้เลย" หน้ากากทองคำกล่าวขณะที่ยังคงควบคุมราชาหนอนอยู่ มันเป็นเพียงจีโนคอร์ระดับทองเท่านั้น ดังนั้นเหรียญจึงต้องช่วยมันไว้มากทีเดียวถึงทำให้มันสามารถเอาชนะและเข้ายึดร่างสัตว์ร้ายสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ที่บ้าคลั่งได้ แต่มันไม่ได้แค่เข้ายึดร่างราชาแมลงเท่านั้น มันยังสามารถดูดกลืนและกินพลังของสิ่งมีชีวิตที่ติดอยู่ข้างในเพื่อทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้อีกด้วย ฮั่นเซินมองดูหนอนทั้งสี่สิบตัวตรงหน้าอย่างมีความสุข ดูเหมือนว่าเขาจะเพิ่งได้กองทัพโล่มนุษย์ที่อึดถึกทนมาครอบครอง ในทางกลับกัน วิญญาณสิบสองดูท่าทางไม่ดีนัก มันเป็นภารกิจที่ยากลำบากสำหรับเขาในการล่อพวกมันมาที่นี่ และสิ่งสุดท้ายที่เขาคาดคิดคือฮั่นเซินจะสามารถปราบและทำให้พวกมันเชื่องได้ เขาให้ความรู้สึกราวกับว่าเขาได้มอบสัตว์ร้ายสายเลือดศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังถึงสี่สิบตัวให้กับศัตรูของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ หากเขาไม่เกรงกลัวราชาอสรพิษ วิญญาณสิบสองคงพุ่งเข้าไปสังหารฮั่นเซินเดี๋ยวนั้นแล้ว "ท่านพ่อ เราจะทำอย่างไรดี? ไอ้หมอนี่มันแข็งแกร่งเกินไป มันถึงขั้นปราบราชาหนอนได้ และหน้ากากทองคำที่มันมีนั่นคืออะไรกัน?" วิญญาณสิบสามถามด้วยความตกตะลึง "ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้อาวุโสจะโปรดปรานนางมากขนาดนั้น ถึงขั้นยินดีมอบสัตว์ร้ายอันทรงพลังเช่นนี้ให้นาง" วิญญาณสิบสองมีสีหน้าหม่นหมอง "นั่นหมายความว่าข้าจะไม่ได้ครอบครองนางอย่างนั้นหรือ?" วิญญาณสิบสามดูเศร้าสร้อย วิญญาณสิบสองใบหน้าเขียวคล้ำและตอบว่า "อย่างไรเสีย นางก็ต้องแต่งเข้าตระกูลเรา เลือดของนางอาจไม่บริสุทธิ์ แต่มีข้อดีหลายอย่างที่เจ้าต้องการ หากเจ้าได้หลับนอนกับนาง เจ้าจะได้ทายาทที่ทรงพลัง ข้ารับรอง" ดาร์กสปิริตประกอบไปด้วยผู้ที่มีสติปัญญา แต่พวกเขายังคงมีสัญชาตญาณในการสร้างสายเลือดที่บริสุทธิ์ด้วยพันธุกรรมที่ดี ในแง่นี้พวกเขาไม่ได้แตกต่างจากมนุษย์มากนัก พวกเขาไล่ตามคนสวย โดยมีจิตใต้สำลึกที่ต้องการยีนที่ดี "แต่หนอนพวกนั้นเอาชนะมันไม่ได้ กลับถูกมันทำให้เชื่องเสียอีก! เราจะทำอะไรได้อีกล่ะ? ท่านพอจะทำอะไรได้บ้างไหม?" วิญญาณสิบสามถาม วิญญาณสิบสองหัวเราะแล้วกล่าวว่า "เราจะคิดหาหนทาง แต่ตอนนี้ กลับไปก่อนเถอะ" หลิงเม่ยเอ๋อเฝ้ามองฮั่นเซินเดินกลับเข้าสำนักพร้อมกับฝูงหนอนที่ตามมา และนางเชื่อว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ นางไม่อยากจะเชื่อเลยว่าราชาหนอนสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ที่บ้าคลั่งจะกลายมาเป็นสมาชิกของสำนักนางในทันที ฮั่นเซินถามหน้ากากทองคำว่า "ทำไมพวกหนอนถึงมาที่สำนักของเรา?" หน้ากากทองคำซึ่งมีนิ้วที่เปรียบเสมือนกำลังสัมผัสอยู่ในจิตใจของราชาหนอนกล่าวว่า "พวกมันชอบกลิ่นของดอกเจ๋อลั่ว พวกมันตามกลิ่นผงของมันมาที่นี่" "ดอกเจ๋อลั่ว?" ฮั่นเซินขมวดคิ้ว หน้ากากทองคำพาตัวราชาหนอนมาที่ประตูและดมดู "นี่คือกลิ่นที่ว่า" ฮั่นเซินใช้พลังดงเสวียนสำรวจและพบร่องรอยของสารที่เป็นผงอยู่บนพื้น ฮั่นเซินสำรวจพื้นที่รอบๆ และพบเส้นทางที่นำผ่านประตูออกไปนอกสำนัก "ต้องมีใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่ๆ คงจะเป็นวิญญาณสิบสาม" ฮั่นเซินคิดในใจ "ดอลลาร์ ข้าเป็นเจ้าสำนักที่นี่... ข้าควรทำอะไรบ้างไหม?" หลิงเม่ยเอ๋อกล่าวด้วยท่าทางขี้อายและประหม่า นางควรจะเป็นเจ้าสำนัก แต่ฮั่นเซินกลับทำทุกอย่างแทนนางหมด นางรู้สึกอับอายอยู่เป็นครั้งคราว "เจ้าทำท่าทางนวดให้ดีได้ไหม?" ฮั่นเซินยิ้ม "นั่นคืออะไรหรือ?" หลิงเม่ยเอ๋อส่ายหัว นางไม่เคยได้ยินคำว่า "นวด" มาก่อน ฮั่นเซินทำหน้าจริงจังและอธิบายให้นางฟังว่า "การนวดเป็นทักษะที่เจ้าสำนักผู้ยิ่งใหญ่ทุกคนควรจะมี มันทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชามีความสุขมากและทำให้แน่ใจได้ว่าพวกเขาจะต่อสู้อย่างเต็มที่เมื่อถึงเวลา หากทำแบบนั้น เราก็มีโอกาสที่จะได้ครอบครองสำนักเพิ่มขึ้นอีก" ก่อนที่ฮั่นเซินจะพูดจบด้วยซ้ำ นางก็พูดแทรกขึ้นมาว่า "ท่านสอนข้าได้ไหม?! ข้าอยากเป็นเจ้าสำนักที่ยิ่งใหญ่" "ข้าสอนเทคนิคให้ได้ แต่มันก็ยังขึ้นอยู่กับว่าเจ้ามีพรสวรรค์หรือความถนัดในเรื่องนี้หรือไม่" ฮั่นเซินมองสำรวจนาง ร่างกายของนางเล็กกะทัดรัด แต่หน้าอกหน้าใจใหญ่ไม่เบา อย่างน้อยก็น่าจะคัพ D "ผู้อาวุโสบอกว่าข้าเก่ง สอนในสิ่งที่ท่านรู้มา แล้วข้าจะรีบฝึกเดี๋ยวนี้!" หลิงเม่ยเอ๋อตื่นเต้นและพูดรัวเร็ว "ตกลง ข้าจะสอนเทคนิคการนวดให้เจ้าสักสองสามอย่าง แต่สิ่งนี้เป็นวิชาตกทอดของข้า เจ้าห้ามสอนผู้อื่นเด็ดขาด แม้แต่ผู้อาวุโสของเจ้า สัญญามาว่าเจ้าจะไม่พูดเรื่องนี้กับใคร" ฮั่นเซินมองนางอย่างจริงจัง หลิงเม่ยเอ๋อรู้สึกหดหู่ที่ไม่ได้บอกผู้อาวุโสเรื่องนี้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด นางอยากเป็นเจ้าสำนักที่ยิ่งใหญ่ "ข้าสาบานว่าข้าจะไม่บอกใครแม้แต่คนเดียว—แม้แต่ผู้อาวุโส!" "ดีมาก งั้นตอนนี้ ข้าจะสอนทุกอย่างเกี่ยวกับการนวดให้เจ้า" ฮั่นเซินดีดนิ้วและมองนางตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ฮั่นเซินนอนอยู่บนเตียงลม หลิงเม่ยเอ๋อกำลังคุกเข่าอยู่ข้างๆ และใช้นิ้วมือกดจุดบนร่างกายของเขาซ้ำไปซ้ำมา หลิงเม่ยเอ๋อดูค่อนข้างสับสนและถามว่า "การนวดแบบนี้มันได้ผลจริงๆ หรือ?" "ใช่ ข้ารู้สึกได้เลยว่าพลังของข้ากำลังเพิ่มขึ้น ขยับลงไปอีกนิดสิ แล้วพลังจะยิ่งพุ่งสูงขึ้น... ใช่... ตรงนั้นแรงอีกนิด... ท่านเจ้าสำนัก เจ้าทำได้ดีมากจริงๆ"