ตอนที่ 1459: ไม่มีทางเป็นเรื่องจริง “เจ้าคุ้นเคยกับการใช้กระบี่งั้นรึ?” ฮั่นเซินมองไปยังหญิงสาวชุดเขียวในภาพวาด “หลังจากเห็นวิชากระบี่ของเจ้า ข้าก็เข้าใจเพียงพอแล้ว” เสียงนั้นดังออกมาจากก้อนหินอีกครั้ง “หากเจ้าอยากเรียนรู้วิชานี้ ข้าสามารถสอนเจ้าได้” ฮั่นเซินจ้องมองหญิงสาวในภาพวาด “ข้าเรียนรู้มันไปแล้ว” หญิงสาวในภาพวาดกล่าว “เจ้าเรียนรู้วิชานี้จากการดูข้าเนี่ยนะ?” ฮั่นเซินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าเขาไม่เชื่อ หญิงสาวในภาพวาดกลับไปนิ่งเงียบ แต่ฮั่นเซินสังเกตเห็นว่านางเริ่มเคลื่อนไหวไปทั่วผืนผ้าใบของภาพวาด ก้อนหินนั้นกลายเป็นเหมือนหน้าจอโทรทัศน์ และในฉากฝนตกที่ปรากฏอยู่นั้น หญิงสาวก็ได้หุบร่มของนางลง จากนั้นนางก็แสดงวิชากระบี่หัวใจให้เขาดู โดยใช้ร่มที่หุบอยู่นั้นเป็นอาวุธ ฮั่นเซินยืนตะลึง นางใช้วิชากระบี่หัวใจได้อย่างสมบูรณ์แบบ เป็นการจำลองทุกท่วงท่าที่เขาเพิ่งแสดงออกมาแบบหนึ่งต่อหนึ่ง การร่ายรำวิชากระบี่หัวใจของนางเก็บรายละเอียดได้ทุกอารมณ์ความรู้สึก “อา แต่เจ้าก็แค่ลอกเลียนแบบสิ่งที่ข้าทำ นั่นไม่ได้หมายความว่าเจ้าได้เรียนรู้วิชานี้อย่างแท้จริง” ฮั่นเซินไม่ได้ดูประหลาดใจนักเมื่อการแสดงวิชากระบี่ของนางจบลง กระบี่หัวใจทรงพลังได้เพราะความเชื่อและจิตใจของผู้ใช้ มันเปลี่ยนแปลงไปตามตัวผู้ใช้ สิ่งที่หญิงสาวทำคือการคัดลอกฮั่นเซิน และนางดูจะมีความสุขกับการแสดงนั้นจนประกาศว่ามันคือสิ่งที่นางได้เรียนรู้ อย่างไรก็ตาม หญิงสาวในภาพวาดไม่ใช่ฮั่นเซิน นางไม่มีบุคลิกเหมือนเขา หลังจากได้เห็นกระบี่หัวใจของเขาเพียงครั้งเดียวแล้วสามารถนำมาแสดงใหม่ได้อย่างแม่นยำไร้ที่ติ สิ่งที่นางแสดงให้เห็นมีเพียงพรสวรรค์อันน่าทึ่งในการลอกเลียนผู้อื่น ไม่ใช่สิ่งอื่นใด “มันต่างกันตรงไหน?” หญิงสาวในภาพวาดถามอย่างเย็นชา ฮั่นเซินครุ่นคิดถึงคำตอบที่เขาจะให้ได้ จากนั้นจึงบอกนางว่า “ไม่ว่าเจ้าจะลอกเลียนแบบใครได้ดีเพียงใด เพราะท้ายที่สุดแล้ว มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าทำขึ้นด้วยตัวเอง เส้นทางสู่การเรียนรู้กระบี่หัวใจขึ้นอยู่กับหัวใจที่แท้จริงของเจ้า ในตอนนี้ยังไม่มีความเป็นตัวตนของเจ้าอยู่ในวิชานี้เลย ต่อให้เจ้าจะใช้มันออกมาได้ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าได้เรียนรู้วิชานี้อย่างแท้จริง” “แล้วการเรียนรู้มันต้องประกอบด้วยอะไร?” หญิงสาวถาม “หากเจ้าสามารถใช้ความเชื่อของตนเองในการร่ายมันออกมา นั่นคือสิ่งที่ประกอบขึ้นเป็นการเรียนรู้วิชานี้” ฮั่นเซินอธิบาย หญิงสาวหยุดพูดไปทันที ฮั่นเซินรอคอยคำตอบ แต่สุดท้ายเขาก็ได้ถามคำถามของตนเองออกไป แต่นางก็ไม่ตอบคำถามนั้นเช่นกัน นางกลับไปเป็นวัตถุที่เงียบงันและไร้ความเคลื่อนไหวอีกครั้ง “นั่นหมายความว่ามีเพียงวิชาที่ทรงพลังเท่านั้นที่จะดึงดูดความสนใจของนางได้งั้นรึ?” ฮั่นเซินคิดในใจ ในขณะที่ฮั่นเซินกำลังครุ่นคิด ก็มีคนเดินเข้ามาในสวน ฮั่นเซินรู้สึกตกใจ เขาอยู่ที่นี่มาครึ่งเดือนแล้ว และนี่เป็นครั้งแรกที่มีวิญญาณเข้ามาใกล้เขา เขาคิดว่าเป็นผู้หญิงเพราะรูปร่างของนาง แต่เขาก็ไม่สามารถมั่นใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ นางสวมผ้าคลุมสีเทาที่บดบังใบหน้า “เจ้าคือผู้ดูแลคนใหม่รึ?” วิญญาณตนนั้นถามขณะมองตรงมาที่ฮั่นเซิน เห็นเพียงดวงตาของนางที่ทอประกายด้วยความมุ่งร้าย “ใช่” ฮั่นเซินตอบ “เจ้าได้รับตำแหน่งนี้มาได้อย่างไร?” วิญญาณหญิงถาม “มันไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ นายหญิงของเจ้าเป็นคนบังคับให้ข้ามาอยู่ในตำแหน่งนี้ และข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำตาม” ฮั่นเซินผ่านอะไรมาเยอะ และเขาสามารถบอกได้ทันทีว่านางไม่พอใจที่เขาได้เป็นผู้ดูแล นางน่าจะมาหาเรื่อง “สามเดือน หากเจ้าไม่สามารถทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์ฟื้นคืนและพูดออกมาสักคำเดียวได้ภายในสามเดือน ข้า ‘จันทราวิญญาณ’ จะมาแทนที่เจ้า แม้แต่นายท่านก็ขวางไม่ได้” วิญญาณหญิงกล่าวประโยคนี้กับฮั่นเซินด้วยความจริงจังเด็ดขาด มันเป็นคำขู่และไม่มีทางตีความคำพูดของนางเป็นอื่นได้เลย ฮั่นเซินมองดูจันทราวิญญาณเดินจากไป แล้วถามขึ้นว่า “การทำให้ภาพวาดพูดนั้นยากนักหรือ?” “ตั้งแต่ผู้ดูแลคนล่าสุด ‘กระบี่วิญญาณ’ เมื่อหกพันปีก่อน ก็ไม่มีใครสามารถทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์พูดได้เลย ข้าจะเป็นคนถัดไป ข้าจะเป็นผู้ดูแลคนถัดไปที่ทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์เอ่ยปากพูด” หลังจากจันทราวิญญาณกล่าวเช่นนั้น นางก็จากไป ฮั่นเซินไม่มีแม้แต่โอกาสจะตอบโต้ “การทำให้พูดสักสองสามคำมันไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอก บุตรศักดิ์สิทธิ์อาจจะไม่ใช่คนช่างพูด แต่เป็นไปไม่ได้ที่นางจะไม่พูดเลยสักคำเดียวในรอบหกพันปี นางพูดกับข้าไปสองสามประโยคแล้ว” ฮั่นเซินคิดในใจ ฮั่นเซินไม่ได้แสดงวิชาอื่นใดให้นางเห็นเพราะเกรงว่านางอาจจะขโมยไป เขาไม่คิดว่าการโชว์กระบวนท่าใหม่ๆ นั้นจำเป็นเช่นกัน มันจะเป็นเรื่องดีด้วยซ้ำหากจันทราวิญญาณมาแทนที่เขาในสามเดือนข้างหน้า บางทีเขาอาจจะได้จากไปเสียที ฮั่นเซินกังวลเกี่ยวกับหลิงเม่ยเอ๋อร์อยู่มาก เขาขอให้ราชินีแห่งกาลเวลาช่วยตามหานางในโลกใต้พิภพ และช่วยเหลือทุกวิถีทางที่ทำได้ อย่างไรก็ตาม ราชินีแห่งกาลเวลายังค่อนข้างอ่อนแอ นางมีเพียงยีนแก่นแท้ระดับทองแดง แต่มันก็เป็นเรื่องดีที่โดยเนื้อแท้แล้ว ราชินีแห่งกาลเวลาเป็นคนละคนกับหลิงเม่ยเอ๋อร์อย่างสิ้นเชิง ราชินีแห่งกาลเวลาเจ้าเล่ห์ แกมโกง และคอยหลอกล่อผู้คนอยู่เสมอ นางย่อมสามารถดมกลิ่นแผนการร้ายใดๆ ที่มุ่งเป้ามาที่หลิงเม่ยเอ๋อร์ได้อย่างแน่นอน หลิงเม่ยเอ๋อร์ยังมีราชางูขาวดำคอยปกป้อง สิ่งที่นางต้องการจริงๆ คือประสบการณ์และสมองที่ใช้งานได้สักครึ่งหนึ่ง หนึ่งวันต่อมา ราชินีแห่งกาลเวลาใช้จิตตอบกลับมา นางพบหลิงเม่ยเอ๋อร์และได้รับความไว้วางใจจากนางแล้ว ทั้งสองพักอยู่ที่ที่พักพิงหน้ากาก เป่าเอ๋อร์ในตอนแรกก็สงสัยและสนุกกับการเล่นในสวน แต่หลังจากผ่านไปสองสามวัน นางก็ไม่ชอบที่นั่นแล้ว ฮั่นเซินต้องการพานางกลับไปยังพันธมิตร และในเมื่อจี้เหยียนหรานกำลังจะไปพักร้อนกับเสี่ยวฮวา ฮั่นเซินจึงตัดสินใจร่วมเดินทางไปด้วย เป็นการเดินทางท่องเที่ยวของครอบครัว มีทั้งเป่าเอ๋อร์, เซโร่ และจี้เหยียนหราน เสี่ยวฮวาสามารถเดินได้แล้วในตอนนี้ แต่เขาเป็นเด็กที่ค่อนข้างเงียบขรึม เขานั่งบนเบาะลมพลางเล่นกับเป่าเอ๋อร์ ฮั่นเซิน จี้เหยียนหราน และเซโร่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ พวกเขากำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานขณะรับประทานอาหารและชมใบไม้ที่ร่วงหล่น พวกเขาอยู่บนดาวเรนฟลาวเวอร์ นี่เป็นฤดูกาลที่ดอกไม้ทั้งหลายบานสะพรั่ง และไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผู้คนจำนวนมากจะมาเยือนเพื่อชมดอกไม้และดูพวกมันผลิบาน ฮั่นเซินเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แต่เป็นเพียงตอนนี้ที่ได้มาอยู่ที่นี่จริงๆ เท่านั้นที่เขาจะสามารถเข้าใจและชื่นชมความงามของสถานที่แห่งนี้ได้อย่างแท้จริง บรรยากาศในครอบครัวเต็มไปด้วยความสุข ฮั่นเซินและจี้เหยียนหรานพบว่าตนเองกำลังย้อนนึกถึงอดีตที่สถานศึกษา แต่ทันใดนั้น ชายในชุดสูทคนหนึ่งดูเหมือนกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา พวกเขามองไปที่เขา คนส่วนใหญ่ที่นั่นสวมเสื้อผ้าลำลองและนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ตามลำพังเพื่อทำธุระส่วนตัว แต่ชายคนนี้เดินตรงมาทางพวกเขา เขากำลังจะมาหาพวกเขาอย่างชัดเจน “สวัสดี ข้าชื่อหวัง กู่ไค ข้าทำงานให้กับกึ่งเทพชิวหมิง ท่านชิวหมิงจะมาที่นี่ในเร็วๆ นี้ และเขาชอบจุดนี้มาก ตั้งราคามาได้เลย ข้าจะซื้อจุดนี้เอง” ในขณะที่ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่แฝงไว้ด้วยการข่มขู่ในคำพูดของเขา