บทที่ 1543: เลื่อนระดับภายใต้แรงกดดัน อุโมงค์แห่งนี้มีความกว้างพอๆ กับหลุมหลบภัยทางอากาศ มันกว้างพอให้รถวิ่งผ่านได้ แต่ก็แค่นั้น ทุกๆ หนึ่งไมล์ จะมีลำแสงจากด้านบนส่องลงมาอาบไล้ช่วงหนึ่งของอุโมงค์ มันทำให้สถานที่แห่งนี้ดูยาวไกลกว่าความเป็นจริงและให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง หลังจากผ่านจุดแสงแต่ละจุด แรงกดดันที่แทรกซึมอยู่ในบรรยากาศของอุโมงค์ก็เพิ่มสูงขึ้น สิ่งมีชีวิตระดับอัญมณีที่เป็นทายาทของสิ่งมีชีวิตระดับซูเปอร์สามารถผ่านจุดแสงเหล่านั้นไปได้เพียงสิบสี่จุดเท่านั้น พวกมันไม่สามารถไปได้ไกลกว่านั้นอีก เมื่อมองลงไปในอุโมงค์จากระยะไกล แอ่งแสงเหล่านั้นดูเหมือนแสงไฟริมทางที่เรียงรายไปตลอดทาง โดยรวมแล้วมีทั้งหมดสิบเก้าจุด จนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครสามารถไขปริศนาได้ว่ามีอะไรอยู่ที่ปลายทางของอุโมงค์แสงเทพ (Godlight Tunnel) แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่เลื่อนระดับเป็นซูเปอร์ในขณะที่อยู่ในอุโมงค์ ก็ยังไม่สามารถไปถึงจุดสิ้นสุดของมันได้ เจ้าสิงโตน้อยเดินตามมาพร้อมกับรอยยิ้ม “เราพบกันในสนามรบ คราวหน้าเราค่อยมาเจอกันใหม่ ข้าคือราชาสิงโตหยกน้อยแห่งภูเขาสิงโต เจ้าชื่ออะไร?” “ฮั่นเซิ่น ข้าเป็นมนุษย์” ฮั่นเซิ่นตอบ เขายังคงไม่ถูกชะตากับราชาสิงโตหยกน้อยนัก แต่ก็ไม่ได้เกลียดเข้าไส้ เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธที่จะสนทนาด้วย ในขณะที่ฮั่นเซิ่นและเจ้าสิงโตน้อยกำลังพูดคุยกัน หยูเหมี่ยวก็จ้องมองพวกเขาอย่างเย็นชา เธอเกลียดชังฮั่นเซิ่น และในระหว่างที่พวกเขากำลังสนทนากัน ก็มีคนอื่นเดินเข้ามาในอุโมงค์แสงเทพ ฮั่นเซิ่นคิดว่าเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตหรือวิญญาณทั่วไป แต่ที่จริงแล้วคือ หกวิถี (Six Paths) หัวใจของหยูเหมี่ยวเต้นรัวเมื่อเห็นหกวิถี จักรพรรดิหกวิถีไม่มีทางมอบจีโนคอร์ให้ และถ้าฮั่นเซิ่นมีความขัดแย้งใดๆ กับวิญญาณตนนี้ เธอเชื่อว่าหกวิถีคงจะสังหารเขาได้อย่างง่ายดาย หยูเหมี่ยวที่กำลังจะเดินตามต่อไป หยุดอยู่กับที่ครู่หนึ่ง เธอรอให้หกวิถีตามมาทันเพื่อดูว่าจะเกิดความขัดแย้งระหว่างทั้งสองหรือไม่ “พี่หญิง จักรพรรดิหกวิถีอยู่ที่นี่ ข้าไม่แน่ใจว่าฮั่นเซิ่นรู้หรือไม่ว่าเขาเป็นใคร หากไม่รู้ ด้วยนิสัยของหกวิถี รับรองว่าต้องเกิดการต่อสู้ขึ้นแน่” หยูซวนบอกหยูเหมี่ยวด้วยความตื่นเต้นระคนยินดี เขาเองก็คิดเช่นเดียวกัน หกวิถีเดินเข้ามาใกล้ฮั่นเซิ่นในไม่ช้า และทำลายความคาดหวังของหยูเหมี่ยวและหยูซวนไปจนหมดสิ้น หกวิถีพูดกับมนุษย์ผู้นี้ราวกับเป็นสหายเก่า เขาถามว่า “ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่?” “ข้าอยู่ในซากปรักหักพังของเทพ ข้าจะพลาดโอกาสแวะมาเยี่ยมอุโมงค์แสงเทพได้อย่างไรกัน?” ฮั่นเซิ่นยิ้ม หกวิถีพยักหน้าและกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ถือว่ามาได้จังหวะพอดี ตอนนี้เรามาแข่งกันดูเถิดว่าใครจะเดินไปได้ไกลที่สุดในอุโมงค์แสงเทพแห่งนี้” หยูเหมี่ยวและหยูซวนทำสีหน้าแปลกประหลาด พวกเธอไม่คาดคิดว่าฮั่นเซิ่นจะรู้จักมักคุ้นกับจักรพรรดิหกวิถีเป็นการส่วนตัว และเมื่อรู้นิสัยของหกวิถีแล้ว การเห็นเขาพูดกับฮั่นเซิ่นราวกับเป็นคนระดับเดียวกันนั้นช่างน่าฉงนจนพวกเธอตกตะลึงไปเลย ราชาสิงโตหยกน้อยที่เห็นฮั่นเซิ่นคุยกับจักรพรรดิหกวิถีราวกับเพื่อนฝูง ยิ่งเพิ่มความชื่นชมในตัวมนุษย์ผู้นี้มากขึ้นไปอีก เขาคิดในใจว่า “ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาแข็งแกร่งขนาดนี้ การจะฆ่าเทพธิดาได้ตามใจชอบ เขาต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่ ก่อนที่จักรพรรดิหกวิถีจะระเบิดตัวเอง เขามีชื่อเสียงโด่งดังกว่าบิดาของข้าเสียอีก หากฮั่นเซิ่นสามารถคุยกับเขาได้เหมือนเพื่อน เช่นนั้นฮั่นเซิ่นต้องแข็งแกร่งอย่างแท้จริง” อย่างไรก็ตาม หกวิถีไม่ใช่คนช่างพูด หลังจากแลกเปลี่ยนคำพูดกันเพียงสั้นๆ เขาก็เดินต่อไปและมุ่งความสนใจไปที่การเดินทางลึกเข้าไปในอุโมงค์แสงเทพ ฮั่นเซิ่น, ราชินี, ถังเจิ้นหลิว และเจ้าสิงโตน้อยเดินตามไป เป่าเอ๋ออยู่ในอ้อมแขนของฮั่นเซิ่น และสัตว์ดาราไท่ (Starsea Beast) ก็เดินตามหลังฮั่นเซิ่นไป เจ้าเงินน้อยอยู่บนหัวของสัตว์ตัวใหญ่ จ้องมองแสงสว่างที่อยู่ข้างหน้า แหล่งกำเนิดแสงด้านบนเปรียบเสมือนดวงอาทิตย์ขนาดเล็ก และพวกมันก็ให้แสงสว่างแก่อุโมงค์ได้เป็นอย่างดี ม่านแสงแรกตกลงมาบนตัวฮั่นเซิ่น ห่อหุ้มเขาไว้ด้วยสิ่งที่ให้ความรู้สึกราวกับสายน้ำ แสงนั้นมีความสัมผัสจับต้องได้ ทว่าความรู้สึกนั้นไม่หนักหนา และไม่รู้สึกว่าเป็นภาระแต่อย่างใด ทุกคนเดินผ่านม่านแสงแรกไปได้อย่างง่ายดาย แต่หลังจากผ่านแสงนั้นไป แรงโน้มถ่วงก็รู้สึกหนักหน่วงขึ้นมาก ถึงกระนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาช้าลงหรือส่งผลต่อการเดินทางของพวกเขามากนัก พวกเขาเดินต่อไปจนถึงม่านแสงที่ห้า ที่นั่น ถังเจิ้นหลิวไม่สามารถทนต่อแรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาได้ ร่างกายของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อ และรู้สึกราวกับว่ากำลังแบกภูเขาทั้งลูกเอาไว้ การจะก้าวเดินแต่ละก้าวต้องใช้ความพยายามอย่างมหาศาล แน่นอนว่าเขามีเพียงจีโนคอร์ระดับทองแดงเท่านั้น ความสมบูรณ์ของร่างกายและระดับจีโนคอร์ของเขายังคงอ่อนแอมาก ดังนั้นการที่เขามาได้ไกลขนาดนี้ถือว่าน่าประทับใจทีเดียว “เจ้ายังไหวไหม?” ฮั่นเซิ่นถามถังเจิ้นหลิว “ไม่เป็นไร ข้ายังไปต่อได้ ข้าต้องไปให้ถึงจุดที่หกเป็นอย่างน้อย” ถังเจิ้นหลิวขบฟันแน่น ฮั่นเซิ่นไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่เดินไปข้างๆ ถังเจิ้นหลิว แรงกดดันตรงนั้นไม่ได้สร้างความลำบากให้ฮั่นเซิ่นเลย ถังเจิ้นหลิวเห็นคนอื่นเดินไปข้างหน้าได้อย่างอิสระ และเขายังเห็นเจ้าเงินน้อยนอนอยู่บนหัวสัตว์ดาราไท่ในท่าทางผ่อนคลายราวกับไม่มีแรงกดดันจากบรรยากาศเพิ่มขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย เขาถอนหายใจและคิดกับตัวเองว่า “สหายของฮั่นเซิ่นน่ากลัวจริงๆ กว่าข้าจะไล่ระดับตามเขาให้ทันต้องใช้เวลานานเท่าใดกัน?” ถังเจิ้นหลิวไม่ต้องการยอมแพ้ และเขาก็เดินหน้าต่อไป ในที่สุดเขาก็ถูกทิ้งห่างจากคนอื่นมาก เพราะฝีเท้าของเขาเชื่องช้าลงอย่างยิ่ง กล้ามเนื้อของเขาเกร็งแน่นราวกับจะฉีกกระชากเสื้อผ้าออกมาได้ทุกเมื่อ ฮั่นเซิ่นไม่ได้ทำตัวให้ชัดเจนว่าเขากำลังจับตาดูชายคนนี้ดิ้นรนอย่างตั้งใจ แต่เขาก็คอยสังเกตอาการอยู่ห่างๆ หากสถานการณ์เริ่มหนักหนาเกินไป และถังเจิ้นหลิวไม่สามารถยืนหยัดต้านทานแรงโน้มถ่วงได้อีกต่อไป ฮั่นเซิ่นจะพาเขาออกจากอุโมงค์ก่อนที่เขาจะล้มฟุบและตายลงที่นั่น น่าแปลกที่แม้จะยากลำบากเพียงใด เขาก็ยังประคองตัวไว้ได้อย่างเหนียวแน่น และเมื่อเขาเกือบจะถึงแสงจุดที่หก กระดูกของเขาก็เริ่มส่งเสียงลั่น ร่างกายทั้งโครงสร้างของเขาราวกับจะแตกสลาย ตูม! เมื่อถังเจิ้นหลิวก้าวเข้าไปในอาบของแสงจุดที่หก ร่างกายทั้งร่างของเขาก็เปล่งประกายสีเงิน ดูราวกับว่าจีโนคอร์ของเขาเลื่อนระดับไปถึงระดับเงินได้สำเร็จ หยูเหมี่ยวและราชาสิงโตน้อยมองมาที่เขา แม้ว่าการเลื่อนระดับในอุโมงค์แสงเทพจะไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เพียงแค่การทำได้ก็พิสูจน์ว่าเขามีพรสวรรค์ ถังเจิ้นหลิวเหนื่อยล้าเกินไป เขาจึงนั่งลงและหยุดเดินต่อ จีโนคอร์ของเขาเลื่อนระดับขึ้น แต่ร่างกายของเขายังไม่เลื่อนตาม ร่างกายของเขาไม่สามารถทนต่อแรงกดดันได้อีกต่อไป เขาไม่สามารถก้าวเดินต่อไปได้แม้แต่นิ้วเดียว “ข้าเดินต่อไม่ไหวแล้ว พวกเจ้าไปกันเถอะ ข้าจะรอที่นี่” ถังเจิ้นหลิวพูดแทรกระหว่างการหอบหายใจอย่างหนัก ฮั่นเซิ่นพยักหน้าขณะเดินต่อไปพร้อมกับราชินี เมื่อพวกเขาถึงม่านแสงที่เก้า ก็ถึงคราวที่ราชินีเริ่มมีความลำบาก และเมื่อเธอถึงม่านแสงที่สิบ ร่างกายของราชินีก็เริ่มช้าลงและจีโนคอร์ของเธอก็เลื่อนระดับขึ้น “อุโมงค์แสงเทพมอบโอกาสในการเลื่อนระดับจีโนคอร์ แต่สิ่งมีชีวิตและวิญญาณตนอื่นกลับไม่แสดงการเปลี่ยนแปลงใดๆ ทั้งถังเจิ้นหลิวและราชินีต่างก็เลื่อนระดับ นี่เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ หรือมีเหตุผลเบื้องหลังเรื่องนี้กันแน่?” ฮั่นเซิ่นครุ่นคิด