ตอนที่ 2056 วัวหิน ซิอุสและหญิงสาวเผ่ามังกรไม่ได้ลดระดับเสียงลง ทำให้ฮั่นเซิ่นได้ยินทุกคำที่พวกเขาสนทนาอย่างชัดเจน “คิดจะจับฉันไปเป็นพาหนะงั้นเรอะ? กล้าดียังไง! ต่อให้ฉันยอม แล้วพวกเธอไม่มีขาเดินกันหรือยังไง?” ฮั่นเซิ่นครุ่นคิดหาทางออกจากสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนี้ หญิงสาวเผ่ามังกรดูเหมือนจะมีระดับขั้นมาร์ควิส ส่วนลูกเรือคนอื่นๆ ก็ดูแล้วไม่ต่ำกว่าระดับดยุก ยิ่งมีเรือรบประจำการอยู่ด้วย การจะหลบหนีไปดูจะไม่ใช่ทางเลือกที่เป็นไปได้เลย ปัญหาหลักก็คือ หากฮั่นเซิ่นเปิดเผยตัวตนออกมา ผู้คนทั้งทะเลซากปรักหักพังคงจะแห่กันมาไล่ล่าเขา ทางออกนับจากนี้ไปคงถูกเฝ้าไว้อย่างแน่นหนา การหลบหนีจะกลายเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ “ไม่ได้ เราจะเปิดเผยตัวตนไม่ได้” ฮั่นเซิ่นยังคงคิดไปพลางพยายามจัดการกับฉลามหินต่อไป “ล่าสิ่งมีชีวิตต่างมิติระดับมาร์ควิสสำเร็จ ฉลามหิน: พบยีนต่างมิติ ได้รับวิญญาณอสูรฉลามหิน” ฮั่นเซิ่นฉีกร่างของฉลามหินออกแล้วกัดเข้าที่กระดูกซึ่งเป็นยีนต่างมิติ เขาทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเริ่มว่ายน้ำจากไปอย่างสบายอารมณ์ อย่างไรก็ตาม ซิอุสไม่มีทางปล่อยให้ฮั่นเซิ่นหนีไปง่ายๆ เธอสะบัดหางงูและใช้แสงศักดิ์สิทธิ์สกัดกั้นทางของฮั่นเซิ่นเอาไว้ ฮั่นเซิ่นส่งเสียง "มอ" ใส่ซิอุสเพื่อแสดงตัวว่าเป็นวัว ซิอุสยิ้มแล้วโบกมือ แสงรัศมีศักดิ์สิทธิ์วงหนึ่งก็พุ่งตรงมาทางเขา ฮั่นเซิ่นพยายามใช้ฟันกัดแสงนั้น เขาอยากรู้ว่าจะทำลายมันได้โดยไม่ต้องเผยตัวตนหรือไม่ วงแหวนกระทบเข้าที่หัวของเขาแล้วขยายใหญ่ขึ้น มันเลื่อนผ่านหัวของฮั่นเซิ่นและรัดแน่นรอบคอของเขา รัศมีนั้นรัดแน่นรอบคอของวัวหินจนเขารู้สึกเหมือนกำลังจะหายใจไม่ออก ฮั่นเซิ่นส่ายหัวและพยายามสะบัดมันออก แต่แสงนั้นแข็งแกร่งมาก ต่อให้ร่างกายของวัวหินจะทรงพลังเพียงใดเขาก็ไม่อาจทำลายมันได้ มันคงเป็นวิชาจีโนพิเศษของเผ่ากาน่า ในขณะที่ฮั่นเซิ่นกำลังสงสัยว่าควรใช้พลังของตัวเองทำลายมันดีหรือไม่ เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากซิอุส ฮั่นเซิ่นไม่เคยได้ยินเสียงนี้มาก่อน มันไม่ใช่ภาษาเฉพาะเจาะจง แต่เขากลับเข้าใจความหมาย มันเป็นน้ำเสียงที่ปลอบประโลมและบีบบังคับให้เขาต้องยอมจำนน อีกทั้งยังมีกระแสของการข่มขู่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง มันซับซ้อนมาก แต่ไม่รู้ทำไม ฮั่นเซิ่นถึงสามารถได้ยินและเข้าใจมันได้ “วิชาจีโนของเผ่ากาน่านี่น่าขนลุกจริงๆ น่าเสียดายที่แดนชำระบาปอยู่ในดาวเคราะห์คราส ไม่อย่างนั้นฉันคงถามสองพี่น้องเผ่ากู่น่าได้” ฮั่นเซิ่นคิด “ในเมื่อตอนนี้หนีไม่ได้ ก็แกล้งทำเป็นว่าถูกจับได้ไปก่อนแล้วกัน ด้วยฐานะของซิอุส บางทีเธออาจจะพาฉันออกจากทะเลซากปรักหักพังได้ เมื่อถึงตอนนั้นฉันค่อยเปิดเผยตัวตนทีหลัง” ซิอุสยังคงส่งเสียงเหล่านั้นออกมาเรื่อยๆ และรัศมีก็ยังคงรัดแน่นขึ้น เขารู้สึกราวกับว่าคอของเขาจะหัก ฮั่นเซิ่นสามารถทำลายรัศมีนั้นได้ แต่เขากลับเลือกที่จะเบิกตาวัวกว้างและทำตัวเชื่องๆ เขาหันไป "มอ" ใส่ซิอุสโดยไม่แสดงท่าทีโกรธเคือง เขาพยายามแสดงตัวให้ดูไม่มีพิษมีภัยที่สุดเท่าที่จะทำได้ “เจ้าจะติดตามข้าใช่ไหม?” ซิอุสถามเมื่อเห็นพฤติกรรมของวัวหิน มอ! ฮั่นเซิ่นพยายามทำตัวให้น่ารักอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาเดินเข้าไปใกล้เธอแล้วเอาตัวถูไถกับร่างของเธอ ฮั่นเซิ่นคอยเอาตัวถูไปมาโดยนึกถึงพฤติกรรมของเสี่ยวอิ๋นและเสี่ยวซิง เขาครุ่นคิดหาเคล็ดลับว่าสิ่งมีชีวิตควรทำตัวอย่างไรหากต้องการจะทำตัวน่ารัก ซิอุสพอใจกับการแสดงของฮั่นเซิ่นมาก เธอลูบหัววัวแล้วยิ้ม “ตั้งแต่นี้ไปจงตามข้ามา แล้วเจ้าจะได้รับประโยชน์มากมาย” มอ! วัวหินส่งเสียงรับอีกครั้งเป็นการแสดงว่าเข้าใจ “ท่านพี่ซิอุสทรงพลังจริงๆ วันนี้ข้าได้เรียนรู้อะไรมากมายเลย” มังกรสิบเก้ากล่าวชม “มันก็แค่เรื่องบังเอิญ สติปัญญาของวัวหินตัวนี้ไม่เลวเลย แถมยังมีนิสัยเชื่องมาก นั่นคือเหตุผลที่กระบวนการทั้งหมดราบรื่นแบบนี้” ซิอุสกล่าว รัศมีรอบคอของฮั่นเซิ่นคลายออก มันไม่ได้หายไป แต่ยังคงคล้องอยู่ที่ตัวเขา “วิชาจีโนนี้ก็น่าสนใจดีแฮะ ถ้าได้เรียนบ้างคงจะดีไม่น้อย ต่อไปถ้าจะจับพวกต่างมิติก็คงง่ายขึ้นเยอะ” ฮั่นเซิ่นคิดกับตัวเอง ซิอุสพาฮั่นเซิ่นขึ้นเรือรบไปกับเธอ ฮั่นเซิ่นแสร้งทำตัวเป็นผู้ติดตามและพยายามทำตัวให้ดีที่สุด ฮั่นเซิ่นแสดงบทบาทน่ารักได้เก่งมากเพราะสัตว์เลี้ยงหลายตัวของเขาก็เป็นแบบนี้ สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่เลียนแบบท่าทางของพวกมัน และนั่นก็ทำให้ซิอุสและคนอื่นๆ มีความสุขมาก พวกเขาต่างพากันเอ็นดูเขา “ท่านพี่ซิอุส วัวหินตัวนี้น่ารักเกินไปแล้ว ถ้าท่านไม่ต้องการ ข้าขอมันได้ไหม? ข้าจะเอาพาหนะโกเลมระดับดยุกไปแลกกับท่านเลย” มังกรสิบเก้ากล่าวพลางจับคอวัวแล้วลูบมันเบาๆ ฮั่นเซิ่นรู้สึกเหมือนหัวของเขาหนุนอยู่บนสิ่งที่นุ่มนิ่มมาก ดวงตาของเขาดูไร้เดียงสาอย่างยิ่ง “เจ้าล้อเล่นอะไรน่ะ? มันก็แค่วัวหินตัวหนึ่ง แถมยังมาจากทะเลซากปรักหักพังของเจ้า เดี๋ยวข้าก็ไปจับตัวใหม่ให้เจ้าทีหลังก็ได้ แต่อาจจะไม่ค่อยมีโอกาสได้กลับมาแถวนี้อีกแล้วล่ะนะ” ซิอุสยิ้ม มังกรสิบเก้าเมื่อได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้เซ้าซี้ต่อ เธอเพียงแค่ลูบหัววัวหินอีกครั้ง “ท่านพี่สิบเก้า มีที่ไหนที่เรายังไม่ได้ไปสำรวจอีกไหม?” ซิอุสเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ข้าค้นหาไปหลายพันไมล์แล้ว ข้าคิดว่าฮั่นเซิ่นคงหนีออกจากทะเลซากปรักหักพังไปแล้วจริงๆ หากเขายังอยู่ ข้าคงหาเขาเจอไปนานแล้ว” มังกรสิบเก้ากล่าว ในเมื่อพวกเขาพูดถึงเขา ฮั่นเซิ่นจึงนั่งลงข้างๆ ซิอุส เขาเอนตัวพิงเธอเพื่อให้มั่นใจว่าจะได้ยินทุกคำที่พวกเขาพูด ซิอุสขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “เขาหนีออกจากทะเลซากปรักหักพังไปได้ยังไง?” “บางทีเขาอาจจะมีพลังมิติหรือสมบัติวิเศษอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นเขาจะมาที่นี่ได้ยังไงตั้งแต่แรก?” มังกรสิบเก้าไหวไหล่ “ฮั่นเซิ่นแข็งแกร่งมาก เขาฆ่าชารอนกับท่านพี่สิบสาม และยังหนีรอดจากท่านพี่สิบห้าและหลงอิงมาได้ ข้าเกรงว่าคงมีแค่พี่ใหญ่ของเราเท่านั้นที่จะจัดการเขาได้” ซิอุสขมวดคิ้ว “ข้าสืบเรื่องของฮั่นเซิ่นมาพอสมควร เขาสู้กับไม้ไผ่โดดเดี่ยวในวังฟ้าจนเสมอกัน เขาเป็นอัจฉริยะ ระดับเดียวกันไม่มีใครกี่คนหรอกที่จะเอาชนะเขาได้” “ฮึ ก็แค่โชคดีที่เขายังไม่ได้เจอกับพี่ใหญ่ของข้าเท่านั้นแหละ” มังกรสิบเก้าแค่นเสียงอย่างโกรธเคือง “มังกรหนึ่งคือที่สุดของเผ่ามังกร เขาเป็นผู้นำของพวกเรา ดังนั้นแน่นอนว่าเขาต้องแข็งแกร่งมาก” ซิอุสกล่าว “แต่ฮั่นเซิ่นหนีไปแล้ว ถ้าพี่ใหญ่ของข้าอยู่ที่นี่ตอนสู้กับเขา ป่านนี้เขาคงถูกฆ่าตายไปแล้ว” พอพูดถึงมังกรหนึ่ง มังกรสิบเก้าก็ดูตื่นเต้นมาก ดูเหมือนเธอจะชื่นชมเขาจากใจจริง ซิอุสและมังกรสิบเก้ายังไม่ได้วางแผนจะออกจากทะเลซากปรักหักพังในเร็วๆ นี้ พวกเขายังคงสำรวจต่อไปอีกสักพักด้วยเรือรบ ซิอุสยังคิดว่าฮั่นเซิ่นน่าจะยังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง หากคนที่สั่งการอยู่นี้เป็นมังกรสิบเก้า พวกเขาคงจากไปนานแล้ว