บทที่ 2376 - หญิงพรหมจารีไซเรน “ซินซินน้อย เจ้ายันคงน่ารักและใสซื่อเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด” หญิงสาวเกล็ดขาวเอ่ยยิ้มๆ กับหลานไห่ซิน “ท่าน... ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่? ข้านึกว่าท่าน...” หลานไห่ซินเรียบเรียงประโยคอย่างยากลำบาก สถานการณ์นี้มันเกินความคาดหมายเสียจนจิตใจของนางปรับตัวไม่ทัน หญิงสาวถอนหายใจและกล่าวว่า “เกิดปัญหาที่ไม่คาดคิดขึ้นระหว่างการวิวัฒนาการของข้า และเสี่ยวหยุนก็พยายามจะฆ่าข้า นางบีบให้ข้าต้องจนมุม ข้าจึงต้องเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในขวดโหลไซเรนเพื่อรักษาชีวิตเอาไว้” ฮั่นเซินเข้าใจในที่สุด เสี่ยวหยุนที่นางพูดถึงย่อมเป็นผู้อาวุโสไซเรนอย่างไม่ต้องสงสัย ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสคนนั้นจะไม่เคยชนะใจแม่ของไป๋อี้ได้เลย แผนการที่นางปรุงแต่งขึ้นมาจริงๆ แล้วเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการใหญ่ของแม่ไป๋อี้เท่านั้น แม้ในยามที่นางล้มเหลวในการวิวัฒนาการ นางก็ยังเป็นฝ่ายชนะอยู่ดี จากนั้นหญิงสาวก็หันมามองฮั่นเซิน นางยังคงรอยยิ้มที่อ่อนโยนนั้นไว้และกล่าวว่า “ลูกแม่ แม่ดีใจที่เห็นเจ้าที่นี่” “ท่านคงได้ยินสิ่งที่ผู้อาวุโสไซเรนพูดแล้ว ข้าไม่ใช่ไป๋อี้ลูกชายของท่าน” ฮั่นเซินกล่าวอย่างเรียบง่าย หญิงสาวพยักหน้า “ข้ารู้ อย่างไรเสียไป๋อี้ก็ไม่ใช่ลูกของข้าอยู่แล้ว” เมื่อหญิงสาวกล่าวเช่นนั้น หลานไห่ซินก็ถึงกับชะงักด้วยความตกใจ แม้แต่ฮั่นเซินเองก็ยังรู้สึกประหลาดใจ หญิงสาวอธิบายว่า “ข้าคือหญิงพรหมจารีไซเรน ข้าต้องรักษาความบริสุทธิ์ของร่างกายเอาไว้ ข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องแต่งงานเข้าไปในเผ่าราชาสุดขั้ว แต่ข้าได้ทำข้อตกลงกับราชาไป๋ ข้าจะดำรงฐานะในฐานะภรรยาของเขา แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องมีบุตร หน้าที่นั้นจะเป็นของหญิงไซเรนอีกคนที่ข้าเลี้ยงดูไว้ใกล้ตัว” “คนคนนั้นคงไม่ใช่ผู้อาวุโสไซเรนหรอกใช่ไหม?” หัวใจของฮั่นเซินกระตุกวูบ หญิงสาวมองฮั่นเซินด้วยสายตาชื่นชม นางเอ่ยกับเขาอย่างนุ่มนวลว่า “ใช่แล้ว เป็นเสี่ยวหยุนจริงๆ และนางก็ได้หลับนอนกับราชาไป๋เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น นางไม่รู้เรื่องข้อตกลงของข้ากับราชาไป๋เลย และนางไม่เคยล่วงรู้เลยว่าข้ายังคงเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่” ฮั่นเซินรู้สึกขนลุกซู่ เขาเอ่ยขึ้นว่า “ไป๋อี้คือลูกชายของนางงั้นหรือ?” “เจ้าหนู ข้าเริ่มจะชอบเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ” หญิงสาวยิ้มให้ฮั่นเซิน แต่ไม่ได้ตอบคำถามของเขา ความจริงที่ค้นพบเปรียบเสมือนความหนาวเหน็บที่ซึมลึกเข้าไปในกระดูกของฮั่นเซิน เขาเดาว่าข้อสันนิษฐานของเขาน่าจะถูกต้อง ผู้อาวุโสไซเรนบอกว่านางยอมสละลูกชายเพื่อผู้หญิงคนนี้ แต่หญิงสาวเกล็ดขาวคนนี้กลับไม่มีลูกจริงๆ ไป๋อี้มีเลือดเนื้อเชื้อไขของราชาไป๋และไซเรน ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือไป๋อี้คือลูกชายของผู้อาวุโสไซเรน แต่หญิงเกล็ดขาวคนนี้ใช้เล่ห์เหลี่ยมบางอย่างเพื่อแย่งเด็กมาเป็นของตัวเอง ผู้อาวุโสไซเรนไม่รู้อะไรเลย และนางเชื่อมาตลอดว่าลูกชายของนางตายไปแล้ว “ช่างเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจริงๆ ผู้อาวุโสไซเรนไม่เคยระแคะระคายเลยว่าไป๋อี้คือลูกชายของนาง นับว่าโชคดีที่นางไม่รู้ ไม่อย่างนั้นนางคงจะทำทุกอย่างเพื่อไป๋อี้ และนางก็คงจะเปิดโปงข้ากับราชาไป๋ไปแล้ว” ฮั่นเซินมองไปที่รอยยิ้มอันแสนหวานของหญิงสาวแล้วรู้สึกโล่งอก “เจ้าหนู สนใจมาทำข้อตกลงกับข้าไหม?” หญิงสาวยิ้มให้ฮั่นเซิน “ข้อตกลงแบบไหน?” ฮั่นเซินถาม “เจ้าก็รู้สถานการณ์ของข้า ร่างกายของข้าถูกทำลาย และข้าต้องอาศัยอยู่ในขวดโหลไซเรน หากข้าหาทางหาร่างใหม่ไม่ได้ ข้าก็จะต้องสลายไป เจ้าได้ปลอมตัวเป็นไป๋อี้ เขาไม่ใช่ลูกของข้า แต่เขาเป็นลูกของราชาไป๋ ข้าสันนิษฐานว่าเจ้าน่าจะตระหนักดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากราชาไป๋รู้ว่าเจ้าฆ่าไป๋อี้?” หญิงสาวกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ซึ่งฮั่นเซินก็ชอบแบบนี้ “ข้าสามารถช่วยเจ้าจัดการเรื่องนั้นได้ และข้าช่วยให้เจ้าใช้พลังของขวดโหลไซเรนได้ แต่เจ้าก็ต้องหาร่างใหม่ให้ข้าใช้ด้วย เจ้าคิดว่าอย่างไร?” “นั่นฟังดูไม่ใช่ข้อตกลงที่แย่อะไร ข้าตกลง” ฮั่นเซินกล่าว หญิงสาวดูจะประหลาดใจ นางไม่คิดว่าฮั่นเซินจะตกลงรวดเร็วขนาดนี้ รอยยิ้มของนางกว้างขึ้น “เจ้าหนู ข้าเริ่มจะชอบเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ แล้วจริงๆ” “ข้าช่วยท่านได้ แต่ข้ามีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง” ฮั่นเซินกล่าว “ว่ามาสิ” หญิงสาวพยักหน้า “ท่านจะเรียกชื่อข้า หรือจะแค่เรียกว่า ‘นี่’ หรือ ‘โย่’ หรืออะไรก็ได้ แต่เลิกเรียกข้าว่าเจ้าหนูได้แล้ว” ฮั่นเซินกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง หญิงสาวยิ้มกว้างให้ฮั่นเซินแล้วพูดว่า “ตกลง ข้าเข้าใจแล้ว” “ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ” ฮั่นเซินพยักหน้าให้หญิงสาว “หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือจากข้า ให้เคาะที่ด้านซ้ายของขวดโหลไซเรน” หญิงสาวสบตาฮั่นเซิน แล้วขวดโหลไซเรนก็หยุดส่องแสง แสงสีรุ้งถูกสูบกลับเข้าไปในขวดโหล พร้อมกับพาร่างของหญิงสาวหายไปด้วย ขวดโหลไซเรนลอยออกจากแท่นบูชามาอยู่ในมือของฮั่นเซิน แสงสว่างหายไป และขวดโหลไซเรนก็ดูไม่ต่างจากขวดคริสตัลธรรมดาๆ ฮั่นเซินมองขวดโหลไซเรนอยู่ครู่หนึ่งแล้วเก็บมันไป ผู้หญิงคนนั้นแข็งแกร่งมาก นางมีสมบัติไซเรนอย่างขวดโหลไซเรนเป็นฐานที่มั่นสำหรับตัวตนในปัจจุบันของนาง มีความเป็นไปได้ว่าแม้แต่นกแดงน้อยก็อาจจะรับมือนางไม่ได้ พวกเขามีข้อตกลงชั่วคราวที่จะทำงานร่วมกัน เนื่องจากไม่มีเหตุผลที่จะต้องสู้กันเอง หากมีอะไรเกิดขึ้นที่ทำให้ต้องขัดแย้งกัน สถานการณ์คงจะเลวร้ายอย่างรวดเร็ว หญิงสาวคนนั้นใช้ผู้อาวุโสไซเรนเพื่อล่อคนในเผ่าไซเรนที่เหลือมาที่นี่เพื่อถูกฆ่า เห็นได้ชัดว่านางต้องการเลือดของพวกไซเรน แผนการของนางคงรวมถึงการฆ่าไป๋อี้และหลานไห่ซินด้วยเช่นกัน แต่เพราะฮั่นเซินอยู่ที่นี่ เขาจึงทำให้แผนการของหญิงสาวพังพินาศ นางคงไม่แน่ใจเกี่ยวกับฮั่นเซินและความสามารถของเขา ดังนั้นนางจึงเลือกที่จะเป็นพันธมิตรกับเขา อย่างไรก็ตาม เขาจะไว้ใจนางไม่ได้ เขารู้เรื่องนั้นดี แต่ในตอนนี้ การทำงานให้นางเป็นเรื่องดีสำหรับฮั่นเซิน ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไม่เปิดโปงนาง พวกเขาทั้งคู่ต่างมีสิ่งที่ต้องการจะได้ และต่างก็ต้องการกันและกัน ดังนั้นพวกเขาจึงร่วมมือกันได้โดยไม่มีปัญหาหรือการเจรจาต่อรองอะไรมากมาย หลานไห่ซินดูสับสนไปหมด นางได้ยินบทสนทนาทั้งหมดที่นำไปสู่ข้อตกลงระหว่างฮั่นเซินและหญิงสาว แต่นางก็ยังไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น มันฟังดูเหมือนเรื่องตลกที่แปลกประหลาด “เจ้ากำลังจะทำอะไร?” ฮั่นเซินเดินเข้าไปใกล้ และหลานไห่ซินก็เริ่มหน้าถอดสี นางรู้ดีว่านางอ่อนแอ และไม่มีทางหนีรอดไปได้ ฮั่นเซินมีวิหคเพลิงระดับเทพเจ้า แม้เขาจะอยู่ตัวคนเดียว นางก็ไม่มีหวังที่จะสู้กับเขาได้เลย “ข้ากำลังจะพามิรยาของข้ากลับบ้าน แล้วจะให้ทำอะไรได้อีกล่ะ?” ฮั่นเซินคว้าแขนของหลานไห่ซินแล้วยิ้ม “อย่าบังอาจนะ! เจ้าฆ่าคนของข้าไปทั้งหมด ข้าจะไม่ไปกับเจ้า” หลานไห่ซินพยายามสะบัดมือออก แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้ ฮั่นเซินเริ่มลากนางออกไปจากพระราชวัง “ความตายของพวกเขาเป็นผลมาจากความโง่เขลาของเจ้าเอง ต่อให้ข้าไม่ลงมือฆ่า ผู้อาวุโสไซเรนก็จะฆ่าทุกคนที่นี่อยู่ดี” ฮั่นเซินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและไร้ความรู้สึก หลานไห่ซินอ้าปากจะเถียง แต่คำพูดกลับไม่ยอมออกมา นางดูซีดเซียว และความคิดสิ้นหวังก็ผุดขึ้นมาในใจ “ถ้าเจ้าคิดจะฆ่าตัวตาย ข้าก็ไม่ห้ามหรอก แต่ลองคิดดูให้ดี เจ้าคือไซเรนคนสุดท้ายที่มีเลือดพรหมจารี เจ้าคือความหวังสุดท้ายของคนในเผ่าของเจ้า หากเจ้าตายไปตอนนี้ ทุกอย่างของเผ่าไซเรนก็จะจบสิ้นลงทันที” ฮั่นเซินกล่าวอย่างรุนแรง หลานไห่ซินพยายามอย่างยิ่งที่จะรักษาความสงบของตนเอง และนางก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก