บทที่ 295: ไร้ผู้ต้าน ทุกคนต่างตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก แทบไม่เชื่อสายตาและหูของตัวเอง แม้ว่าจิ่งจี้ย่าจะเป็นเพียงนักศึกษาปีหนึ่ง แต่เขาคือแชมป์ของชมรมยิงธนู ชมรมวอร์เฟรม และชมรมหัตถ์พระเจ้า เรียกได้ว่าเป็นดาวเด่นที่สุดของสถาบันในขณะนี้ ทว่าหานเซินกลับปฏิบัติกับเขาเหมือนเป็นเพียงนักศึกษาปีหนึ่งธรรมดาๆ คนหนึ่ง ซึ่งเป็นภาพที่น่าตกใจอย่างยิ่ง นับตั้งแต่หานเซินกลับมาที่แบล็คฮอว์ก เขาทุ่มเทพลังทั้งหมดไปกับการฝึกฝนคาถานอกรีตขั้นที่สามรวมถึงทักษะพาโนรามา ซึ่งกินเวลาของเขาไปมาก เพื่อที่จะล่าซูเปอร์ครีเจอร์ให้ได้ หานเซินจึงไม่สนใจสิ่งอื่นใดนอกจากการยกระดับทักษะการต่อสู้ของตัวเอง แม้ว่าจิ่งจี้ย่าจะโด่งดังอย่างมากในแบล็คฮอว์ก แต่หานเซินกลับไม่รู้จักเขาเลย และต่อให้รู้จัก เขาก็คงไม่ได้ใส่ใจอะไร ในหมู่ผู้ที่ยังไม่ได้วิวัฒนาการ ไม่มีใครที่ควรค่าแก่การดึงดูดความสนใจของหานเซินได้อีกแล้ว เมื่อเห็นหานเซินเดินผ่านเขาไป จิ่งจี้ย่าก็โพล่งออกมาว่า "จิ่งจี้อู่คือพี่ชายของผม" หานเซินหยุดชะงักและหันกลับมามอง เขาจ้องไปที่จิ่งจี้ย่าด้วยความประหลาดใจและถามว่า "นายเป็นน้องชายของจิ่งจี้อู่งั้นเหรอ?" สาเหตุที่หานเซินประหลาดใจเป็นเพราะเขาจำได้ว่าจิ่งจี้อู่คือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก ในตอนนั้นจิ่งจี้อู่แข็งแกร่งกว่าเขามากจริงๆ หานเซินไม่ได้คาดคิดเลยว่าน้องชายของจิ่งจี้อู่จะเป็นนักศึกษาที่แบล็คฮอว์ก นี่เป็นครั้งแรกที่สวี่เฟยและนักศึกษาปีหนึ่งคนอื่นๆ ได้รู้ความจริงว่าจิ่งจี้ย่าเป็นน้องชายของจิ่งจี้อู่ แม้ว่าจิ่งจี้อู่จะจบการศึกษาไปแล้วสองปี แต่นักศึกษาใหม่ทุกคนของแบล็คฮอว์กยังคงรู้จักชื่อของเขา เพราะเขามักถูกกล่าวถึงในหน้าประวัติศาสตร์ของสถาบันในฐานะคู่ปรับคนสำคัญของหานเซิน ด้วยเหตุนี้ ทั้งหานเซินและจิ่งจี้อู่จึงยังคงถูกจดจำเสมอแม้เวลาจะผ่านไปสองปีแล้วก็ตาม สวี่เฟยและคนอื่นๆ พึ่งจะเข้าใจตอนนี้เองว่าทำไมจิ่งจี้ย่าถึงต้องการท้าทายหานเซินนัก "ใช่ครับ ตอนนี้คุณคิดว่าเรามาประลองยิงธนูกันได้หรือยัง?" จิ่งจี้ย่าถามหานเซินพร้อมรอยยิ้ม เขาไม่ได้ประเมินหานเซินต่ำเกินไป แต่มั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมว่าจะสามารถเอาชนะหานเซินได้ หานเซินแสยะยิ้มโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดและตอบว่า "ฟังดูน่าเบื่อออก ช่างมันเถอะ ฝากความคิดถึงไปให้จิ่งจี้อู่ด้วยนะ" หานเซินเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งให้จิ่งจี้ย่ายืนอึ้งด้วยความรู้สึกอับอายเล็กน้อย หานเซินพูดกับเขาเหมือนพูดกับเด็กคนหนึ่ง จิ่งจี้ย่ารู้สึกราวกับว่าเขาไม่ได้ถูกมองว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่คู่ควรในสายตาของหานเซินเลยด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตาม หานเซินไม่ได้ตั้งใจจะทำให้จิ่งจี้ย่ารู้สึกเช่นนั้น เขาปฏิบัติกับจิ่งจี้ย่าเหมือนเด็กหนุ่มคนหนึ่งจริงๆ เพราะในความเป็นจริง จิ่งจี้ย่าอายุน้อยกว่าเขาถึงสามหรือสี่ปี อีกทั้งยังเป็นน้องชายของจิ่งจี้อู่ ถ้าจิ่งจี้อู่อยู่ที่นี่ เขาจะปฏิบัติกับอีกฝ่ายในฐานะคู่ต่อสู้ที่ตึงมือ แต่สำหรับคนเป็นน้องชาย เขายังไม่รู้สึกเช่นนั้น หากเขามีเวลา หานเซินอยากจะเอาเวลาไปฝึกฝนพาโนรามามากกว่า ในหมู่ผู้ที่ยังไม่ได้วิวัฒนาการ มีเพียงไม่กี่คนที่คู่ควรแก่การสละเวลาให้ หลายคนที่เคยทัดเทียมกับเขา เช่น หลินเฟิง และฉินเสวียน ต่างก็เข้าสู่ก็อดแซงชัวรีเขตสองไปหมดแล้ว ณ จุดนี้ หานเซินไม่มีความสนใจในตัวผู้คนที่ยังหลงเหลืออยู่ในเขตหนึ่งเลย เขาเพียงต้องการยกระดับทักษะการต่อสู้ให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะไปล่าซูเปอร์ครีเจอร์เท่านั้น หานเซินเดินกลับเข้าไปในหอพัก ส่วนจิ่งจี้ย่าก็ไม่ได้พยายามจะรั้งเขาไว้อีก เขาเพียงยิ้มและพึมพำกับตัวเองว่า "คุณหนีผมไม่พ้นหรอก" ข่าวที่ว่าจิ่งจี้ย่าเป็นน้องชายของจิ่งจี้อู่แพร่สะพัดไปทั่วสถาบันแบล็คฮอว์กอย่างรวดเร็ว นักศึกษาจำนวนมากให้ความสนใจกับเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง นักศึกษาหญิงบางคนถึงกับตั้งชื่อเหตุการณ์ความพยายามของจิ่งจี้ย่าครั้งนี้ว่า "แฮมเล็ตคนใหม่" "ฉันว่าแล้ว! ทำไมคนเก่งระดับจิ่งจี้ย่าถึงเลือกมาที่แบล็คฮอว์ก ที่แท้เขาก็มาเพื่อล้างแค้นให้พี่ชายนี่เอง!" "อัจฉริยะของเราปฏิเสธที่จะรับคำท้า น่าผิดหวังชะมัด!" "แน่นอนว่าเขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับจิ่งจี้ย่า ถ้าเขาแพ้คนที่อายุน้อยกว่า เขาคงจะเสียหน้าแย่!" "นับตั้งแต่การแข่งขันยิงธนูครั้งนั้น ดูเหมือนอัจฉริยะคนนี้จะมีอะไรผิดปกติไป เขาไม่แม้แต่จะเข้าร่วมการทดสอบครึ่งปี และฉันได้ยินมาว่าคะแนนสอบซ่อมของเขาก็แค่ระดับพื้นๆ เท่านั้นเอง..." "อัจฉริยะสิ้นลายแล้ว" "จิ่งจี้ย่าต่างหากที่จะเป็นผู้ปกครองแบล็คฮอว์กคนต่อไป" ... ในแบล็คฮอว์ก ข่าวลือเรื่องหานเซินอ่อนแอกว่าจิ่งจี้ย่าแพร่กระจายไปไกลขึ้นเรื่อยๆ และคนที่บงการอยู่เบื้องหลังข่าวลือเหล่านี้ก็คือตัวจิ่งจี้ย่าเอง ในขณะนั้น จิ่งจี้ย่ากำลังเล่นเกมหัตถ์พระเจ้าอย่างสนุกสนาน เขาไม่ได้สนใจว่าชื่อเสียงของตัวเองจะดีหรือร้าย แต่เขารู้ดีว่านักศึกษาในโรงเรียนทหารบางคนจะปกป้องชื่อเสียงของตนเองด้วยชีวิต ดังนั้น จิ่งจี้ย่าจึงเพียงแค่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้หานเซินยอมรับคำท้าของเขา เกมหัตถ์พระเจ้าจบลง คู่ต่อสู้ของจิ่งจี้ย่าคือเถียนตัน ประธานชมรมหัตถ์พระเจ้าคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุดในสถาบันรองจากหานเซินและจิ่งจี้ย่า "20 แต้มงั้นเหรอ? ก็ไม่เห็นจะยากเท่าไหร่" จิ่งจี้ย่าออกจากเกม เขาพยายามจะทำซ้ำทุกความสำเร็จที่หานเซินเคยทำไว้ในแบล็คฮอว์ก เพื่อพิสูจน์ว่าหานเซินไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้น จิ่งจี้ย่ากำลังรอให้หานเซินโกรธแค้นกับข่าวลือทั้งหมด เขาเชื่อว่าครั้งหน้าที่เขาไปท้าทายหานเซินอีกครั้ง คำตอบจะไม่ใช่การปฏิเสธ หรือที่ดียิ่งกว่านั้น หานเซินอาจจะเป็นฝ่ายมาท้าทายเขาเอง ทว่าสิ่งที่จิ่งจี้ย่าไม่รู้ก็คือ แม้หานเซินจะได้รับรู้เรื่องข่าวลือจากเพื่อนร่วมห้อง แต่รุ่นพี่อย่างเขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย ในสายตาของหานเซิน ลูกไม้ของจิ่งจี้ย่านั้นช่างเด็กน้อยจนไม่คู่ควรจะเสียเวลาหรือพลังงานไปยุ่งด้วย "หวังว่าวันนี้ฉันจะชนะสักครั้งนะ" หานเซินเลือกใช้อุปกรณ์โฮโลแกรมในห้องฝึกซ้อมของสถาบัน และล็อกอินเข้าสู่แพลตฟอร์มการต่อสู้ออนไลน์