บทที่ 323: คำเชิญจากควีน "ขอบคุณสำหรับโอกาสครับ" ฮั่นเซิ่นยิ้มพลางเหวี่ยงหมัดเข้าใส่ชายหนุ่ม ชายหนุ่มมองหมัดของฮั่นเซิ่นแล้วเบะปาก ยิ้มอย่างดูแคลน ก่อนจะเหวี่ยงหมัดสวนกลับไป ด้วยระดับสมรรถภาพทางกายในฐานะผู้วิวัฒน์ เขาแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปที่ยังไม่วิวัฒน์มากนัก เขามักจะใช้ความได้เปรียบนี้รังแกคู่ต่อสู้ตามใจชอบ ซึ่งความพึงพอใจนั้นทำให้เขาขลุกอยู่แต่ในโซนผู้ไม่วิวัฒน์ ตราบใดที่พวกเขาไม่ใช้วิชาจีโน่ระดับสูงที่มีเพียงผู้วิวัฒน์เท่านั้นที่ฝึกได้ ก็ไม่มีทางที่ใครจะดูออกว่าพวกเขาเป็นผู้วิวัฒน์ ผู้คนจะคิดเพียงว่าพวกเขาเป็นแค่คนไม่วิวัฒน์ที่แข็งแกร่งมากเท่านั้น เมื่อเห็นหมัดทั้งสองกำลังจะปะทะกัน ชายหนุ่มก็ยิ่งตื่นเต้น หมัดต่อหมัดแบบนี้ เขาสามารถหักกระดูกนิ้วของคู่ต่อสู้ได้ทั้งหมด หรือบางทีอาจจะลามไปถึงแขนทั้งข้างเลยด้วยซ้ำ ทว่าในจังหวะที่หมัดกำลังจะพุ่งเข้าหากัน ฮั่นเซิ่นกลับเปลี่ยนหมัดเป็นกรงเล็บ คว้าข้อมือของชายหนุ่มแล้วบิดจนกระดูกเคลื่อน แขนของชายหนุ่มถูกบิดไปข้างหลังจนเขาต้องหันหลังให้ฮั่นเซิ่น ฮั่นเซิ่นบิดแขนค้างไว้แล้วเตะเข้าที่ข้อพับเข่าจนชายหนุ่มต้องคุกเข่าลง เมื่อแขนข้างหนึ่งถูกฮั่นเซิ่นควบคุมไว้ ชายหนุ่มก็ไม่สามารถแม้แต่จะลุกขึ้นยืนได้ มิเช่นนั้นแขนของเขาคงแหลกคามือ ในฐานะผู้วิวัฒน์ ชายหนุ่มเองก็มีความสามารถที่ไม่ธรรมดา เขาพยายามโจมตีกลับและดิ้นให้หลุดจากมือของฮั่นเซิ่นอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม ฮั่นเซิ่นได้พัฒนาทักษะการต่อสู้ระยะประชิดขึ้นอย่างมหาศาลนับตั้งแต่การต่อสู้กับสวี่จู้ ผู้วิวัฒน์ที่มีค่าสมรรถภาพเพียงแค่ 20 นิดๆ ย่อมไม่อาจเทียบกับฮั่นเซิ่นได้เลย ฮั่นเซิ่นปล่อยแขนของชายหนุ่มแล้วพุ่งตัวตามไป เขาโอบแขนรอบคอคู่ต่อสู้แล้วทุ่มอีกฝ่ายขึ้นไปบนอากาศในท่าเอาหัวลงพื้น ขณะที่คู่ต่อสู้กำลังร่วงลงมา หมัดของฮั่นเซิ่นก็ระดมซัดเข้าใส่ร่างของชายหนุ่มรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด ตั้งแต่ใบหน้าไปจนถึงหน้าท้อง และเมื่อชายหนุ่มกำลังจะแตะพื้น ฮั่นเซิ่นก็แทงเข่าเข้าที่หน้าอก ส่งร่างนั้นลอยขึ้นไปในอากาศอีกครั้ง ขาของฮั่นเซิ่นเตะกวาดขึ้นลงจนมองเห็นเป็นเพียงภาพเบลอ ซัดชายหนุ่มราวกับเป็นกระสอบทราย ก่อนที่ชายหนุ่มจะร่วงลงสู่พื้น ค่าพลังชีวิตของเขาก็มอดไหม้จนหมด ร่างของเขาระเบิดออกกลางอากาศและถูกคัดออกจากการแข่งขันไป เพื่อนของเขาที่เป็นหนุ่มร่างสูงโปร่งถึงกับตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเพื่อนของเขาจะถูกนักเรียนโรงเรียนทหารเตะจนร่างระเบิดคาสนาม แม้ว่าเหล่านักเรียนจะไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นผู้วิวัฒน์ แต่เขารู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่เพื่อนของเขาจะพ่ายแพ้ เหล่านักเรียนต่างเริ่มโห่ร้องแสดงความยินดีและต้อนรับฮั่นเซิ่นกลับมาที่อัฒจันทร์ราวกับเป็นวีรบุรุษ ฮั่นเซิ่นจ้องมองไปที่หนุ่มร่างสูงโปร่งแล้วถามว่า "นายอยากจะสู้กับฉันด้วยไหม?" "ไม่... ไม่ต้อง..." หนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าถอดสี เขาไม่ได้เก่งเท่าเพื่อนของเขาด้วยซ้ำ ในเมื่อเพื่อนของเขายังระเบิดคามือแบบนั้น แน่นอนว่าเขาไม่กล้าพอที่จะสู้กับฮั่นเซิ่นด้วยตัวเอง "ทำไมล่ะ? เมื่อกี้พวกนายยังสนุกกับเกมนี้อยู่เลยไม่ใช่เหรอ?" ฮั่นเซิ่นพูดอย่างสงบ ด้วยความลนลาน หนุ่มร่างสูงโปร่งอุทานออกมาว่า "วันนี้พวกเราฟอร์มตกเฉยๆ ไม่ได้หมายความว่าครั้งหน้าพวกเราจะไม่ชนะ" "แล้วครั้งหน้า นายจะใช้สถานะผู้วิวัฒน์มาสู้ หรือจะใช้สถานะผู้ไม่วิวัฒน์ล่ะ?" ฮั่นเซิ่นถามกลับ เมื่อได้ยินคำพูดของฮั่นเซิ่น เหล่านักเรียนต่างก็พากันอึ้งไปตามๆ กัน "ฮั่นเซิ่น นายหมายความว่าพวกนี้เป็นผู้วิวัฒน์เหรอ?" สือจื้อคางมองชายหนุ่มทั้งสองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา "พวกแกเป็นผู้วิวัฒน์งั้นเหรอ?" นักเรียนทุกคนต่างพากันโกรธแค้น การใช้ตัวตนปลอมมารังแกผู้อื่นเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจที่สุด "ใครเป็นผู้วิวัฒน์กัน? อย่ามาพูดจาเลอะเทอะนะ..." แน่นอนว่าชายหนุ่มทั้งสองเลือกที่จะปฏิเสธ มิเช่นนั้นพวกเขาคงต้องเจอกับปัญหาใหญ่ "ก็นั่นน่ะสิ พวกนายไม่ได้วิวัฒน์ไปถึงไหนเลยจริงๆ" ฮั่นเซิ่นพูดขึ้นลอยๆ ทั้งสองคนไม่พูดอะไรต่อและรีบออกจากกลาดิเอเตอร์ (Gladiator) ทันที "ฮั่นเซิ่น ตกลงพวกเขาเป็นผู้วิวัฒน์จริงไหม?" เหล่านักเรียนยังคงสงสัย "ตอนที่ฉันไปสังเกตการณ์ในโซนผู้วิวัฒน์ ฉันเคยเห็นพวกเขามาก่อนน่ะ แต่ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพวกเขาเป็นผู้วิวัฒน์จริงๆ หรือเปล่า" ฮั่นเซิ่นยักไหล่พลางแต่งเรื่องโกหกขึ้นมา "ฉันว่าใช่แน่ๆ แต่เป็นพวกผู้วิวัฒน์สวะ ไม่งั้นคงไม่แกล้งทำเป็นคนไม่วิวัฒน์มารังแกคนอื่นแบบนี้หรอก" "ขยะชัดๆ" "หน้าด้านที่สุด" "อัจฉริยะ ท่าทางของนายนี่มันสุดยอดจริงๆ โดยเฉพาะลูกเตะชุดสุดท้ายนั่นน่ะ ไว้มีเวลาต้องสอนพวกเราบ้างนะ" เหล่านักเรียนต่างประทับใจในตัวฮั่นเซิ่น เพราะถึงแม้จะเป็นผู้วิวัฒน์สวะ แต่มันก็ยังเป็นเรื่องยากมากที่คนไม่วิวัฒน์จะเอาชนะได้ หลังจากประลองกับเหล่านักเรียนไปสองสามรอบและให้คำแนะนำแก่พวกเขา ฮั่นเซิ่นก็เข้าสู่โซนผู้วิวัฒน์ เพราะเขาไม่มีความสนใจในคู่ต่อสู้ที่เป็นผู้ไม่วิวัฒน์อีกแล้ว ทันทีที่เขาเข้าไป เขาก็ได้รับคำเชิญเข้าสู่การต่อสู้ ฮั่นเซิ่นคิดว่าเป็นพวกที่เคยแพ้เขามาก่อน แต่แล้วเขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นชื่อไอดี (ID) ไอดีนี้ดูคุ้นตามาก แต่มันไม่ใช่สองคนที่เขาเพิ่งเอาชนะมา มันเป็นไอดีที่มีเพียงคำเดียวว่า: ควีน (Queen) ฮั่นเซิ่นไม่เคยเห็นไอดีนี้มาก่อน แต่เขายังจำชื่อนี้ได้แม่นยำ เมื่อไม่นานมานี้ หวงฝู่ผิงฉิงเคยพาเขาไปที่ร้านอาหารที่ชื่อว่า 'ควีน' ซึ่งเป็นทรัพย์สินของสำนักวิชาการต่อสู้เทพสงคราม (Ares Martial Hall) ฮั่นเซิ่นเคยเห็นผู้วิวัฒน์ที่ใช้ฉายาว่าควีนที่นั่น เธอจัดการคู่ต่อสู้ที่เป็นผู้วิวัฒน์จนราบคาบในพริบตาด้วยทักษะและพลังที่น่าเหลือเชื่อ "จะใช่ควีนคนเดียวกันหรือเปล่านะ?" ฮั่นเซิ่นนึกสงสัยพลางกดตอบตกลงและเข้าสู่ฉากการต่อสู้