บทที่ 1473 - กลืนจักรวาลของลัวเฟิง ผู้แปล: สตูดิโอ Nyoi‑Bo ​บรรณาธิการ: สตูดิโอ Nyoi‑Bo ภายในจักรวาลจิ๋วของลัวเฟิง แขกภูเขานั่งดิ่งบินเข้าสู่มิติที่กำลังก่อร่างขึ้นเรื่อย ๆ เขาจ้องมองจักรวาลจิ๋วและคิดในใจว่า โครงสร้างของจักรวาลจิ๋วนี้มันยอดเยี่ยมจริง ๆ แม้จะไม่รู้โครงสร้างแท้จริงของจักรวาลจิ๋วนี้ เขาก็ยังสัมผัสได้ว่ามันแตกต่างจากที่อื่น “ลัวเฟิง” แขกภูเขานั่งดิ่งโบกมือ และวังค์ศิลาที่ประณีตโผล่ขึ้นข้างๆ เขาก้าวเข้าไปและบอกว่า “ตอนนี้ข้าจะอยู่ในจักรวาลจิ๋วของเจ้าต่อไป ส่วนอาณาจักรสัตว์เซคเตอร์ 450,000 ตัวนั้น อยู่เลยข้างนอกจักรวาลจิ๋วของเจ้า… แค่รับรู้พวกมันอย่างระมัดระวัง หากพวกมันเริ่มโจมตี ตรงมาบอกข้าได้เลย” “เข้าใจแล้วครับ อาจารย์” เสียงหนึ่งดังจากระยะไกล ศัตรูเซคเตอร์ 450,000 ตัวไม่ได้โจมตีในขณะนี้ แต่พวกมันคอยคุกคามเท่านั้น! ลัวเฟิงไม่อาจขอให้แขกภูเขานั่งดิ่งคอยปกป้องจักรวาลจิ๋วของตนตลอดไป การคุ้มครองจักรวาลจิ๋วขนาดใหญ่นี้แทบเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นลัวเฟิงจึงรอให้อาณาจักรสัตว์เซคเตอร์เริ่มกลืนกินมันไป ****** ในอีกมุมหนึ่งของจักรวาลจิ๋ว ภายในยานอวกาศ เทวดาตัวอวตารของลัวเฟิงยังคงอยู่เคียงข้างมอรอสา “เจ้า… มีอาณาจักรสัตว์เซคเตอร์น้อยกว่า 50,000 ตัวในพื้นที่นั้น” มอรอสาบอก ลัวเฟิงพยักหน้า ขณะนี้ร่างเดิมของเขากำลังเคลื่อนใกล้พื้นที่นั้น แต่ร่างเดิมยังไม่ก้าวหน้าเพราะยังขาดเป้าหมายที่ชัดเจน! เพราะเซคเตอร์มีมากเหลือหลาย ถ้าตีตัวใดตัวหนึ่ง เซคเตอร์คนอื่นก็จะรู้ทัน ดังนั้นจึงต้องเลือกเป้าหมายที่แข็งแกร่งที่สุด “คอยสังเกตให้ดีมอรอสา” ลัวเฟิงตอบ “รับรู้พลังของเซคเตอร์แต่ละตัว บางตัวกินเยอะ บางตัวไม่กิน จับตาตัวที่กินเยอะเป็นพิเศษ แจ้งข้าถึงตัวที่กำลังจะถึงระดับ 5” จาก 450,000 ตัวเหลือไม่ถึง 50,000 ตัว โดยเฉลี่ยมีเพียงหนึ่งในสเก้าตัวเท่านั้นที่จะรอด แต่เซคเตอร์ที่แข็งแกร่งสามารถกินได้เร็วกว่า จึงมีบางตัวที่กินมากกว่า 20 ตัวแล้ว บางตัวก็อั้นไม่สำเร็จ และอาจต้องใช้เวลานานกว่าจะกินได้ประมาณห้าตัว ทำให้โอกาสถึงระดับ 5 แตกต่างกัน “เข้าใจแล้วครับ” มอรอสาตอบด้วยความเคารพ เวลาเดินเร็ว ลัวเฟิงสังเกตจุดแสงบนโมเดลยักษ์ค่อย ๆ ลดลง ส่วนเซคเตอร์ที่ล้อมรอบจักรวาลจิ๋วของเขาก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ดูเหมือนพวกมันจะรอจนเขากระทำอะไรสักอย่าง พอเขาโจมตี เซคเตอร์อื่นก็จะทำตาม “ตอนนี้เหลือน้อยกว่า 3,000 ตัวแล้ว” ลัวเฟิงมองจุดแสงจาก 450,000 ลงเหลือเพียงไม่กี่พัน เร็วเกินรอ เขาถาม “ยังไม่มีเซคเตอร์ระดับ 5 เกิดขึ้นเลยหรือ?” “ผ่อนใจครับอาจารย์” มอรอสาตอบ “โอกาสที่เซคเตอร์ระดับ 5 จะเกิดขึ้นมีน้อยมาก แต่แม้จะเกิดก็จะเพิ่งถึงระดับ 5 เท่านั้น ถ้าข้าไปตรงนั้นตอนนี้ จะตื่นเต้นกลุ่มเซคเตอร์ทั้งหมด คุ้มค่าไหม? ให้รออีกสักพัก จะมีเซคเตอร์ระดับ 5 ปรากฏหลายตัว” ลัวเฟิงพยักหน้า “จงจำไว้ อย่าปล่อยให้เซคเตอร์ระดับ 6 เกิดขึ้น” “ข้าจะระมัดระวัง” มอรอสาตอบ “เซคเตอร์ระดับ 6 เกิดยากมาก จากทั้งหมด 450,000 ตัว ต้องรอจนสองในสามของพวกมันโอนพลังให้ตัวหนึ่งก่อนจึงจะได้ระดับ 6 ผ่อนคลายครับอาจารย์ ข้าจะคอยเตือนถึงเซคเตอร์ที่อาจเป็นภัย” ลัวเฟิงพยักหน้า วันเวลาแปรผัน ไม่เพียงลัวเฟิงที่กังวล แต่เหล่าทูตสวรรค์ที่นั่งในวังค์ศักดิ์สิทธิ์ของจักรวาลเสมือนก็รู้สึกตึงเครียด แต่ก็ไม่กล้ารบกวนลัวเฟิง “อาจารย์ ข้าจะไปแล้ว” มอรอสากล่าว “จะไปแล้วหรือ?” ดวงตาลัวเฟิงส่องแสง “ขณะนี้ในพื้นที่นั้นเหลือเซคเตอร์น้อยกว่า 1,000 ตัว อย่างน้อยมีสามตัวที่อยู่ระดับ 5 แล้ว” มอรอสาบอก สามตัว? ลัวเฟิงคิด “เซคเตอร์ทั้งสามนั้นกินและต่อสู้ได้รวดเร็ว จากจำนวนที่พวกมันได้กลืนกินแล้ว คงอยู่ในระดับ 5 ไปแล้ว แต่ยังเหลือทางไกลยังไงก็จะต้องไปถึงระดับ 6” “ไม่ต้องรีบอะ” ลัวเฟิงขมวดคิ้ว “ตอนนี้ข้าจะฆ่าเซคเตอร์ได้บ้างเล็กน้อย ต้องรอให้พวกมันแข็งแกร่งก่อน ให้พวกมันกินเซคเตอร์เพิ่ม… ” จำนวนเซคเตอร์กำลังลดลง 800…600…300… “อาจารย์ เหลือเพียง 210 ตัวแล้ว” มอรอสาพูดอย่างกังวล “ต้องมีอย่างน้อยสิบตัวระดับ 5 และอีกเจ็ดตัวเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับ 5 สามตัวนี้คือตัวที่แข็งแกร่งที่สุด” “อ้อ?” ลัวเฟิงยกคาบมอง ถึงเวลาตัดสินใจ ถ้ายืดเวลาไปอีก จะเพิ่มโอกาสให้เซคเตอร์ระดับ 6 เกิดขึ้น “สามตัวนี้!” ลัวเฟิงระบุตำแหน่งของเซคเตอร์สามตัว ****** ลัวเฟิงยืนกับปีกเงินในอากาศอันวุ่นวายไม่มีที่สิ้นสุด “ถ้าข้าฆ่าเซคเตอร์หนึ่งตัว ข้าจะถูกตรวจจับ แล้วเซคเตอร์ที่เหลือจะหนีออกไป… แต่ข้าสามารถเทเลพอร์ตไกลกว่าเดิม อาจฆ่าอีกตัวได้ หมายถึงข้าสามารถฆ่าได้อย่างน้อยสองตัว ฆ่าสามตัวอาจเป็นขีดสุด สี่ตัวก็ต้องอัญเชิญโชคดีเข้ามา” เป้าหมายของลัวเฟิงคือตัวเซคเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุด “ไปกันเถอะ!” ชวา! ชวา! ชวา! ลัวเฟิงกระโดดเทเลพอร์ตระยะไกลทันที เขาอยู่ใกล้พื้นที่นั้นอยู่แล้ว หลังเพียงสามนาที เขาก็เข้าใกล้เซคเตอร์ที่มอรอสากล่าวถึง “อาจารย์” มอรอสาพูด “นี่คือเซคเตอร์ไคยา! มันเคยเทียบเท่าข้าตอนที่ข้าอยู่จุดสูงสุด และข้าคิดว่ามันเคยอยู่ระดับ 4 มาก่อน… ครั้งนี้มันกินเซคเตอร์มากที่สุด จากการประเมินของข้า คิดว่าเป็นเซคเตอร์ที่ใกล้จะถึงระดับ 6 มากที่สุด คงอยู่ระดับ 5 สูงสุดแล้ว” “ไคยา” ลัวเฟิงเทเลพอร์ตทันทีและค่อย ๆ รับรู้ ****** “ฮ่าฮ่า!” เซคเตอร์อันโหดร้ายลอยอยู่ในอวกาศ กำลังกินเซคเตอร์อีกตัว “เจ้าควรรู้สึกเป็นเกียรติที่ถูกข้ากิน ข้าจะเป็นราชาแห่งจักรวาล!” เซคเตอร์ไคยามีความมั่นใจเต็มเปี่ยม มันเคยเป็นหนึ่งในสุดยอดของเผ่าซีคเตอร์ ครั้งที่แล้วลัวเฟิงได้ฆ่าเซคเตอร์เกือบแปดล้านตัว รวมถึงเซคเตอร์ระดับสุดยอดหลายตัว หลังเบดดี้ตาย ไคยาก็เป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตระดับสุดยอด เพราะมันอยู่ระดับ 4 แล้ว นอกจากนี้พวกมันก็เคยมากินกันเอง ทำให้ไคยาเป็นผู้กินเร็วที่สุด “พอข้าถึงระดับ 6 จะมีสิบล้านร่าง ข้าจะเป็นอมตะ และจะฆ่าศัตรูทีละหนึ่งด้วยทุกสกิล แม้จะถูกล้อมก็จะเสียแค่ร่างเดียว ข้าสามารถล้มเหลว 1,000 ครั้ง แต่เซคเตอร์อื่นๆ ไม่อาจเสียแม้ครั้งเดียว ข้าจะเป็นราชาเหนือกว่าทุกคนแน่นอน” เซคเตอร์ที่เข้าสู่ระดับ 6 ครั้งแรกมักจะกลายเป็นราชา “อันต่อไป” เซคเตอร์ไคยารับรู้เซคเตอร์ที่ใกล้ที่สุดแล้วเตรียมเทเลพอร์ตและชาร์จตรงไป วิง! ทันใดนั้นอวกาศรอบไคยาก็เเอะ “ไม่!” ไคยาเสียใจพลาดช่วงเวลาแสนสำคัญ อวกาศที่อัดแน่นทำให้ไคยาเสียสมาธิ ก่อนจะเห็นว่าเป็นใคร  ต้องเป็นผู้นำฝูงกาแล็กซี่! ผู้นำฝูงกาแล็กซี่เป็นหัวหน้ารุ่นสุดยอด และมุ่งหมายจะเป็นราชา แต่ศัตรูที่ใหญ่ที่สุดของมันคือผู้นำฝูงกาแล็กซี่—ลัวเฟิง! ถ้าถูกเขาจับกั้น คงล้มเหลว แต่ถ้าหนีได้ อาจถึงระดับ 6 และกลายเป็นราชาอภิมาก ฮู! ไคยามองด้วยหัวทั้งสอง ชายชูเกราะเงินปรากฏขึ้น พร้อมปีกห้าคู่เปล่งแสง ดวงตาเดียวของไคยาแลบระหว่างความเกลียด ใกล้เหลือเกิน! ถ้าไม่ใช่เพราะผู้นำฝูงกาแล็กซี่ ไคยาจากจะเป็นราชาอันสูงสุด แต่แผนก็พัง! ตามโครงการของเผ่าเซคเตอร์ทั้งหมด เมื่อผู้นำฝูงกาแล็กซี่ออกมาสังหาร พวกมันจะเผชิญกับความโหดร้ายที่สุด ผู้นำฝูงกาแล็กซี่ลัวเฟิงเลิกใส่ใจจักรวาลจิ๋วของตน! และผู้แรกที่ถูกโจมตีคืออุทิศตน โชคร้ายที่ไคยาต้องเป็นเหยื่อ “ผู้นำฝูงกาแล็กซี่!” ไคยากรีดร้อง “เจ้าจะต้องเสียใจ! เจ้าจะต้องเสียใจ!” ชายชูเกราะเงินนั้นไม่สนใจไคยาเลย ปีกหลังของเขาเริ่มส่องแสง และเขานำพลังเทพอันอุดมแรงใส่ปีก ทำให้เกิดจักรวาลจิ๋วในอวกาศรอบตัว ไคยารีบส่งสัญญาณผ่านหัวใจไปยังเซคเตอร์ทั้งหมด (ยกเว้นมอรอสา) “ผู้นำฝูงกาแล็กซี่กำลังโจมตีข้า! เขามาแล้ว! ทำลายจักรวาลจิ๋วของเขา! ทำลายจักรวาลจิ๋วของเขา! ช่วยข้าเอาไว้, พวกพ้อง!” ความเกลียดชังปนความโกรธของไคยาโถมลง เขาเร่งโซ่รบเข้าใกล้ชายชูเกราะเงินในระยะไกล พร้อมกับภาพแกะสลักสีเลือดบนร่างกายหมุนเป็นวง และปล่อยเทคนิคทรงพลัง “การทำลายล้าง” อย่างไม่มีเวลาให้คิด ****** “เขาอยู่ตรงนี้!” “เขาอยู่ตรงนี้!” “ทำลายจักรวาลจิ๋วของเขา!” “ทำลายจักรวาลจิ๋วของเขา!” เสียงร้องของเซคเตอร์ไคยาที่เต็มไปด้วยความโกรธกึกก้องในหัวใจของเซคเตอร์ทุกตัว เซคเตอร์ทั้ง 900,000 ตัวยอมรับแผนนี้ พวกเขาจะต่อสู้กันจนเซคเตอร์ระดับ 6 เกิดขึ้น เมื่อมันเกิดขึ้น พวกเขาจะยึดชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้อย่างแน่นอน “เราล้อมจักรวาลจิ๋วของเขาแล้ว  แต่เขายังกล้าจะบุกออกมาหรือ!” “ผู้นำฝูงกาแล็กซี่ยังไม่สนใจอะไรเลย  แม้แต่จักรวาลจิ๋วของตนเอง” “เขากำลังเสี่ยงทุกอย่าง” เซคเตอร์โกรธจัด ผู้นำฝูงกาแล็กซีกำลังเสี่ยงทุกอย่างหรือ? ถ้างั้นเซคเตอร์ก็เสี่ยงเช่นกัน! “กินจักรวาลจิ๋วของเขา!” ในอวกาศนอกจักรวาลจิ๋วอันยักษ์ เซคเตอร์กว่า 450,000 ตัวล้อมรอบ เซคเตอร์หนาแน่นเต็มทุกซอกมุม โห่ร้องด้วยความโกรธ เซคเตอร์ทั้งหมดเทเลพอร์ตเข้าใกล้จักรวาลจิ๋ว เร็ว ๆ นี้พวกมันก็มาถึงจุดที่สามารถกลืนกินจักรวาลจิ๋วได้ “กลืนกินมัน!” “กลืนกินมัน!” กว่า 450,000 เซคเตอร์ปล่อยร่องแสงโค้งแทรกผ่านอวกาศ ปกคลุมจักรวาลจิ๋วอันยิ่งใหญ่ของลัวเฟิงในระยะไกล.