บทที่ 1482 - การปล่อยต้นกำเนิดของครู ผู้แปล: Nyoi-Bo Studio   ผู้แก้ไข: Nyoi-Bo Studio ลูโอเฟิงจ้องมองไปไกลในกระแสอากาศเงียบสงบแต่วุ่นวาย เขาเคยสงสัยมานานว่า “บิดาแห่งจันทร์ม่วง” จะอยู่ภายในจักรวาลขนาดจิ๋วนี้หรือไม่ หากไม่ได้แล้ว เขาก็คงออกไปได้เมื่อถูกบังคับให้ติดมุมแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นอาจมีสถานการณ์พิเศษคือบิดาแห่งจันทร์ม่วงถูกกักขังอยู่ในจักรวาลขนาดจิ๋วจึงไม่สามารถออกไปได้ หากเป็นเช่นนั้น การทำลายจักรวาลขนาดจิ๋วของลูโอเฟิงก็เท่ากับการปล่อยบิดาแห่งจันทร์ม่วงให้เป็นอิสระ แต่ด้วยความเป็นไปได้นี้ ลูโอเฟิงได้เตรียมพร้อมล่วงหน้าแล้ว แม้ไม่ต้องกล่าวเลยว่าโมราซ่าเป็นราชาของอาณาจักรสัตว์เซกเตอร์ พลังของเขาเทียบเท่ากับเทพแห่งความว่างเปล่าที่แท้จริง และก็เหมือนเทพดั่งนั้นที่สามารถกวาดล้างทุกอย่างได้ อย่างน้อยบิดาแห่งจันทร์ม่วงก็ไม่อาจบังการโจมตีของเขาได้ ส่วนลูโอเฟิง เองก็สามารถใช้ “เทคนิคนิยมศิลป์เชิงเส้น” ซึ่งเหนือกว่า “เทคนิคนิยมตาอาบิศ” อย่างมาก เทคนิคนิยมศิลป์เชิงเส้นเป็นเทคนิคพลังจิตอันสูงสุดที่แม้แต่พระมหากษัตริย์แห่งเทพก็ต้องหลงใหล! แม้ศัตรูที่เทียบเท่ากันในระดับพลังจิต หากต้องเผชิญกับผู้ที่มีเทคนิคนี้ก็จะถูกบีบคั้นอย่างรุนแรง อาจทำให้ศัตรูตกสู่ภาวะสติแตกหักได้ทันที พลังจิตของลูโอเฟิงได้กลายเป็น “ศักดิ์สิทธิ์” กล่าวคือ สิ่งมีชีวิตใดที่พลังจิตยังไม่ถึงระดับศักดิ์สิทธิ์ เมื่อถูกพลังจิตของลูโอเฟิงกระทบก็จะล่มสลายโดยไม่สามารถทนทานได้! จักรวาลขนาดจิ๋วของ “บิดาแห่งจักรพรรดิเพรมนิศ” และ “บิดาแห่งจันทร์ม่วง” … ตอนนั้นโมราซ่าได้พยายามกลืนกินจักรวาลเหล่านั้นเพื่อพิสูจน์ว่าพลังจิตของบิดาแห่งจักรพรรดิเพรมนิศนั้นแข็งแกร่งกว่าและของบิดาแห่งจันทร์ม่วงนั้นอ่อนกว่า “ในหมู่เทพแห่งความว่างเปล่า มีไม่กี่คนที่พลังจิตได้ถึงระดับของเทพแท้ชั่วนิรันดร์ แต่การให้พลังจิตของพวกเขากลายเป็นศักดิ์สิทธิ์ … นั่นแทบเป็นไปไม่ได้” ลูโอเฟิงส่ายหัว “บิดาแห่งจันทร์ม่วงอ่อนกว่าบิดาแห่งจักรพรรดิเพรมนิศ จึงยากยิ่งกว่าให้พลังจิตของเขากลายเป็นศักดิ์สิทธิ์” “ไม่ว่าเป็นบิดาแห่งจักรพรรดิเพรมนิศหรือบิดาแห่งจันทร์ม่วง ทั้งสองได้ข้ามการเวียนตายไปแล้ว” ลูโอเฟิงพูดกับตัวเอง “ดังนั้นพวกเขาจึงมีชีวิตนิรันดร์ แล้วพวกเขาอยู่ไหน?” มหาสมุทรจักรวาลนั้นลึกลับเกินกว่าจะอธิบาย ยกตัวอย่างเช่น โลกของจิน ที่มีการดำรงอยู่ของเทพแท้ชั่วนิรันดร์อย่างสี่อัศวินใหญ่ ทำให้ลูโอเฟิงเข้าใจว่าตัวเองไม่ได้ไร้ขีดจำกัด นี่คือเหตุผลที่ลูโอเฟิงต้องซ่อนราชาแห่งสัตว์เซกเตอร์ไว้อย่างระมัดระวัง นั่นคือไพ่สำรองของเขา ซาว! ลูโอเฟิงพาโมราซ่าออกเดินทางกลับสู่จักรวาลดั้งเดิม ****** หลังจากทิ้งโมราซ่าไว้ในจักรวาลขนาดจิ๋วของเขา ลูโอเฟิงกลับสู่จักรวัลดั้งเดิมด้วยร่างเดิมของเขา ไปยังอาณาจักรอวกาศอันว่างเปล่าของดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ของทางช้างเผือก “ไปกันเถอะ เราจะไปสู่โรงเรียนเทพบรรพกาล” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมกล่าว เขาตื่นเต้นอย่างมาก ลูโอเฟิงเพิ่งกลับมาจากมหาสมุทรจักรวาล และผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมก็รีบพาลูโอเฟิงไปยังโรงเรียนเทพบรรพกาล เตรียมความต้องการปล่อย “ต้นกำเนิดของครู” เขาได้รอคอยวันนั้นนานเกินกว่าจะบรรยายได้ “มม” ลูโอเฟิงยิ้มตอบเช่นกัน ครูและศิษย์เดินเคียงคู่กัน อย่างรวดเร็ว พวกเขามาถึงพระราชวังเทพบรรพกาลของอาณาบริเวณศักดิ์สิทธิ์ภายใน เข้าภายในพระราชวังก็พบเทพบรรพกาลสามองค์นั่งอยู่ในศาลา “พวกท่านสามคน” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมชี้แจงอย่างชัดเจน “เชื่อว่าจุดประสงค์ของเราที่มาที่นี่ชัดเจนแล้ว ภาวะวิกฤตของสัตว์เซกเตอร์ได้ผ่านพ้นไปแล้ว พลังจิตของต้นกำเนิดควรจะรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้และปล่อยต้นกำเนิดของครูของเราใช่ไหม?” เทพบรรพกาลสามองค์มองลงมาที่พวกเขา แล้วหนึ่งในนั้น เทพบรรพกาลผู้สูงอายุพูดขึ้น “ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิม อย่าเป็นกังวล แม้พลังจิตของต้นกำเนิดได้ให้คำพูดแล้ว มันจะทำตามสัญญานั้น” “ก่อนหน้านี้ พลังจิตของต้นกำเนิดก็ได้บอกเราแล้ว” เทพบรรพกาลหนุ่มเสริม “ครั้งนี้ ลูโอเฟิงได้แก้ไขวิกฤตของสัตว์เซกเตอร์ จึงทำผลงานอันยิ่งใหญ่ อย่างแน่นอน นี่เป็นเหตุผลเพียงพอที่ทำให้ปล่อยต้นกำเนิดของครู… ฉันเชื่อว่าตอนนี้ พลังจิตของต้นกำเนิดควรเริ่มปล่อยต้นกำเนิดของครูแล้ว รออีกสักหน่อย ต้นกำเนิดของครูจะปรากฏที่นี่ในพระราชวังเทพบรรพกาลนี้” “กำลังเริ่มปล่อยเขาใช่หรือ?” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมตื่นเต้น ลูโอเฟิงก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง แม้เขาไม่เคยได้รับคำสอนจากต้นกำเนิดของครูเลย แต่เป็นข้อเท็จจริงที่ว่า “ต้นกำเนิดของครู” มีอิทธิพลอย่างมหาศาลต่อมนุษยชาติ ถ้าจะอธิบายก็ว่า “ต้นกำเนิดของครู” เป็นผู้นำในยุคการรุ่งเรืองของมนุษย์ ส่วน “ครีบใหญ่” และผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมเป็นผู้พิทักษ์ผลงานและความเจริญของมนุษย์ ลูโอเฟิงเองก็คือผู้บุกเบิกที่ทำให้มนุษย์เจิดจรัส! “แค่อยู่ต่ออีกหน่อย” เทวดาอีคู่หน้าตาอ้าปากบอก ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมและลูโอเฟิงยืนอยู่ในห้องรออย่างเงียบ เวลาเดินช้าๆ อย่างช้าๆ ทันใดนั้นคลื่นพลังแรงไหลผ่านศาลา และตรงกลางศาลาเกิดรูหลุมสุญญากาศดึกดิด ตัวร่างที่พร่ามัวโผล่ขึ้นจากหลุมสุญญากาศแล้วปรากฏในศาลาใหญ่ทันที ฉากนี้ทำให้ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมสั่นสะท้านทั้งตัว ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ร่างนั้นเผยให้เห็นว่าเป็นชายในชุดคลุมสีขาว ณ จุดที่เขามาถึง เวลาที่ดำเนินการแล้วทุกกาลอวกาศดูเหมือนถูกรบกวนโดยอิทธิพลของเขา สิ่งทุกอย่างสงบเงียบและเงียบสงบ “ครู!” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมใช้การเคลื่อนที่แบบเทเลพอร์ตมาหาเขา ปรากฏต่อหน้าชายในชุดคลุมสีขาว เขาก็ตามลงนั่งเข่า น้ำตาไหลลงแก้ม มันนานเกินกว่าจะรอได้แล้ว สำหรับเขา “ต้นกำเนิดของครู” คือครูของเขา คือพ่อของเขา เพื่อปกป้องสิ่งที่ “ต้นกำเนิดของครู” สร้างขึ้น ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมทำงานอย่างขี้กริบด้วยความเอาใจใส่ ไม่เคยละเลยแม้แค่ขณะเดียว เมื่อดูแลเผ่ามนุษย์ทั้งหมด ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านไป เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นคนยุติธรรมและปราศจากอคติ และเป็นที่ยอมรับว่าใส่ใจอย่างเต็มที่ให้กับเผ่า แม้ในการยอมรับและฝึกฝนศิษย์ เขาก็ทำทุกอย่างเพื่อเสริมสร้างมนุษย์ นั่นทำให้เหล่าสิ่งมีชีวิตอันยิ่งใหญ่ของมนุษย์ต่างเคารพและชื่นชมผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมเสมอ พวกเขาไม่มีวันคาดคิดว่าผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมแค่อยากปกป้องสิ่งที่ “ต้นกำเนิดของครู” ทิ้งไว้ ไม่ต้องการเฝ้าดูมนุษย์ล่มสลาย “อย่าเป็นเด็กซะ” “ต้นกำเนิดของครู” เสียงหัวเราะขณะช่วยผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมขึ้นจากที่นั่ง “มม” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมยืนขึ้นตามคำสั่ง “ต้นกำเนิดของครู” มองไปยังผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิม แล้วถอนหายใจ “น่าเสียดายที่ ‘ครีบใหญ่’ ไม่อยู่กับเราต่อไปแล้ว” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมมองโดยมีความเสียใจ “‘ครีบใหญ่’ ถูกสัตว์เซกเตอร์ฆ่า โชคดีที่ลูโอเฟิงในที่สุดก็จัดการวิกฤตของสัตว์เซกเตอร์สำเร็จ เขายังได้ดึง ‘ครีบใหญ่’ สินสมบัติสูงสุดของเขา ค้อนเทพศักดิ์สิทธิ์กลับมาด้วย” เมื่อกลับมา ลูโอเฟิงจัดให้ค้อนเทพศักดิ์สิทธิ์นี้อยู่กับเขา เมื่อผู้นำระดับสูงของมนุษย์ได้ยินข่าวนี้ ทุกคนต้องอึ้งไปพร้อมความเคารพ “ถ้าเขาได้เห็นสิ่งนี้ เขาคงดีใจมาก” “ต้นกำเนิดของครู” กล่าว “เด็กคนนี้ชอบเสี่ยงและรักการผจญภัย ฉันเคยเตือนเขามาหลายครั้งแล้ว ถ้าเขามีความสงบแบบเจ้าบ้างก็คงไม่… อ่า… อย่าไปพูดถึงมันแล้วกัน หลีกเรื่องนี้ไปเถอะ” การกล้าที่จะเรียก ‘ครีบใหญ่’ ว่าเป็นเด็ก — ไม่มีใครนอกจาก “ต้นกำเนิดของครู” จะกล้าพูดเช่นนั้น ‘ครีบใหญ่’ คือผู้ติดตามแรกของ “ต้นกำเนิดของครู” หลังจากนั้น “ต้นกำเนิดของครู” ยอมรับผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมเป็นศิษย์คนแรก ทั้งสามคนใช้เวลาหลายปีด้วยกัน ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมเป็นเหมือนน้องชาย ‘ครีบใหญ่’ เป็นพี่ชาย ส่วน “ต้นกำเนิดของครู” เป็นพ่อของพวกเขาทั้งสอง “ขอแสดงความยินดี ‘ต้นกำเนิดของครู’ คุณได้อิสรภาพคืนมาแล้ว” เทวดาบรรพกาลสามองค์เดินเข้าไป พวกเขาก็เคารพ “ต้นกำเนิดของครู” ผู้หนึ่งในสิ่งมีชีวิตแรกในจักรวาลดั้งเดิมที่แปลกประหลาดจนเป็นเอกลักษณ์ ต่อจากนั้น ทั้งสามมองไกลไปยังร่างคนในชุดคลุมสีขาวอีกคนหนึ่ง—ลูโอเฟิง ‘ต้นกำเนิดของครู’ ชุดคลุมสีขาวและลูโอเฟิง ชุดคลุมสีขาว ทั้งสองคือผู้ที่ส่องแสงระยิบระยับจากเผ่ามนุษย์—คนยุคแรกและคนยุคกลาง สไตล์ต่างกันโดยสิ้นเชิง “ต้นกำเนิดของครู” เงียบสงบและผ่อนคลาย เมื่ออยู่ใกล้เขา สิ่งมีชีวิตอันยิ่งใหญ่อื่น ๆ จะรู้สึกเหมือนรับลมเบา ๆ ของฤดูใบไม้ผลิ ส่วนลูโอเฟิงเหมือนดาบที่ตัดฟ้า แม้เขาจะให้เกียรติต่อผู้อื่นเสมอ แต่เขาก็แหลมคมเสมอ รับผิดชอบทุกอย่างด้วยความมุ่งมั่นเต็มที่ ทำให้เพียงการปรากฏของเขาก็ทำให้สิ่งมีชีวิตอันยิ่งใหญ่อื่น ๆ สั่นสะเทือน “ขอบคุณ” “ต้นกำเนิดของครู” เหม็นตาไปยังเทวดาบรรพกาลสามองค์และยิ้มพร้อมพยักหน้า “ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิม, ลูโอเฟิง” “ต้นกำเนิดของครู” จ้องมองลูโอเฟิงอย่างยาวนาน “ไปกันเถอะ” ลูโอเฟิงพยักหน้า เขารู้ว่า “ต้นกำเนิดของครู” มีเรื่องอยากบอกมากมาย แต่พวกเขายังอยู่ใน “พระราชวังเทพบรรพกาล” ซึ่งไม่เอื้ออำนวยต่อการสนทนาเชิงลึก “ไปกันเถอะ” ลูโอเฟิงพยักหน้า แล้วสามเทวดาก็หายไปในอากาศ เทวดาบรรพกาลสามองค์เฝ้าดูเทวะระดับศักดิ์สิทธิ์ของมนุษย์ที่กำลังจากไป แล้วมองกันและกัน เทวดาอีคู่ก็ถอนหายใจ “กับการกลับมาของ ‘ต้นกำเนิดของครู’ มนุษย์ตอนนี้มี ‘ต้นกำเนิดของครู’ และลูโอเฟิง พวกเขาจะเปล่งประกายยิ่งเจิดจรัสและอำพรางยิ่งขึ้น” “‘ต้นกำเนิดของครู’ ทำให้พลังจิตของต้นกำเนิดต้องกดดันเขา” เทวดาผู้สูงอายุพูด “แต่ลูโอเฟิง พลังจิตของต้นกำเนิดไม่อาจละเมิดเขาได้เลย เขาน่ากลัวกว่าเดิม ทั้งสองได้กลับเข้าร่วมกับมนุษยชาติแล้ว มนุษย์… จะเป็นกำลังอันมหึมาขณะหน้า” “ในแง่ความสามารถ ใคร ๆ ก็ตามก็สามารถไปถึงระดับความว่างเปล่าได้ง่าย” เทวดาหนุ่มกล่าว “ในมหาสมุทรจักรวาลของเรา ฉันคิดว่าเราน่าจะเห็นอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เพิ่มอีกสองแห่งในเร็ว ๆ นี้” ทุกคนต่างรู้ว่า เมื่อลูโอเฟิงจัดการวิกฤตของสัตว์เซกเตอร์เสร็จแล้ว ศัตรูจากภายนอกไม่มีเหลืออีกต่อไป มนุษย์จะเข้าสู่ยุคแห่งความเจริญรุ่งเรืองอย่างยาวนาน สำหรับหลายพันล้านยุคต่อมา มนุษย์จะมุ่งเน้นฝึกฝนรุ่นต่อรุ่นให้เผ่าของตนแข็งแกร่งยิ่งขึ้น การกลับมาของ “ต้นกำเนิดของครู” เหมือนให้ปีกแก่เสือ ขณะมนุษย์แข็งแกร่งขึ้น ศ races อื่น ๆ จะมองมาที่พวกเขา ไม่มีใครกล้าทำร้ายต่อมนุษย์อีกต่อไป ****** ในเขตอาณาเขตมนุษย์ บนทางเดินหนึ่งของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งทางช้างเผือก “ต้นกำเนิดของครู”, ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิม, และลูโอเฟิงเดินชมรอบ ๆ “ดูประตูของทางผ่านจักรวาลเหล่านี้” “ต้นกำเนิดของครู” กล่าวพร้อมยิ้ม “จักรวาลดั้งเดิมทั้งหมด มีทางผ่านของเทพแท้จากทุกเผ่าอยู่ที่นี่ ฮ่าฮ่า… ตอนนั้นฉันไม่เคยคิดว่าจะเห็นฉากแบบนี้” “ลูโอเฟิง” “ต้นกำเนิดของครู” หันมามองลูโอเฟิงข้าง ๆ “ฉันถูกกดดันมานาน ตอนนี้คุณมาถึงแล้ว ฉันได้เฝ้าดูคุณมานาน… ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นเทพแท้คนใหม่ที่เกิดขึ้นให้เผ่ามนุษย์ของฉัน ฉันไม่เคยคาดคิดว่าคุณจะทำได้ไกลขนาดนี้ แม้กระทั่งปลดปล่อยฉันจากการกดดันตลอดกาล ความกรุณาที่คุณมอบให้ฉัน – ฉันจะไม่มีวันชดเชยได้เลย โปรดรับการโค้งคำนับของฉัน” ลูโอเฟิงยืดมือมาหยุดเขา “ทำเช่นนั้นไม่ได้” เขาตอบว่า ตามกฎแล้ว “ต้นกำเนิดของครู” คือเผ่าพันธุ์ของครูของเขา “เอาเลย คุณได้แสดงความเมตตาอันดีอย่างยิ่ง และนั่นเป็นความจริง” “ต้นกำเนิดของครู” พยายามโค้งคำนับแต่หยุดครึ่งเดียว “คุณไม่ต้องกังวลเรื่องใครอื่น” “ครู คุณเป็นแบบนั้นแหละ” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมถอนหายใจอย่างไร้ทางออก สังเกตสถานการณ์ ลูโอเฟิงจึงเปลี่ยนเรื่องทันที “ใช่แล้ว ‘ต้นกำเนิดของครู’… ฉันอยากถามว่า ตอนนั้นคุณทำอะไรจนทำให้พลังจิตของต้นกำเนิดโกรธจัดจนต้องกดดันคุณ? เมื่อครั้งแรกฉันขอปลดปล่อยคุณ พลังจิตของต้นกำเนิดส่งข้อความว่า มันถูกกฎหมายสูงสุดจำกัด ไม่อาจปล่อยคุณออกได้ จนกว่าจะจบวิกฤตของสัตว์เซกเตอร์จึงจะปล่อยคุณ” “ใช่ครับ ครู” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมเสริม “ครู เมื่อคุณเคยพูดถึงเรื่องนี้ครั้งก่อน คุณแค่สั้น ๆ เท่านั้น แล้วมันคือเรื่องอะไร?” ผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมแค่รู้ว่าต้นกำเนิดของครูและพลังจิตของต้นกำเนิดเป็นศัตรูและกำลังจะต่อสู้กันเร็ว ๆ นี้ ส่วนสาเหตุพื้นฐานสุดลึกเขาไม่รู้อะไรเลย “ไม่มีความเร่งรีบ” “ต้นกำเนิดของครู” ส่ายหัวพร้อมยิ้ม “ลูโอเฟิง ฉันได้ยินว่าคุณทำลาย ‘ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจันทร์ม่วง’ แล้ว” “ใช่” ลูโอเฟิงพยักหน้า ข่าวนี้เปิดเผยอยู่แล้ว “ต้นกำเนิดของครู” ผู้ควบคุมทุกอย่างในจักรวาลเสมือนก็รู้สึกได้แน่นอน “แล้วขอถามต่อ… หลังทำลายดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจันทร์ม่วงแล้ว บิดาแห่งจันทร์ม่วงอยู่ไหน?” ดวงตา “ต้นกำเนิดของครู” มีประกายคาดคะเน “เขาได้ข้ามการเวียนตายแล้ว ดังนั้นเขาจึงมีชีวิตนิรันดร์ เมื่อจักรวาลขนาดจิ๋วของเขาถูกทำลาย ทุกเผ่า, ผู้ปกครองจักรวาล และเทพแท้ที่อาศัยอยู่ในนั้นก็จะตายพร้อมกัน แต่บิดาแห่งจันทร์ม่วงอาจยังมีชีวิต คุณเห็นเขาบ้างหรือไม่?” ลูโอเฟิงส่ายหัว “ไม่, ฉันไม่เคยเห็น” “ไม่?” “ต้นกำเนิดของครู” ตกใจ “เป็นไปได้ไหม? อาจเป็นอวาตาร์ที่มีพลังเทพ…?” “ต้นกำเนิดของครู” ยืนนิ่งอยู่ สับสน “เป็นไปได้ไหม? ถ้าฉันรู้ก่อน… ถ้าฉันรู้ก่อน ฉันคงไม่เดินเส้นทางนี้เลย” ลูโอเฟิงและผู้นำเมืองความโกลาหลดั้งเดิมมองกัน อะไรกันนั่น?