Chapter 642
634 / 1468
8 min read
Chapter 642 — Undying Bug Clan Mother Nest
Published May 5, 2026, 02:13 AM
บทที่ 642 — รังแม่ของเผ่ามดอมตะ
ชาตรก: Translation Nation
บรรณาธิการ: Translation Nation
รังแม่ปิรามิดที่สูงเป็นสิบหลายกิโลเมตร ภายใต้ทะเลแสงสีทองระยิบระยับ มันส่งเสียงกรีดกรีดที่ทำให้หูเจ็บชัดเจน
“ชา!”
เสียงกรีดกรีดนั้นทำให้กองทหารมดทองกองหลายพันกรีดกรีดพร้อมกัน กองทหารมดทองเหล่านี้แบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก ประเภทแรกมีลักษณะคล้ายมนุษย์ สูงประมาณ 30 เมตร ปิดสนิทด้วยเกราะเต็มตัวและมีปีกมดติดอยู่บนหลัง ดวงตาของพวกเขาคล้ายตาตาแมลงแบบสหสกุล
ประเภทที่สองเพรียวบางกว่า สูงประมาณ 100 เมตร ตัวโค้งก้านบิดและหัวเต็มไปด้วยดวงตาจำนวนร้อยถึงพัน ด้านหลังมีปีกหลายร้อยคู่
กองทหารสองประเภทนี้มีสีทองทั่วเด่น
ออร่าที่พวกเขาเปล่งออกมาทำให้พื้นที่รอบข้างสั่นสะเทือน
เมื่อรังแม่ส่งเสียงกรีดกรีดที่เจ็บหู กองทหารทั้งสองประเภทกรีดกรีดพร้อมกัน เมื่อกองทหารรูปร่างมนุษย์สีทองผู้นำเปิดปาก เครื่องมือแหลมเหมือนแก้วเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 30 เซนติเมตรส่องแสงสีขาว
ทหารทองนับพันเปิดปากพร้อมยืดเครื่องมือลักษณะเดียวกันออกจากปาก
“ชี!”
“หนี!”
“หนีให้ไว ทุกคน! เร็ว! เร็ว! เร็ว!!!” ผู้นำกองทัพที่ 9 ไม่ได้สงบสติอ่อนเหมือนก่อนหน้าแล้ว ภายในยานดาวเคราะห์ยูนโม เขาตกอยู่ในความตกใจและกลัว รีบกรีดสั่งให้ยานต่อสู้ระหว่างดวงดาว 30 ลำผ่านคอนโซลการควบคุม พวกมันทั้งหมดทำการเปิดใช้งานและเร่งความเร็วเพื่อหนี
แต่…
ความเร่งของยานระหว่างดวงดาวจะเทียบกับกลุ่มทหารมดได้อย่างไร?
ทหารมดทอง 30 เมตรหลายพันกายที่คล้ายปีศาจในตำนาน พุ่งแสงสีขาวสว่างระยิบระยับออกมาพร้อมกัน พวกมันรวมตัวและบีบอัดเป็นจุดเดียว! ทหารมหาศาลหลายพันคนทำงานเป็นหนึ่ง
เมื่อหลายพันกายรวมเป็นเสานแสงสีขาวเดียว...
“ชี! ชี! ชี! ชี! ชี! ชี! ชี!” พื้นที่รอบๆ สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ระเบิดออกเป็นชิ้นส่วนอวกาศที่น่าสะพรึงกลัว ภายในมีเศษส่วนอวกาศแตกหักหลากหลาย ชั้นอวกาศสับสนซ้อนกันไหลวนกระหน่ำ
ในเวลาเดียวกัน!
เมื่อจุดศูนย์กลางนั้นสั่นสะเทือน จักรวาลรอบๆ ล่มสลายคล้ายโดมิโน ขยายไปทุกทิศทาง! ชั่วครู่เดียว ดูเหมือนการระเบิดซูเปอร์โนวา!
“กร๊าก!”
มันสร้างลูกบอลแสงอัดแสงขนาดยาวหลายหมื่นกิโลเมตร ความเร่งช้าๆ ของยานระหว่างดวงดาวเหมือนเรือดิ่ง 30 ลำในพายุ พวกมันถูกกลืนกินโดยลูกบอลแสงอันใหญ่ครืนหนึ่งและหายไปจากสายตา
ตามหลังอย่างใกล้ชิด!
นี่เป็นลูกบอลแสงอันใหญ่กว่าแม้แต่ดวงดาว แรงช็อกเวฟพุ่งออกทุกทิศทาง แล้วเสียงกรีดกรีดที่เจ็บหูก็ดังขึ้นจริง
“กร๊าก...”
จักรวาลสั่น!
อวกาศฉีกขาด!
มันราวกับวันศีลมหันต์!
ในลูกบอลแสงที่แผ่ออกไปทุกทิศ ยานต่อสู้ระหว่างดวงดาว 30 ลำสั่นสะเทือนอยู่ข้างใน คล้ายของเล่น พัดบินไปมาเมื่อช็อกเวฟผลักดัน
“ซู!”
ท่ามกลางช็อกเวฟนับไม่ถ้วน เรือรูปสามเหลี่ยมสีเลือดดั่งกล้ำพายุและคลื่นลมโบกบินออกมา
…
ภายในยานดาวเคราะห์ยูนโม
“ไม่!!!” ผู้นำกองทัพที่ 9 สาบสายในสายตาเมื่อมองด้านหลัง เครื่องจำลองภายนอกทำให้เขาเห็นยานต่อสู้ระหว่างดวงดาวขนาดยักษ์ 30 ลำม้วนวนคล้ายของเล่น
“นี่…น่ากลัวเกินไป” หนุ่มอาวุธศาค์น่า คนเกราะกว้างตา
ลูเฟงบีบฟัน
ง่าย ๆ
น่ากลัวเกินไป
การโจมตีรวมเพียงครั้งเดียว ทำลายล้างเป็นวงกว้างหลายหมื่นกิโลเมตร สำหรับช็อกเวฟก็ลำบากต่อเนื่อง พลังน่ากลัวนี้! ดาวเคราะห์ทั่วไปหลายดวงไม่มีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 10,000 กม. แม้แต่ดาวฤกษ์ก็ยากที่จะมีเส้นผ่านศูนย์กลางเกิน 10,000 กม.
พลังระดับนั้น ใครจะหยุดได้?
เก่ากะไล้สีทองอีสานซิฟานชีรีบกรีดว่า “รีบหนีเลย! ทีมทหารมดอมตะอีกพันลำตามหลัง!”
“ทหารมดอมตะ?” ลูเฟงหันหน้า
จากเครื่องจำลองภายนอก ลูเฟงเห็นเงาของทหารมดทองหลายพันกายวิ่งมาจากด้านหลังของยานยูนโม พวกมันสูงประมาณ 100 เมตร เต็มไปด้วยดวงตา พอทับหลังมีปีกหลายร้อยคู่ ทุกดวงตาจับจ้องยานยูนโมที่กำลังหนี
ทหารมดทองเหล่านี้เร็วเท่าไม่มีอันไหนช้ากว่ายานยูนโมเลย!
ระดับอมตะ พวกมันสามารถเดินทางจักรวาลด้วยร่างกายของตนเอง
“การเดินทางจักรวาล… นับถอยหลัง…” เสียงบาบาตาเรียกในยาน
“อย่าทำเลย”
เก่ากะไล้สีทองอีสานซิฟานชีกรีด “ไร้ประโยชน์ในจักรวาลมืด พวกมันเร็วกว่าเราแล้ว เมื่อมดอมตะตามล่า เราแค่จะถึงความเร็วสูงสุด พวกมันเร่งตัวทันทีเกินกว่ายานนี้”
“แล้วเราจะทำไง?” ดิลานกรีด “คุณเฒ่า คิดอะไรบ้างเร็ว!”
“รีบเลย”
ลูเฟงมองกลุ่มทหารมดสีทองที่กำลังปิดล้อม เขาก็ตกใจเช่นกัน ทหารมดอมตะในตำนาน หนึ่งชั่วคราวมาหลายพันกาย พลังที่น่ากลัวขนาดนี้ การโจมตีรวมหลายพันกาย ทำให้แม้แต่อีเมอร์ราฟที่อมตะก็ต้องหลบหนี
“ไม่ต้องทำอะไร ปล่อยให้ฉันจัดการ”
เก่ากะไล้สีทองอีสานซิฟานชีกรีดเบา ๆ แล้วหายไปจากห้องควบคุม
“หืม?” สีหน้าลูเฟงเปลี่ยน
“มันใช้การก้าวสู่ที่อื่นแล้ว เขาอยู่ข้างนอกยานแล้ว” ดิลานสื่อสาร
“อย่าต้านทาน ฉันจะดูดคุณเข้าสู่โลกของฉัน” เสียงจริงจังของอีสานซิฟานชีดังกังวานในใจของทุกคนบนยานยูนโม
“ซู!”
ยานยูนโมทั้งหมดหายลับในอากาศ เหลือเพียงอีสานซิฟานชีในเกราะสีทอง
“เผ่ามดที่น่าเกลียด” ผู้เฒ่าอยู่นอกอวกาศ ย้อนกลับมองดูทหารมดหลายพันกายที่พุ่งเข้ามา ใต้อยเต็มไปด้วยความรังเกียจ “ครั้งหน้าที่เราพบกันในสงครามพื้นที่นอกนั้น ฉันจะให้คุณได้รู้ว่าฉันแกร่งเพียงใด”
“หวา...”
ทหารมดทองจำนวนพันกายมองเห็นยานมนุษย์หายไป พวกมันเหมือนมนุษย์ มีดวงตาทั่วร่างที่ปล่อยเส้นไหมทองยืดออกและบีบอัดทั่วอวกาศ
อีสานซิฟานชีที่กำลังจะก้าวสู่ที่อื่นรู้สึกอวกาศจักรวาลกำลังบีบตัว เขาบีบฟัน
“สัด”
อีสานซิฟานชีกรีด
“ซู!”
เขาเร่งความเร็วอย่างดุเดือด!
เร็วเกือบถึงแสง พื้นที่รอบเขาเกิดคลื่นไหว เขาเข้าสู่จักรวาลมืด
“ว้า!”
ทหารมดทองหลายพันกายเร่งความเร็วอีกครั้งถึงความเร็วแสง พื้นที่รอบตัวพุ่งคลื่นและทั้งหมดเข้าสู่จักรวาลมืด
…
ภายในโลก
ยานยูนโมชะลอและหยุดอยู่เหนือป่าในท้องฟ้ากว้าง ในห้องควบคุม กลุ่มคนเงียบอยู่ช่วงหนึ่ง
ลูเฟง ดิลาน เจ้าหน้าที่ผู้คุ้มกันเซคเตอร์ 5 เจ้าหน้าที่ระดับ 7 ของกองทหารปากโด และผู้นำกองทัพที่ 9 ใจของพวกเขาตึงเครียด ทุกคนรู้ว่า…พวกเขาตอนนี้อยู่ในโลกของอีสานซิฟานชี
เมื่อตัวเขาตาย พวกเขาก็จะตายตาม
“เขาหลบได้ไหม? อีสานซิฟานชีจะหลบหนีจากทหารมดได้หรือเปล่า?” ลูเฟงถามดิลาน
“ไม่แน่ใจ” ดิลานส่ายหัว
“ยืนยันไม่มีปัญหา ครูของผมพลังแรงที่สุด” หนุ่มอาวุธศาค์น่าตะโกน
ข้าง ๆ ผู้นำกองทัพที่ 9 สูงลีนคงสภาพ “รังแม่ของเผ่ามดอมตะ นั้นอยู่ในระดับบนสุดของเผ่ามด ทุกตัวน่ากลัวสุดขีด…ในพื้นที่นอก ทุกครั้งที่พวกมันปรากฏคือฝันร้าย!”
หายใจค้าง
อัดอั้น
กลุ่มคนในห้องควบคุมเงียบรอชะตากรรม
สิ่งที่พวกเขากังวลที่สุดตอนนี้คือโลกพังทลาย นั่นหมายถึงอีสานซิฟานชีจะตาย และเมื่่อโลกหาย พวกเขาก็จะถูกเปิดเผย! ถ้าตรงนั้น…กลุ่มนักรบสุดยอดนี้ต่อหน้ารังแม่ของเผ่ามดอมตะจะไม่มีการคุ้มกันเลย
“ซู!”
ยานยูนโมหายไปจากโลก
เมื่อปรากฏอีกครั้ง ลูเฟงและคนอื่นมองเห็นพายุหิมะไม่มีที่สิ้นสุด
“นี่คือดาวเคราะห์แร่ที่อุณหภูมิต่ำ” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
ลูเฟง ผู้นำกองทัพที่ 9 ดิลานและคนอื่นหันมามอง
อีสานซิฟานชีในเกราะสีทองปรากฏกะทันหันในห้องควบคุม นี่คือพลังการก้าวสู่ที่อื่นที่น่ากลัว… ไม่ใช่แค่การเคลื่อนที่เร็วเท่านั้น การเคลื่อนที่เร็วไม่มีพลังพอจะทำลายการป้องกันของยานยูนโม แต่…ในระหว่างการก้าวสู่ที่อื่น ไม่มีภูเขาหรือกำแพงใด ๆ จะหยุดได้
แน่นอนว่า แม้แต่ระดับอีเมอร์ราฟก็มีคนทำได้เพียงไม่กี่คน
“คุณครู”
“อีสาน”
ห้องควบคุมเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญของการเฉลิมฉลอง
ลูเฟงก้มศีรษะคำนับต่ออีสานซิฟานชี “อีสานซิฟานชี ขอบคุณที่ช่วยชีวิตเรา”
“หน้าที่ของผม” อีสานมองตาอ่อนเพลีย ยิ้ม “พวกมดน่ารังเกียจเหล่านั้นยากต่อการจัดการเลย โชคดีที่ผมเชี่ยวชาญเรื่องกฎอวกาศและการหลบหนี ส่วนการโจมตีตามกฎอวกาศ ผมอาจอ่อนแอกว่า แต่การหลบหนีผมรับประกันได้ หลังจากเดินทางจักรวาลอันน่าหมดหัวใจและถูกไล่ตามผ่านพันดวงกาแล็กซี ผมก็สามารถหลบหนีได้สำเร็จ”
กฎอวกาศ มีหลายแง่มุม
การก้าวสู่ที่อื่นเป็นที่สุดของหนึ่งในแง่มุมเหล่านั้น
“คุณครู เหยื่อบ้างหรือ?” หนุ่มอาวุธศาค์น่าตกใจมองเกราะของอีสาน
อีสานซิฟานชีมีหยดน้ำตา
“ผมโดนโจมตีครั้งหนึ่งขณะหลบหนี”
เขาส่ายหัว “มดน่ารังเกียจเหล่านั้นระดับอมตะ แม้ไม่มีสติของตนเองและทำตามคำสั่งของราชินี ถ้าเป็นการต่อสู้คนต่อคน พวกมันอ่อนกว่ามดอมตะจริง ๆ แต่เมื่อรวมเป็นพันกาย พวกมันมีพลังเกินกว่าพลังรวมของมดอมตะจริงหลายพันกายเลย น่ากลัวจริง ๆ”
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.