ในที่สุด เตะของโอติสก็กระแทกเข้าที่ฐานกระดูกหลังของเอมลีน ส่งให้เธอถอยหลังลงไปขณะที่ร่างใหญ่โตของเธอหมุนคว้าง อ๊าว! แคร้ก! แต่ในจังหวะเดียวกับที่จิ้งจอกหางเก้าตัวถูกปัดทิ้ง เตะของมิโนสก็เข้าเป้าเข้าให้เต็มๆ ลงตรงกลางระหว่างขาของโอติสพอดี "อาาาายยย!" เสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดดังก้องขึ้นจากชายคนนั้นขณะที่ขาทั้งสองขาสั่นระริกเบาๆ และรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าพุ่งวนเวียนซ่านไซไปทั่วร่าง โอติสมีพลังป้องกันตัวและมีร่างกายในระดับที่แข็งแกร่งพอควร แต่เนื่องจากมิโนสใช้ “กายพุทธอันทำลายไม่ได้” กำลังของเตะเมื่อตะกี้จึงรุนแรงเกินไป ส่งผลให้คนนี้เจ็บปวดไม่น้อยเลย “เด็กแพศยา! มาต่อสู้อย่างลูกผู้ชายซะ!” เขาตวาดเสียงดังด้วยความโกรธแค้น จับที่ดาบเพื่อเตรียมตัวหนีออกห่างจากหนุ่มน้อยสจ๊วตที่กำลังม้วนตัวอยู่กับพื้น แล้วเตรียมจะโจมตี “ข้าต่อสู้เพื่อชัยชนะ...” “แบบเดียวกับที่ข้าสังหารลูกชายของเจ้าไว้นั่นแหละ!” สจ๊วตหนุ่มพูดอย่างมีเล่ห์เหลี่ยมขณะที่เขาจับดาบคมทองด้วยมือทั้งสองแล้วโจมตีชายคนนั้นแบบเฉียง “เจ้าพูดว่าอะไรนะ?” โอติสตวาดเสียงด้วยความโกรธแค้นเมื่อเขาสุดท้ายก็รู้ตัวแล้วว่าใครคือตัวการฆาตกรรมลูกชายตน ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่รู้เรื่องนี้เลยตั้งแต่ครั้งทีมสืบสวนชุดที่หนึ่งเสียชีวิตในเมืองแห้งแล้งจากการพยายามโยนความผิดให้มิโนส ส่วนสมาชิกทีมสืบสวนชุดที่สอง ที่เคยค้นพบความเกี่ยวข้องระหว่างมิโนสกับการตายของเดอเรล ซิลวา ก็ล้มตายบนดินแดนทรายนั้น สิ่งที่พวกเขาทำได้มากสุดคือส่งข้อมูลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของแดนนั้นให้หัวหน้าของตนเท่านั้น แต่สำหรับการตายของเดอเรล โอติสไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนพรากชีวิตลูกชายผู้เป็นที่รักของตน จนกระทั่งถึงตอนนี้! หลังจากรู้เรื่องการเปลี่ยนแปลงบนดินแดนทรายแล้ว เขากับครอบครัวก็เปลี่ยนจุดสนใจจากการตามหาเบาะแสฆาตกรของเด็กหนุ่มเดอเรล มาเป็นการสู้รบกับศัตรูในสถานที่เช่นนี้ และหลังจากสู้รบกันมาหลายต่อหลายครั้งจนได้รับความสูญเสียมากมาย ภัยคุกคามที่เพิ่มขึ้นของแดนนั้นได้กลายเป็นสิ่งที่เกินกว่าครอบครัวนี้จะเผชิญมาได้ในหลายพันปี ดังนั้น โอติสจึงไม่มีเวลามากพอที่จะกังวลเรื่องการแก้แค้นการตายของลูกชายตนอีกต่อไป! เรื่องนั้นทำได้ในภายหลัง! ในทางกลับกัน การดำรงอยู่ของครอบครัวในระยะสั้นนั้นสำคัญยิ่งกว่าการแก้แค้นส่วนตัวของชายคนนี้! ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมาถึงจุดนี้โดยไม่รู้เรื่องราวใดๆ ทั้งสิ้นกระทั่งมิโนสโยนข้อมูลนี้ใส่หน้าเขา และเมื่อได้ยินเรื่องนี้แล้วเริ่มเชื่อมโยงจุดต่อจุด โอติส ซิลวา ก็ยิ่งแดงเข้าไปทุกทีด้วยความโกรธ แหงนึกว่าตัวเองถูกคนอายุยี่สิบปีหลอกใช้และลบหลู่อย่างหนัก เดอเรลตายมาเกินกว่าสี่ปีแล้ว และในระหว่างนี้ ตระกูลซิลวาได้แต่เผชิญกับความพ่ายแพ้ครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับว่าพวกเขาถูกสาป! และบัดนี้ เมื่อรู้ถึงเรื่องนี้ ทุกอย่างก็กระจ่างแจ้ง มิโนสได้ทำร้ายพวกเขามาตลอด ค่อยๆ ต่อเติมสถานการณ์ปัจจุบันให้บ้านซิลวาต้องเผชิญกับภัยคุกคามของการถูกทำลายล้าง “ปิศาจชั่วร้าย!” “เจ้าสังหารลูกชายข้าและทำลายครอบครัวข้า!” โอติสตะโกนด้วยพลังเต็มศักดิ์พลัง หน้าตำหนักแดงเถือก หลอดเลือดบนใบหน้าพุ่งเด่นชัด สั่นระริกด้วยความเกลียดชังที่พลุ่งพล่านในใจขณะนี้ “ไม่เพียงแค่ข้าสังหารเขา แต่ข้าจะสังหารเจ้า แมลงสาบนี่ด้วย!” เมื่อพูดเช่นนั้น มิโนสจึงเปิดใช้ดาบอวกาศอีกครั้ง ทำให้พื้นที่รอบตัวเขาตกอยู่ใต้การควบคุมของเขาแล้วเข้าโจมตีศัตรู “เด็กนั่น! ถ้าข้าไม่สังหารเจ้าในวันนี้ ข้าไม่ใช่โอติส ซิลวา!” “ถ้าอย่างนั้นเจ้าจะตายเหมือนหนอนน้อยไร้ค่า สัตว์เลื้อยคลานแก่ๆ!” หวือ! และในจังหวะนั้น โอติสก็พุ่งเข้าหามิโนสด้วยความบ้าคลั่ง โดยไม่สนใจสนามรบรอบตัว มีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวคือการกำจัดคนตรงหน้า เมื่อโอติสเห็นว่าตาของหนุ่มคนนั้นเปล่งประกายแสงสีรุ้ง เขาแทบจะเห็นหน้าลูกชายตนปรากฏขึ้น ขณะที่เขาจัดการต่อกรกับเทคนิคของศัตรู “หนอน ตัวร้ายนั้นควรจะได้เห็น สีหน้าที่น่าสมเพชของแมลงสาบตัวนั้น!” มิโนสพูดอย่างโหดร้ายขณะที่เขาทำให้ “บาดแผลทางจิตใจ” ของฝ่ายตรงข้าม “บีบอัด” “เขาร้องขอชีวิต พยายามบอกถึงพลังของพ่อที่เขามี...” “แต่เจ้าไม่ได้อยู่ที่นั่น!” เขาพูดพลางเอียงตัว ขณะที่รู้สึกถึงอากาศที่ถูกสิ่งของของศัตรูตัดขาด “มิโนส!” โอติสคำราม ยังคงดิ้นรนอยู่ “จนถึงที่สุด ข้าสังหารเขาด้วยจังหวะเดียว ทั้งๆที่ข้าอ่อนแอกว่าเขาไปหลายระดับ เหมือนกับสถานการณ์ระหว่างเราในขณะนี้” เขาพูดพร้อมโจมตีศัตรูอย่างต่อเนื่อง แลเห็นเอมลีนกำลังกลับเข้าสู่สนามรบ “และตอนที่ข้าฟันหัวเขาหลุด สีหน้าบนใบหน้าของเขาคือความกลัวบริสุทธิ์ ไม่เชื่อถึงการตายก่อนวัยอันควรของตน” “ข้าจะกระทำเช่นเดียวกันกับเจ้า แมลงสาบแก่!” “ข้าจะฟันหัวเจ้าแล้วนำไปแสดงให้คนนับแสนคนได้เห็น!” เขาพูดขณะที่มีสีหน้าคล้อยตาม ขณะเห็นว่าถ้อยคำของเขาทำให้จิตใจฝ่ายตรงข้ามวุ่นวายไปหมด “ไอ้ลูกหมา!” แต่ขณะที่โอติสสาปแช่งสจ๊วตหนุ่ม สาปแช่งลูกชายของอัลเบิร์ตในใจ ผู้ปกครองคนนี้ได้ทำผิดพลาดครั้งสำคัญ! ด้วยการยอมรับยั่วยุของมิโนส เขาได้ทำให้ตนเองตกอยู่ในสถานะที่เสี่ยงภัย ซึ่งเอมลีนไม่เคยพลาดโอกาส! ปั๊ด! และแล้ว เมื่อเธอได้เข้าใกล้ขาของโอติสในที่สุด คีลา แม่ของเธอ ก็ปิดปากใหญ่ของเธอ หักกระดูกส่วนนั้นออกด้วยคำกัดเดียว “อาฮะๆๆๆๆ!” “อ๊าๆๆๆ!” โอติสเริ่มร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ขณะที่เลือดพุ่งออกจากมุมปากของเอมลีน และส่วนโคนขานั้นสั่นระริกอย่างรุนแรง แคร็ก! ในที่สุด เสียงกระดูกส่วนนั้นหักก้องกังวานไปทั่วบริเวณนั้น ในขณะที่เอมลีนลากชิ้นเนื้อนั้นไปในทิศทางตรงข้ามกับชายคนนั้น “อ๊ะๆๆๆ! สัตว์ร้ายชั่วร้าย! ข้าจะฆ่าเจ้า!” เขาร้องตะโกนอย่างสิ้นหวังขณะพยายามทำอะไรบางอย่างกับเอมลีน รู้สึกโกรธแค้มินอสในตอนนี้ลดน้อยลงไปมาก แต่ขณะที่เขาพยายามทำอะไรบางอย่าง เขารู้สึกว่ามีบางอย่างทะลุผ่านข้อมือที่จับดาบอยู่! “อ๊ะๆๆ!” และเมื่อมือของเขาตกลงบนพื้น โอติสร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดขณะที่เอมลีนสุดท้ายก็ปล่อยชิ้นเนื้อจากเมื่อกี้แล้วใช้เล็บของเธอยึดส่วนหนึ่งของร่างชายคนนั้นไว้ หลังจากนั้น มิโนสไม่เสียเวลาและใช้ดาบฟาดไปที่ด้านหลังศีรษะของโอติส ไม่ลึกพอที่จะฆ่า แต่ลึกพอที่จะบาดเจ็บ หนุ่มน้อยสจ๊วตแล้วจึงลงมืออย่างเด็ดขาด ขณะพูดถ้อยคำตัดสินคนนี้ “หนอน นั่นคือที่สุดของเจ้าแล้ว!” “ไม่ออคคคคข้าคะหงหงๆกกกก!!!” รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น โอติสร้องครวญครางด้วยความสิ้นหวัง เสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการตัดสินใจก่อนหน้านี้ของตนเอง ในเวลาเดียวกัน เขาหวังว่าอย่างน้อยก็ให้มีบางสิ่งเกิดขึ้น เพื่อให้การเพาะบำเพ็ญของเขาไม่ได้รับผลกระทบ เขาถึงกับคิดจะเสียสละตนเอง พยายามลากหนุ่มน้อยสจ๊วตลงไปกับตนด้วย... แต่น่าเสียดาย สำหรับเขา มันสายไปแล้ว! ไม่มีใครมาให้ความช่วยเหลือ และความเร็วในการเคลื่อนไหวของมิโนสเร็วเกินไป จนเขาไม่มีเวลาที่จะทำพิธีเสียสละให้เสร็จสมบูรณ์ “อาฮะๆๆๆๆๆๆ!” “ไม่ออคคคคข้าคะหง!” “ไม่ออคคคคข้าคะหงออคคคคข้าคะหง!” ปั๊ด! แล้วต่อมา ต่อมาใบที่มีความวาววาวพร่าๆ สีสันสวยงาม ถูกฉีกออกมาจากโคนด้านหลังคอของโอติสอย่างกระชั้นชิด ในขณะที่เขาร้องกรี๊ดด้วยน้ำตาคลอเบ้า อย่างสิ้นหวัง แต่ไม่นานหลังจากที่การเพาะบำเพ็ญฝ่ายวิญญาณของโอติสถูกทำลาย เขายังไม่ทันที่จะฟื้นตัวจากอาการช็อก มิโนสก็ใส่ตรวนให้เขาเรียบร้อย “เจ้าจะไม่ตายวันนี้ แมลงสาบ” “เจ้าจะไม่ตายอย่างสมศักดิ์ศรีบนสนามรบ!” มิโนสถึงกับเปล่งเสียงร้อง ขณะสัมผัสกับความรู้สึกที่เหลือเชื่ราวกับว่ากำลังกำจัดภาระหนักอึ้งที่ติดพันมานานหลายปี ขณะที่เขารู้สึกดีและหายใจสงบภายหลังจบการต่อสู้ จากศัตรูราชาจิตวิญญาณ 13 คนก่อนหน้านี้ ในตอนนี้เหลือเพียง 7 คนเท่านั้นที่ยังมีชีวิต แต่แม้ว่าทุกคนจะบาดเจ็บสาหัส ทุกคนก็ได้เห็นช่วงเวลาสุดท้ายของการต่อสู้ระหว่างมิโนสและโอติสครั้งนี้ ตกตะลึง หมดหวังต่อตระกูลซิลวาของตน “องค์ปกครอง!” หนึ่งในนั้นตะโกนขึ้นขณะที่น้ำตาไหลพรากลงแก้ม “ไม่!” “เป็นไปไม่ได้ โอติส!” อะเดรียนร้องออกมาดังๆ โดยไม่สนแขนขาที่เสียไปในการต่อสู้ครั้งนี้ เขาไม่อาจเชื่อได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผู้ปกครองของเขา ผู้เดียวที่เขาเชื่อใจอย่างแท้จริงในโลกนี้ แต่แม้แต่ผู้ที่เขานับถือมากที่สุด เพิ่งล้มลงตรงเท้าของมิโนส นี่คือจุดจบที่น่าเศร้าจริงๆ สำหรับผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ ที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่บนจุดสูงสุดของราชอาณาจักรนี้! “อ๊า! เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้! มันคงต้องเป็นฝันร้ายแน่ๆ!” แต่ขณะที่บางคนจมอยู่กับความสิ้นหวังจากเห็นการล่มสลายของโอติส ทีมของมิโนสกลับไม่ได้ถือโอกาสนั้นและยังคงจัดการสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่ต่อไป “แก่ปู คนแก่ อย่าไปห่วงโอติส ห่วงตัวเองเถอะ!” ลิแอม กิลล์ ตะโกนพร้อมยิ้มแย้ม แล้วเข้าโจมตีเป้าหมายของตนอีกครั้ง “ตายซะ!” ....