บทที่ 103 — สุญญากาศอำนาจ

สายฝนยามค่ำคืนในนครรัฐเวลด์ฮอลม์ยังคงตกกระหน่ำอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด ละอองน้ำเย็นเยียบปะทะกับกำแพงศิลาสีเทาเข้มและไหลรินลงสู่ลำคลองระบายน้ำแคบๆ ที่ตัดผ่านย่านชนชั้นแรงงาน กลิ่นอับชื้นของโคลนตม ผสมปนเปกับกลิ่นคาวปลาและถ่านหินราคาถูกลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศ ทว่าสิ่งที่เหน็บหนาวยิ่งกว่าสายพิรุณที่ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา คือความเงียบงันอันน่าผิดปกติที่แผ่ซ่านไปทั่วตรอกซอกซอยอันมืดมิดของเมืองท่าแห่งนี้ เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าและตระกูลวอร์นอันเป็น 'กิลด์เงา' ผู้ปกครองโลกใต้ดินมานานกว่าสามสิบปีถูกกวาดล้างจนสิ้นซากในชั่วข้ามคืน เวลด์ฮอลม์ก็พลันตกอยู่ในสภาพสุญญากาศทางอำนาจอย่างแท้จริง ในห้องประชุม…