บทที่ 106 — เสาเชื่อมพลัง (วิหารขยาย)

หยาดฝนแห่งฤดูพิรุณยังคงโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสายเหนือหลังคากระเบื้องดินเผาสีหม่นของนครรัฐเวลด์ฮอลม์ สายลมชื้นพัดพาเอาละอองน้ำเย็นเยียบแทรกซึมไปตามตรอกซอกซอยหินแกรนิตที่คดเคี้ยว กลิ่นอายของหน้าดินเปียกชื้นผสมปนเปกับเขม่าควันไฟจากย่านเตาหลอมฝั่งตะวันออก บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความทึมเทาและเหน็บหนาวอันเป็นเอกลักษณ์ของแผ่นดินภาคกลางในยามนี้ ทว่าภายใต้ความยะเยียบของสภาพอากาศ กระแสธารความเปลี่ยนแปลงกลับกำลังไหลบ่าเข้าท่วมนครรัฐแห่งนี้อย่างเงียบเชียบ ภายหลังจากเงามืดของตระกูลวอร์นถูกปัดเป่าออกไปอย่างสิ้นเชิง เวลด์ฮอลม์ก็คล้ายกับตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายอันยาวนานกว่าสามสิบปี ทว่าผู้คนทั่วไปในเมืองหาได้รู…