บทที่ 130 — ประชุมสันนิบาต

สายหมอกหนาทึบสีเทาเถ้าถ่านโรยตัวเข้าปกคลุมเหนือยอดสปายระยับทรายและกลุ่มอาคารหลังคาดินเผาอันซ้อนซับของนครเวลด์ฮอลม์ราวกับผืนผ้าห่มเปียกชื้นที่กาลเวลาละทิ้งไว้ กลิ่นอายชื้นแฉะปนกลิ่นโคลนเน่าจากแม่น้ำเวลด์พัดโชยเข้ามาปะทะดาดฟ้ากว้างของคฤหาสน์รับรองเรือนศิลาแกรนิต ทว่าท่ามกลางละอองหนาวที่กัดกินชั้นผิวหนัง ร่างสูงใหญ่ของจอมเวทเทพเจ้าสูงสุดผู้ตกยุคในชุดเสื้อคลุมผ้าฝ้ายสีเทาหยาบกลับยังคงยืนนิ่งงันดุจรูปสลักศิลาประดับระเบียง ดวงตาสีเทาหม่นของเวอร์ดานทอดมองลงไปยังเส้นทางเบื้องล่าง ที่ซึ่งขบวนเกวียนสินค้าลากผ่านด่านตรวจเข้าเมืองทีละเล่มดุจฝูงหิ่งห้อยสีส้มสลัวอันเงียบงันในม่านหมอก เสียงล้อเกวียนไม้บดทับเ…