บทที่ 153 — ละครเวทีแห่งคำลวง

ลมเหนือพัดกระโชกแรงหอบเอาละอองไอเกลือชื้นแฉะและเกล็ดน้ำแข็งบางระยับจากทะเลสาบกว้างภายนอกให้ปลิวสะบัดผ่านบานหน้าต่างกระจกสีเหลืองและเขียวของห้องโถงรับรองสภาเมืองเวลด์ฮอลม์ แสงแดดสีทองซีดจางยามบ่ายสาดส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างตกลงบนพื้นศิลาหินอ่อนขัดมันที่เย็นเยือกดุจแผ่นเหล็กกล้า บรรยากาศภายในห้องโถงตึกสภาพ่อค้าตกอยู่ภายใต้ความเงียบงันและตึงเครียดอันลึกล้ำจนอึดอัด ฝ่ายหนึ่งคือกลุ่มคณะทูตนักบวชระดับสูงและทหารเกราะสัมฤทธิ์ของเทวรัฐแห่งแสงสุดท้ายที่ยืนวางมาดเคร่งครัดและสูงส่งสง่างาม นำโดยหัวหน้าผู้คุมกฎ “นักบวชจัสติน” ชายชราผู้มีดวงตาสีฟ้าเย็นชาลึกล้ำดุจน้ำแข็งขั้วโลกและใบหน้าเหี่ยวย่นสีเทาไร้ความรู้…