บทที่ 162 — คำขออันไม่พึงประสงค์

สายฝนเหมันต์ยามเช้าตรู่โปรยปรายลงมากระทบนครรุ่งอรุณออราลิสอย่างไม่ลืมหูลืมตา ละอองน้ำเย็นเยียบปะปนกับกลิ่นควันเขม่าถ่านหินจากเตาหลอมและท่อไอเสียเวทมนตร์ผุพังชานเมืองลอยล่องอบอวลอยู่ในอากาศ ถนนหินแกรนิตที่เชื่อมระหว่างวิหารหลักและที่ทำการใหญ่ของสมาพันธ์กิลด์สากลเดอะคอนคอร์ด (The Concord) เจิ่งนองไปด้วยน้ำโคลนสีเทาเหลว นักผจญภัยระดับล่างในชุดหนังสัตว์เก่าๆ เดินห่อไหล่ถือดาบขึ้นสนิมรีบวิ่งหลบฝนเข้าไปใต้ชายคาไม้กระดาน ขณะที่รถม้าขนส่งสินค้าพเนจรหลายคันส่งเสียงล้อเหล็กบดหินดังกรอดๆ ตลอดเวลา ท่ามกลางบรรยากาศอันแสนหม่นหมองและจอแจนั้น เงาร่างสองร่างในชุดคลุมยาวสีเทาเรียบหรูทว่าปราศจากลวดลายประดับสะดุด…