บทที่ 163 — ทางสู่แดนใต้

เสียงกีบเท้าอูฐย่ำเหยียบลงบนกรวดหินร้อนระอุและเสียงวงล้อเหล็กของเกวียนสัมภาระที่บดเบียดดินลูกรังปนทรายส้มบดดังเอี๊ยดอ๊าดแห้งแล้งสะท้อนแว่วตลอดทั้งบ่าย ยิ่งขบวนเดินทางไกลห่างออกมาจากเขตภาคกลางและดินแดนแถบเวลด์ฮอลม์เท่าใด ทุ่งหญ้าสะวันนาสีเขียวอมส้มสลับแนวเทือกเขาหินปูนสีขาวสะอาดตาก็ยิ่งค่อยๆ ลื่นไหลจืดจางลดเลือนหายลับไปตามเส้นขอบฟ้ายามบ่ายที่บิดเบี้ยวด้วยละอองไอร้อนระริก สภาพภูมิประเทศรอบขอบสายตากระด้างกลายสภาพเป็นที่ราบดินปนทรายแดงกรอบแห้งแล้งล้อมรอบด้วยเนินดินผุพัง ต้นกระบองเพชรหนามสิบแฉกและพุ่มไม้หนามแห้งสีเทายืนต้นตายอยู่ห่างๆ เป็นระยะ ลมพายุทรายระลอกสั้นๆ โหมพัดพัดกวาดก้อนฝุ่นสีส้มสับผ่านผ…