บทที่ 177 — รอยแยกที่สั่นสะท้าน

สายลมร้อนระอุเหนือกองทรายแห้งแล้งอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาทางตอนใต้ of ทวีปเอลดราเซียยังคงม้วนตัวบิดเบี้ยวราวกับเปลวแดดที่กำลังลุกไหม้อย่างไร้ซุ่มเสียงในเตาหลอมธรรมชาติขนาดมหึมา ยามบ่ายคล้อยในเขตหน้าด่านแคว้นเทวรัฐใต้เป็นเสมือนดินแดนที่หลอมละลายภายใต้ไอความร้อนที่สะสมมานานนับหลายสัปดาห์ ไอแดดที่แผดเผาลงบนเนินทรายสร้างภาพลวงตาเป็นระลอกคลื่นน้ำระยิบระยับลวงตาอยู่บนเส้นขอบฟ้าอันเวิ้งว้างแห้งแล้ง เสียงสวดภาวนาอันระคนไปด้วยไอแดดแผดเผาของกลุ่มผู้แสวงบุญพเนจรที่ต่อแถวยาวเหยียดดังขึ้นเป็นระยะสลับกับเสียงล้อเกวียนไม้บดเบียดกับเม็ดกรวดทรายแห้งผาก บริเวณรอบกำแพงวิหารมีทหารยามอัศวินศักดิ์สิทธิ์ใน…