บทที่ 220 — กรงเล็บเงาในหิมะ

ความหนาวเหน็บแห่งแคว้นเหนือของราชอาณาจักรคาลริกในคืนนี้รุนแรงราวกับต้องการแช่แข็งทุกสิ่งมีชีวิตให้กลายเป็นหินผาน้ำแข็งอันไร้ความรู้สึก สายลมหนาวหวีดหวิวพัดกวาดต้อนหิมะเกล็ดแหลมคมเข้าใส่แนวค่ายพักชั่วคราวของกองทัพทหารราบภายใต้การนำของเจ้าชายคาลอส เสียงลมพัดผ่านซอกหินผาชะง่อนชันรอบข้างดังโหยหวนประหนึ่งเสียงร้องระงมของคนตายในสุสานเยือกแข็ง ท้องฟ้าเบื้องบนมืดมิดสนิท เมฆพายุหิมะบดบังแสงจันทร์และดวงดาราจนสิ้น เหลือเพียงแสงไฟจากกองคบเพลิงและกองไฟฟืนของทหารราบที่ริบหรี่แผ่วเบา ทหารหลายนายต่างนั่งเบียดเสียดกันพยายามดึงผ้าคลุมขนสัตว์เก่าๆ มาห่อหุ้มร่างกายที่สั่นสะท้าน ลมหายใจที่พ่นออกมาแปรสภาพเป็นควันขา…