บทที่ 240 — รุ่งอรุณเหนือซากเหล็ก

เสียงเหล็กกล้าของแผ่นเกราะหนักและโล่หนามกระทบกับพื้นดินแข็งที่เย็นยะเยือกดังกริ๊กเกรียวกราวอย่างต่อเนื่องสอดประสานกับเสียงหวีดหวิวของสายลมหนาวพัดผ่านช่องเขา รุ่งอรุณเหนือซากปรักหักพังของปราสาทเหล็กด่านเหนือ (Iron Gate Castle) สาดส่องแสงสีส้มสลัวอันเหน็บหนาวทอดทับแนวกำแพงศิลาที่บัดนี้แตกร้าวและทรุดโทรม เผยให้เห็นภาพกองทัพปราสาทเหล็ก (Iron Castle Army) ผู้เกรียงไกรแห่งแคว้นเหนือที่เคยขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่งและหยิ่งทะนงที่สุดในราชอาณาจักรคาลริก บัดนี้พวกเขาอยู่ในสภาพที่ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างราบคาบโดยไม่มีการขัดขืนใดๆ หลงเหลืออยู่อีกเลย ทหารเกราะทมิฬหลายพันนายเดินแถวเรียงเดี่ยวผ่านลานหินกว้าง แววตาขอ…