บทที่ 336 — ผู้พิทักษ์ศิลาโบราณ (เริ่มต้นอาร์ค ๖)

เสียงบดกรามของเฟืองสัมฤทธิ์โบราณขนาดยักษ์ดังก้องสะท้อนไปตามแนวทางเดินหินอ่อนสีขาวนวลกว้างขวางเมื่อบานประตูดำออบซิเดียนสลักตราสัญลักษณ์ดวงตาสามวงค่อยๆ แง้มเปิดออกอย่างเชื่องช้า ไอน้ำแข็งหนาทึบที่สะสมมานานนับพันปีพวยพุ่งออกมาจากความมืดมิดเบื้องหลังประตูบานนั้นพร้อมกับกลิ่นอายโอโซนและไอไฟฟ้าแรงสูงที่เข้มข้นจนทำให้เส้นผมของทุกคนชี้ตั้งขึ้นด้วยความตึงเครียด ภายในวิหารแก้วทมิฬหรือวิหารตะวันตก (The Western Temple) กว้างขวางและสูงชันขึ้นไปจนเพดานกลืนหายไปกับความสลัวสีเทา โครงสร้างของสถาปัตยกรรมแห่งนี้ไม่ใช่เพียงการก่ออิฐถือปูนของยุคเสื่อมถอย แต่สลับซับซ้อนไปด้วยเครือข่ายท่อสัมฤทธิ์สีเขียว ขดลวดนำคลื่น…