บทที่ 343 — วิหารพี่น้องปีกเหนือ

สายลมหนาวเหน็บหวีดหวิวกรีดกรายผ่านช่องแคบระหว่างยอดเขาสูงชันของเทือกเขาปีกวายุทางตอนเหนืออันแสนทุรกันดาร ละอองน้ำค้างแข็งลอยล่องปะปนกับเกล็ดหิมะบางเบาที่โปรยปรายลงมาจากผืนฟ้าสีเทาหม่น ยอดไม้สนโบราณที่เรียงรายอยู่ตามแนวผาหินต่างถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งหนาเตอะจนกิ่งก้านโก่งงอคล้ายโครงกระดูกของอสูรกายยุคดึกดำบรรพ์ เสียงล้อไม้เสริมเหล็กของขบวนรถม้า R9 บดทับลงบนพื้นถนนศิลาผุพังที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อและหินถล่มอย่างเชื่องช้าแต่มั่นคง ท่ามกลางความตึงเครียดอันหนาวเหน็บที่แผ่กระจายออกมาจากภายในตัวรถม้า เวอร์ดานนั่งคุดคู้ขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าคลุมขนสัตว์ผืนหนาสีเทาหม่นที่ช่วยพรางมานาและอุณหภูมิร่างกายของเขา มือทั้…