บทที่ 370 — คลื่นรบกวนในความเงียบ

ความเยือกเย็นของลมหนาวจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือยังคงพัดพากลิ่นอายของฝุ่นละอองหินทรายและหิมะที่ละลายกึ่งหนึ่งเข้ามาทางช่องหน้าต่างศิลาที่เปิดกว้างของปราสาทภาคตะวันตก (Western Citadel) ภายในห้องโถงชั้นในอันเงียบสงัด แสงเทียนไขเล่มหนาที่ตั้งอยู่บนเชิงเทียนสัมฤทธิ์สั่นไหววูบวาบไปมาตามแรงลม ทอดเงายาวสีดำขลับของร่างผู้ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้พนักพิงไม้สูงชะลูดให้ทาบขนานไปกับพื้นหินอ่อนสีเข้มขรึมดูน่าเกรงขามและลึกลับเกินกว่าจะจับต้องได้ เวอร์ดาน (Verdan) ในรูปลักษณ์ของชายชราผู้เผชิญโลกมาอย่างยาวนานภายใต้หมวกฮูดผ้าป่านเนื้อหยาบสีเทา นามแฝง "แวร์" นั่งพิงกายอย่างเงียบเชียบ ปลายนิ้วเหี่ยวย่นตามมนตราลวงตาสัมผั…