บทที่ 88 — เงาลอบสังหาร

สายฝนยามค่ำคืนในนครรัฐเวลด์ฮอลม์ไม่เคยตกลงมาเพื่อชำระล้างความโสมมหรือมอบความอุดมสมบูรณ์ให้แก่ผืนแผ่นดินหินเก่าแก่แห่งนี้ มันมีเพียงหน้าที่ชะล้างเอาเศษฝุ่นดิน เขม่าดินปืน คราบน้ำมันดิบ และรอยเลือดเจือจางบนผิวถนนหินปูทางเดินให้ไหลลงสู่ท่อระบายน้ำโบราณและคลองน้ำครำเบื้องล่างอย่างเงียบเชียบเท่านั้น ม่านหมอกหนาทึบสีเทาขุ่นลอยละล่องม้วนตัวอยู่ตามตรอกซอกซอยแคบๆ ราวกับผ้าอ้อมผืนยักษ์ที่คอยโอบอุ้มเก็บงำความลับ แผนการร้าย และเสียงกระซิบแห่งความสิ้นหวังของเหล่าพ่อค้าและชนชั้นกรรมาชีพผู้ตกอยู่ใต้บ่วงหนี้สินมหาศาลของเมืองนี้มาอย่างยาวนานหลายชั่วอายุคน ภายในห้องทำงานชั้นบนสุดของคฤหาสน์ตระกูลวอร์นอันหรูหราอล…