บทที่ 97 — คำตัดสิน

ท่ามกลางความมืดมิดอันเปียกชื้นของนครรัฐเวลด์ฮอลม์ สายฝนยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่องยาวนานราวกับไม่มีวันสิ้นสุด ละอองน้ำละเอียดเหน็บหนาวผสมปนเปกับเขม่าควันสีเทาดำจากปล่องไฟดินเผาของย่านอุตสาหกรรมชานเมือง ลอยละล่องเข้าปกคลุมตรอกซอกซอยหินแกรนิตที่คดเคี้ยวราวกับเขาวงกต ไอหมอกหนาทึบแผ่ซ่านปกคลุมผิวน้ำในลำคลองส่งน้ำสายหลักที่ดำขลับและนิ่งสนิท สะท้อนเพียงแสงสีส้มสลัวจากตะเกียงแก๊สริมทางที่วูบวาบไปตามแรงลมหนาว ยามราตรีนี้เป็นใจกลางของความเงียบงัน ทว่าลึกลงไปใต้หลังคาคฤหาสน์หินสามชั้นอันเป็นที่พำนักชั่วคราวของคณะนักผจญภัยพเนจร ความเงียบที่ดำรงอยู่กลับเป็นความตึงเครียดอันแสนหนักหน่วงจนแทบจะกลั่นตัวเป็นหยดน…