บทที่ 99 — หัวหน้าวอร์นจนมุม

หยาดพิรุณสายสุดท้ายของฤดูสมมุติเหนือผืนฟ้าของนครรัฐเวลด์ฮอลม์ไม่ได้ตกลงมาเพื่อชะล้างชะตากรรมของคนบาป แต่มันตกลงมาเพื่อบดบังสายตาของเหยื่อที่กำลังจะถูกกลืนกินในหุบเหวแห่งความเงียบงัน ลมพายุหอบเอาไอน้ำเย็นชืดผสมปนเปกับกลิ่นเกลือเปียกจากย่านโกดังสินค้าชายฝั่งตะวันออก ลมพัดหวีดหวิวสอดแทรกเข้ามาตามซอกหลืบกำแพงหินผุกร่อน ราวกับเสียงกระซิบคร่ำครวญของเหล่าพ่อค้าผู้ล่วงลับที่เคยเชื่อมั่นในอำนาจอันเป็นนิรันดร์ของเหรียญตราทองคำ ภายในเวลาเพียงสามวัน อาณาจักรเงาที่นายวอร์นสถาปนาขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและเลือดชั่วชีวิตกลับผุพังทลายลงไม่ต่างจากตอไม้ผุพังที่ถูกแมลงกัดกินจากภายในกระดานบอร์ดบริหาร วันที่หนึ่ง... เซเ…