แนะนำยอดนิยม: ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... หอแต่งด้วยไฟขาดมีความสูงมาก มีหลายชั้น หากจะค้นหาทั่วคงไม่ใช่เรื่องง่าย ขอให้ลึกซึ้งกับเนื้อเรื่องในตอนล่าสุด สามารถเข้าถึงตอนถัดไปได้ที่: “ถ้าเราไปทางนั้นน่าจะออกไปได้อย่างสะดวก” ฮวาหลีเฉิงหายตัวไปแล้ว แต่เธอยังคงมีแววตาแฝงความกระวนกระวายเล็กน้อย เธอจูงเฉินเซียงไปด้วยความระมัดระวัง ต้องการพาตัวทั้งสองออกจากเมืองสปาร์คกิงไฟโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น “พี่หลีเฉิง พวกนี้ถูกส่งมาจากสมาคมวู้ดเมาเทนใช่ไหม” เฉินเซียงถาม “พวกเขากล้า ‘กวน’ ในที่แบบนี้ด้วยเหรอ” “น่าจะเป็นสมาคมวู้ดเมาเทนแน่นอน ดูเหมือนพวกเขาจะต้องการจับตัวเจ้าไปอย่างเป็นความลับ เรื่องที่พวกเขาส่งคนมาจับตาดูเราก็ไม่น่าแปลกใจ” ฮวาหลีเฉิงโมโหอย่างหนัก สมาคมวู้ดเมาเทนทำตัวเกินเหตุเหลือเกิน แม้จะก่อเรื่องใหญ่โตที่นี่ก็ยังพอไหว ถือว่าเป็นผลจากการที่หอแต่งด้วยไฟขาดระเบิด คราวนี้เราต้องจับเฉินเซียงและฮวาหลีให้ได้แน่! ต้องบอกว่าฮวาหลีเฉิงนั้นดัดแปลงสูตรยาได้หลายต่อหลายสูตร หากสมาคมวู้ดเมาเทนได้สูตรเหล่านั้นไปใช้ประโยชน์ สมาคมวู้ดเมาเทนก็มีหวังว่าจะเป็นหนึ่งในเจ็ดสมาคมภูเขาเต๋าสร้างที่แข็งแกร่งที่สุด ชายผู้เฝ้าประตูในชุดเกราะสีดำหัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง เขาเป็นชายชราผู้มากด้วยประสบการณ์ พอได้ยินคำพูดนั้น ฮวาหลีเฉิงก็เดือดดาลขึ้นใจ นี่ทั้งหมดเป็นเพราะผู้อำนวยการใหญ่ไฟเทียนแห่งไฟ หากไม่ใช่เพราะเขา สมาคมวู้ดเมาเทนคงไม่กล้ากระทำเช่นนี้ “เดี๋ยวนี้พวกเรามาที่นี่ในนามของเมืองสปาร์คกิงไฟเพื่อจัดการกับอาคารที่กำลังลุกไหม้ หึหึ … แน่นอนว่าไม่มีใครรู้ว่าพวกเราเป็นคนของสมาคมวู้ดเมาเทนหรอก” ชายชราก็หัวเราะเยาะเช่นกัน เฉินเซียงรู้สึกได้ว่ามือหยกของฮวาหลีฉวยมือของตัวเองขึ้นมาทันที ร้อนระอุราวกับว่ากำลังกัดเก็บความโกรธแค้นเอาไว้ “พี่หลีเฉิง พี่อยากจะสู้หรือ” เฉินเซียงถามด้วยความกระวนกระวาย “ข้าสามารถต่อสู้ได้ทุกเมื่อ นิยาย [ “ไม่จำเป็น เราค่อยคุยกันเมื่อออกไปแล้ว!” เธอได้ควบคุมความโกรธในใจไว้แล้ว ดึงเฉินเซียงออกมาจากหอแต่งด้วยไฟขาด แต่ชายสองคนในชุดเกราะสีดำซึ่งยืนคุยเล่นกันอยู่ก็ไม่สังเกตเห็นเลย หลังจากเดินออกมาจากหอแต่งด้วยไฟขาด ฮวาหลีเฉิงเห็นว่าผู้อำนวยการใหญ่ไฟเทียนแห่งไฟได้นำกลุ่มชายชุดเกราะสีดำมาจัดการกับสถานที่นี้แล้ว ห้ามไม่ให้ผู้อื่นเข้าใกล้หอแต่งด้วยไฟขาดเด็ดขาด ฮวาหลีเฉิงวิ่งด้วยก้าวยาวที่หนักแน่น และอยู่ดี ๆ ก็เพิ่มระยะห่างออกไปจากหอแต่งด้วยไฟขาดอย่างรวดเร็ว เฉินเซียงรู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง เขาคิดว่าตัวเองควรจะเป็นคนสู้กับกลุ่มคนสมาคมวู้ดเมาเทนภายในหอแต่งด้วยไฟขาด เมื่อถอนใจด้วยความเสียดาย เขาก็ได้ยินเสียงระเบิดที่ดังสนั่นมาจากด้านหลัง คลื่นความร้อนแผดเผาปะทะเข้ามา นำเอาความชื้นสีม่วงจำนวนมากมาด้วย และต่อจากนั้น ก็มีเศษชิ้นส่วนของอากาศพุ่งเข้าใส่ หอแต่งด้วยไฟขาดสั่นสะเทือนจนเกิดรอยร้าวหลายแห่ง ในยามค่ำคืนที่มืดมน เมืองสปาร์คกิงไฟทั้งเมืองถูกห่อหุ้มไปด้วยพลังไฟสีม่วงที่ปะทะออกมาจากหอแต่งด้วยไฟขาด หากมองลงมาจากท้องฟ้าที่สูงเกินไป ดูราวกับว่าเมืองสปาร์คกิงไฟทั้งเมืองถูกซุกซ่อนไว้ในแสงสีม่วง “พี่หลีเฉิง พี่เป็นคนทำให้เกิดเรื่องนี้ใช่ไหม” เฉินเซียงไม่คาดคิดว่าฮวาหลีจะน่ากลัวขนาดนี้เมื่อถูกยั่วยุ จนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ฮึ ใครบอกว่าพวกนั้นจะมีความคิดกับสาวอย่างข้าทุกวัน พวกเขาคิดกันว่าข้าอ่อนแอและกลั่นแกล้งง่าย” ฮวาหลีเฉิงดูดจมูก “เดี๋ยวนี้ให้พวกเขาดูกันว่าฮวาหลีมีพลังอำนาจขนาดไหน” “พวกนั้นจะรอดชีวิตไหม” เฉินเซียงถามด้วยความอยากรู้ นี่คืออารยธรรมสังหารที่ข้าตั้งไว้ตอนสร้างหอแต่งด้วยไฟขาด เฉพาะข้าเท่านั้นที่สามารถเปิดใช้งานได้ เพื่อป้องกันไม่ให้หอแต่งด้วยไฟขาดต้องพินาศพร้อมกับศัตรู หากหอแต่งด้วยไฟขาดเผาไหม้อารยธรรมนี้จนหมด อารยธรรมสังหารนี้ก็จะหายไป ฮวาหลีเฉิงกล่าว ฮวาหลีเฉิงได้พาเฉินเซียงออกจากเมืองสปาร์คกิงไฟไปแล้ว เมืองสปาร์คกิงไฟอยู่ในความโกลาหล เสียงอึกทึกครึกโครมนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน! ผู้อำนวยการใหญ่ไฟเทียนแห่งไฟซึ่งอยู่ใกล้กับหอแต่งด้วยไฟขาดที่สุด ถูกผลักออกไปด้วยระลอกคลื่นความร้อนและกระแทกเข้ากับตึก เมื่อเขาล้มลงบนพื้นดิน เขาก็เหมือนจะหมดสติ เขาไม่เคยคิดว่าฮวาหลีเฉิงจะทำเช่นนี้จริง ๆ ผู้อำนวยการใหญ่ไฟเทียนแห่งไฟเริ่มตื่นตระหนก เพราะคนของสมาคมวู้ดเมาเทนต้องตายหมดภายใน ตายด้วยพลังที่รุนแรง และถูกทำลายจนราบคาบ และทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะเขา ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร สมาคมวู้ดเมาเทนจะต้องโทษเขา ยามดึกดำบรรพ์ ผู้อำนวยการใหญ่ไฟเทียนแห่งไฟก็ฉวยโอกาสจากความวุ่นวายเพื่อหนีออกมาจากตึกไฟเทียนแห่งไฟ ฮวาหลีเฉิงและเฉินเซียงออกห่างจากเมืองสปาร์คกิงไฟไปไกลแล้ว “พี่หลีเฉิง พี่จะพาข้าไปที่ไหน ที่นั่นจริง ๆ แล้วไม่ต้องเป็นห่วงสมาคมวู้ดเมาเทนหรือ” เฉินเซียงเชื่อว่าฮวาหลีเฉิงจะมีชื่อเสียงในไม่ช้า และเมื่อสมาคมวู้ดเมาเทนรู้เรื่องขึ้นมา เธอคงจะรีบมาคัดค้านแน่ “ที่นั่นมีชื่อว่า หมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขา!” ฮวาหลีเฉิงกล่าว “เจ้าคงยังไม่เคยได้ยินมาก่อน” “กระหม่อมเคยได้ยินเกี่ยวกับสถานที่โบราณเต๋าสร้าง ที่นั่นมีผลึกอันศักดิ์สิทธิ์ของเต๋าสร้างมากมาย” เฉินเซียงถาม “หมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขาอยู่ที่ไหน” “สถานที่โบราณเต๋าสร้างตั้งอยู่เหนือหมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขา!” เธอกล่าว “ข้าเคยได้ยินเกี่ยวกับสถานที่โบราณเต๋าสร้าง แต่ยังไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับหมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขา” “อ๋อ! งั้นหมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขาต้องมีขนาดใหญ่มากใช่ไหม” เฉินเซียงคิดว่ามันเป็นเพียงเกาะธรรมดา “ใหญ่เหลือเกิน!” แล้วเธอก็ย่อตัวลงและเริ่มขีดเขียนบนพื้นดินด้วยกิ่งไม้ “เจ็ดภูเขาเต๋าสร้างเรียงตัวเป็นวงกลมใหญ่ … ตรงกลางคือหมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขา” ฮวาหลีเฉิงตอบ “เจ้าคงไม่เคยไปยังจุดศูนย์กลาง ในนั้นมีทะเลกว้างใหญ่ไพศาล หมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขาอยู่ใจกลางของทะเลพอดี” “กระหม่อมไม่คุ้นเคยกับเรื่องราวของภูเขาเต๋าสร้าง” นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเซียงได้ยินเรื่องเช่นนี้ “หมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขานั้นไม่ใช่ที่ที่จะไปถึงง่าย ๆ” ฮวาหลีเฉิงกล่าว “หากเจ้าอยากไปยังเกาะนั้น มีทางเลือกสี่ทาง ทางแรกคือไปยังกลางมหาสมุทรและรอให้หมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขาลอยลงมาจากฟ้าถึงผิวน้ำ แล้วค่อยไปยังเกาะ!” “การลอยลงมาจากฟ้าของหมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขา หมายความว่าหมู่เกาะนั้นอยู่บนฟ้าหรือ” เมื่อเฉินเซียงได้ยินว่าต้องอยู่ในทะเล เขาคิดว่ามันเป็นเกาะขนาดใหญ่ในทะเล “ตามปกติแล้วพวกมันจะลอยอยู่ในอากาศและจะจอดลอยอยู่บนผิวน้ำทุกช่วงระยะหนึ่ง บางครั้งก็หยุดอยู่สิบปี บางครั้งก็หยุดอยู่หนึ่งร้อยปี หรือบางทีก็เป็นพันปี” ฮวาหลีเฉิงกล่าวต่อ “ทางที่สองคือการบินขึ้นไป … เจ้าควรรู้ว่าการบินขึ้นไปในที่นี่เป็นเรื่องที่ยากมาก ดังนั้นมันจึงไม่ได้ผล” “ทางที่สาม ขอเพียงเราไปยังยอดของเจ็ดภูเขาเต๋าสร้างทั้งเจ็ดแห่ง และรอให้หมู่เกาะเทพเจ้าเจ็ดภูเขาบินผ่านไป เราก็สามารถขึ้นไปได้อย่างง่ายดาย! แต่นี่ไม่ได้ผล เพราะยอดของเจ็ดภูเขาเต๋าสร้างทั้งเจ็ดแห่งจะถูกควบคุมโดยอำนาจที่แข็งแกร่ง” “งั้นเราจะต้องใช้ทางเลือกที่สี่เท่านั้นใช่ไหม” เฉินเซียงกล่าว “ใช่ นี่คือวิธีที่คนส่วนใหญ่ใช้ …” ขอเพียงส่งผลึกอันศักดิ์สิทธิ์ของเต๋าสร้างจำนวนสิบผลึกให้แก่ผู้ส่งสารของเกาะเทพเจ้า เขาจะย้ายพวกเราไปยังที่นั่นผ่านอารยธรรมการเลื่อนที่” ฮวาหลีเฉิงกล่าว “แพงเกินไป!” เฉินเซียงสั่นหัว “คงจะมีวิธีอื่น!” แม้ว่าลอนโซ่ฟลาวเวอร์จะมีหอแต่งด้วยไฟขาด แต่เธอก็ไม่ได้ทำเงินมากนัก ส่วนใหญ่ของเงินจะให้อาลเคมิสต์หรือนำไปปลูกสมุนไพร ดังนั้นจำนวนผลึกอันศักดิ์สิทธิ์ในมือของเธอจึงน้อยมากแน่นอน “อย่ากังวลไป ข้ามีแค่สิบผลึก พอเราขึ้นไปถึงยอดแล้ว เราจะได้ผลึกกลับคืนมาแน่นอน” ฮวาหลีเฉิงกล่าว